‘Ik zou het wel fijn vinden om een personeelsmanager in dienst te hebben, maar ja, wel heel zonde.’ Dixit de directeur van een middelgrote kunstinstelling. Net als in de rest van het Nederlandse MKB is in de kunstsector personeelsbeleid, of HR-beleid, iets wat er hoogstens bij gedaan wordt. Wie het wel eens verkeerd getroffen heeft, kan er mooie verhalen over vertellen. Hoe je omgaat... Lees verder
Ik had een perfecte bijna-doodervaring in de Amsterdamse schouwburg #HF17
Soms heb je niet heel veel woorden nodig voor een mooi verhaal. Vaak vergen weinig woorden ook meer inspanning dan veel woorden. Dat idee wist Blaise Pascal ooit te munten. Gisteren, op de voorlaatste dag van het zeventigste Holland Festival, werd de stelling op een andere, onverwachte manier kracht bijgezet. Het Australische Back to Back Theatre vertelde het verhaal van leven in dood in krap... Lees verder
Kunst die nergens over gaat. Grieks spektakel The Great Tamer was een genot op #HF17
Tijdens de eerste twee weken van dit Holland Festival ging bijna alle kunst ergens over. Het voor deze gelegenheid bedachte festivalthema ‘democratie’ blijkt zo’n beetje tot in alle haarvaten te zijn doorgedrongen. Soms pijnlijk en sterk actueel, zoals in het fenomenale ‘The Nation’ van het Nationale Toneel, soms ronduit gênant, zoals in het zwaar overschatte... Lees verder
Dries Verhoevens Phobiarama is een pointless machine #HF17
Ik ging naar Amsterdam om op het ooit beruchte Mercatorplein geconfronteerd te worden met mijn maatschappelijke angsten. Ik zag een zonnig plein met een trendy bar en bakfietsmoeders rond een speelfontein voor blanke kindertjes (brrrr! gentrificatie), oude gesluierde en ongesluierde vrouwen keuvelend op een bankje (help! multicultuur) en een voorstelling in een verbouwde botsautootjestent (Waaaah... Lees verder
Holland Festival presenteert verzengende Salome #HF17
Herodes heeft zijn kreet ‘Dood deze vrouw!’ nog niet geslaakt of zijn soldaten heffen Salome ruw op hun schouders en smijten haar in de hel. – De in een ruïne veranderde sjieke salon die via een doorkijkluik bijna de gehele opera zichtbaar was. Salome’s in bloed gedrenkte jurk lijkt even op te vlammen, maar dan valt – pats! – het doek. Met dit krachtige beeld besluit regisseur Ivo van Hove... Lees verder
Tip van het Haagse Mauritshuis: ‘Zó presenteer je een harinkje!’
Een niet snel genoemd voordeel van de Museumjaarkaart is de ongeremd vrije toegang tot propere en comfortabele toiletruimtes in het centrum van de grote steden. ‘Vijftigplusplassers met MJK’ noemde een ervaren museumportier deze groep bezoekers, die overigens van harte welkom is: elke haal met het scanpistool betekent extra poen. Grote voordeel: je ziet nog eens wat extra’s. Een... Lees verder
Waarom Jeroen van Merwijk je graag ontvangt in zijn atelier: ‘Cabaretier zijn is geen vak.’
‘Iedereen heeft een Appel. Iedereen heeft een Corneille. Niemand heeft een Van Merwijk. Dus is de vraag of Van Merwijk wel goed is. Dat weet niemand. Dan is het de uitdaging dat een paar grote mensen een Van Merwijk gaan kopen. Daarna wil iedereen een Van Merwijk hebben. Als dat gebeurt ga ik weer ander werk maken, want ik wil niet achterover hangen en voor de marktwerking aan een stijl... Lees verder
Karlheinz Stockhausen vaart ten hemel met Pinksteren
Vorig jaar barstte een kleine rel los toen het Holland Festival bekendmaakte in 2019 een grootschalig project op te tuigen rond de opera Licht van Karlheinz Stockhausen. Modernemuziekhaters schreeuwden moord en brand, want wie zit er nou te wachten op de akelige piepknor van de Duitse notensmid? Toch ontstond er meteen een run op de kaarten. Ook na zijn dood in 2007 blijft de naar eigen zeggen... Lees verder
Over botox, nachtmerries en humor: 8 levensvragen aan Tatiana de Rosnay
De roman Haar naam was Sarah (negen miljoen verkochte exemplaren) maakte Tatiana de Rosnay wereldberoemd. In Parijs draagt ze zelfs een pruik als ze niet herkend wil worden. Dat ze kampte met anorexia hield ze jarenlang geheim. [bol_product_links block_id=”bol_592be29ab4765_selected-products” products=”9200000075700087,1001004010207707,9200000077515228,9200000011255053″... Lees verder
Première Double Play: hoe verwerk je de klassenstrijd in een zinderend potje domino?
In de jaren tachtig, toen ik een paar jaar leraar speelde op Curaçao, trok er een siddering van bewondering en huiver door de intellectuele bovenlaag van het eiland. Dubbelspel verscheen, de inmiddels klassieke Curaçaose roman van Frank Martinus Arion. Het was een klapper. Gerrit Komrij was gek op de roman. [bol_product_links block_id=”bol_5924039b33ad6_selected-products”... Lees verder
Biënnale van Venetië legt nadruk op de zachte krachten in de kunst
De 57ste Biënnale van Venetië brengt de wereld samen en de kunstwereld naar Venetië. Het tweejaarlijkse kunstevenement is dit jaar grootser dan ooit. Hier kom je te weten wat er ‘trending’ is in de hedendaagse kunst. Iedereen vindt iets van dit evenement en we leven in een tijd dat alles en iedereen langs de meetlat wordt gehouden: ‘Ben jij er geweest? Heb je het gezien?’ Daarom nu... Lees verder
Millennials schrijven graag over ‘wij’ #ILFU17
Waar je op het IlFU vorig jaar luchtdicht zat weggestopt in de hermetische zaaltjes van het voormalig postkantoor op de Utrechtse Neude, is het weidse uitzicht van Tivoli/Vredenburg een verademing. Het lijkt wel of dat iedereen een beetje losklopt. Het resultaat is meer humor en betere gesprekken op het dak van de wereld. Het Bureau van Voskuil verjaart niet. Klassieke gesprekskiller: ‘Mijn... Lees verder
The Nation op het Holland festival: een theaterverslaving in wording #HF17
Netflix en HBO zijn tegenwoordig hofleveranciers van onze gesprekken met vrienden, familie en collega’s. De ultieme ijsbreker op een feestje met onbekenden is praten over series, over geliefde personages. Leeft Jon Snow nog? Waar is Barb? Nadat ik de eerste twee werkvoorstellingen van ‘The Nation’ heb gezien heb ik sterk de indruk dat ik in Eric de Vroedt een collega-liefhebber heb gevonden. Een... Lees verder
Ingmar Heytze over Joni Mitchell: ‘Op mijn zeventiende verpletterd’ #ILFU
‘Hou toch op. Hoe minder prijzen mensen elkaar geven, hoe beter.’ Ingmar Heytze, dichter, is er duidelijk over: ‘binnen alle denkbare genres zijn er al grote prijzen genoeg. Als je het mij vraagt moeten ze die Nobelprijs voortaan beperken tot wetenschap.’ Op de laatste avond van het Internationaal Literatuurfestival in Utrecht (ILFU) gaat het zaterdag aanstaande dus wel... Lees verder
Ode aan de kantoormens. De brandmanager is nog steeds een mysterie. #ILFU17
Arjan Peters praat 12 mei 19.30 tijdens het ILFU in Utrecht met Paulien Cornelisse, schrijver van de kantoorroman De verwarde cavia, en Gerd Busse, die de ultieme kantoorroman Het Bureau van Voskuil naar het Duits vertaalde. Daar komen kantoormensen doorgaans niet al te positief in beeld. Hoog tijd om daar verandering in te brengen. Kantoormens en schrijver Suzanne Brink neemt het op voor haar... Lees verder
Eierdozen verzamelen! Waarom we een jazzclub als Persepolis nodig hebben.
Wonderlijk verhaal: Utrecht had tussen 1957 en 1967 een beroemde jazzclub. Hij was – inclusief eierdozen op het gewelf – opgericht door jazz-minnende tieners. Daar trad niet alleen de fine fleur van de Nederlandse jazz op, maar ook menige internationale grote naam. In het kader van de Utrechtse Culturele Zondagen werd afgelopen zondag (23 april) in een werfkelder aan de Oude Gracht... Lees verder
Arnold Schönberg is dood, leve Arnold Schönberg!
Vaak wordt Arnold Schönberg (1874-1951) ervan beschuldigd met zijn vernieuwingsdrang het publiek de zaal te hebben uitgejaagd. Zijn twaalftoonssysteem sloeg immers het fundament weg onder de tonaliteit, die de luisteraar eeuwenlang een veilige thuishaven had geboden. Beroofd van zijn houvast zou die de eigentijdse muziek voorgoed de rug hebben toegekeerd. Flauwekul, want niet alleen schreef... Lees verder
Filosoof Henk van der Waal: ‘De mystieke ervaring is leeg.’ (podcast)
Henk van der Waal is filosoof en dichter. Zijn bundels werden meermaals bekroond en voor verschillende prijzen genomineerd. In 2012 verscheen zijn filosofische essay Denken op de plaats rust. Ontwerp van een filosofische levenshouding, en nu is verschenen de filosofische dialoog Mystiek voor goddelozen. [bol_product_links block_id=”bol_58f89055ec618_selected-products”... Lees verder
Nelleke Noordervliet: ‘Val het leven aan zolang je kunt.’ (podcast)
In Aan het eind van de dag, de nieuwe roman van Nelleke Noordervliet[ref]Nelleke Noordervliet (1945) debuteerde in 1987 met de roman Tine of de dalen waar het leven woont. Daarna schreef ze vele romans, novellen, verhalen, essays, toneel en columns. Ook bekleedt zij diverse bestuurlijke functies binnen de culturele sector.[/ref], is zeventiger Katharina Mercedes Donker aan het woord. Deze ex... Lees verder
Waldstille is een beklemmend Brabants drama. Lees wat Martijn Maria Smits erover zegt
Interview met Martijn Maria Smits over zijn nieuwe film Waldstille, die hij draaide in zijn geboortedorp in Brabant. Een drama vol onderhuidse dreiging van een Nederlandse filmmaker met een eigen signatuur.
Frieda Mulisch: ‘Ik ga niet twijfelen door wat anderen over me zeggen’
Overspel, wellustige seks en wanhopig datende veertigers – dat zijn de spicy ingrediënten van caSINO, de debuutroman van Frieda Mulisch. Op hun zoektocht naar ware liefde struinen haar hoofdpersonen Polly en Sam datingapp caSINO af, een soort Tinder. We praten met haar over haar boek, literaire aspiraties en natuurlijk ook over haar vader Harry Mulisch. ‘Als Tinder vijftig jaar geleden had... Lees verder
Bachs Johannes-Passion als muziektheater: het kán
Het door Pierre Audi in 2016 geïnitieerde Opera Forward Festival bevraagt de toekomst van muziektheater. Het 13-daagse festival biedt (jonge) makers en zangers een kans nieuwe wegen te onderzoeken. Voor de tweede editie regisseerde Audi zelf And You Must Suffer, een muziektheatrale versie van Bachs Johannes-Passion. Deze productie van Muziektheater Transparant en het oudemuziekensemble B’Roque... Lees verder
Warlikowski’s regie van Wozzeck is imposant, maar grijpt je niet bij de strot
Presteren moeten we, van jongs af aan. Ga je daar niet in mee, dan word je buitengesloten. Het is de strekking van de opera Wozzeck van Alban Berg, die nu te zien is bij De Nationale Opera in de regie van Krzystof Warlikowski. De Poolse theatervernieuwer heeft van een van de meest dramatische opera’s uit de muziekgeschiedenis een fascinerend muzikaal schouwspel gemaakt. Zijn enscenering is... Lees verder
Regisseur Krzysztov Warlikowski: ‘Ik bekijk Wozzeck door de ogen van zijn zoon’
‘Hoe kleiner de gemeenschap hoe bekrompener de geest’, zegt Krzysztof Warlikowski. De Poolse regisseur maakt deze maand zijn debuut bij De Nationale Opera met Wozzeck van Alban Berg. Het is de tweede keer dat hij dit iconische werk van de twintigste eeuw onder handen neemt. Hiertoe put hij uit zijn eigen ervaringen tijdens zijn jeugd in Stettin. Het is uitzonderlijk dat hij de uitnodiging aannam... Lees verder
Podcast: Tomas Ross over zijn thriller De onderkoning van Indië
‘Mijn vader was geheim agent 007, lang vóór James Bond’ Tomas Ross is de Nederlandse grootmeester van de faction roman, een genre waarin feiten en fictie door elkaar lopen. In 1980 verscheen zijn eerste thriller De honden van het verraad over de vrijheidsstrijd van de Zuid-Molukkers. Hij heeft inmiddels ruim 70 titels op zijn naam en schrijft ook scenario’s voor films en tv-series, zoals 06/05... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.