In Brengschuld keert Jan Siebelink terug naar zijn vertrouwde familie Sievez, en voegt een nieuw hoofdstuk toe aan het verhaal over de ondergang van hun kwekerij. Al sinds zijn grootste succesroman Knielen op een bed violen keert schrijver Jan Siebelink geregeld terug naar zijn personages Hans en Margje Sievez, hun zoon Ruben, en vooral naar hun kwekerij in Velp. Ook Siebelinks nieuwe roman... Lees verder
Mountains en Molehills heet de expositie die EYE heeft gewijd aan Fiona Tan. Een videokunstenaar die vaak werkt met archiefbeeld. Uit de beeldbank van EYE kwam het ruwe materiaal voor Footsteps: een persoonlijk document en tevens terugblik op Nederland zoals we dat zelden zien.
Stoppen of doorgaan tot je er bij doodvalt? En kun je op de ander bouwen? Serieuze levensvragen die gelegenheidsduo Peter Blok en Bas Hoeflaak vanaf een trapeze in de nok van hun circus grappend en grollend tot een antwoord brengen. De droge humor en smoelwerken van Peter Blok (ervaren toneel-, film- en tv-acteur) en van acteur-cabaretier Bas Hoeflaak (Sluipschutters) zijn ideaal voor... Lees verder
Sorry zeggen schijnt moeilijk te zijn, als we de liedjes erover moeten geloven, en als we de tijd meten die Nederlandse regeringen ervoor nodig hebben. Maar sorry is ook heel makkelijk, als je bedenkt hoe vaak je niet opzij wordt gedrukt in de rij voor het een of ander, nadat er achter je het woord ‘sorry’ heeft geklonken, of – als dat niet heeft geklonken – dat je het... Lees verder
Twee musea voor de prijs van één. Met een Mona Lisa in de maak. Op 20 km van de Nederlandse grens. Wat is mooier? Het gebouw of de collectie? Afgelopen weekend heropende het Antwerpse Koninklijk Museum voor Schone Kunsten, na liefst 11 jaar. En dat dreunt door tot ver buiten de havenstad. Ik loop naar binnen met een Deense kunsthistorica, die zegt te vloeken en tieren om de priegelige... Lees verder
“De regering eist dat we alleen nog kunstenaars uit de eigen regio laten zien. Dat zou voor ons een enorme aderlating zijn, omdat we een internationale kunstruimte zijn. Maar we hebben er iets op gevonden. We nodigen nu internationale topkunstenaars uit die hier wonen, of we bieden ze een residentie aan, zodat ze tijdelijk in de stad wonen. Zo voldoen we toch aan de eisen.” Frank Motz... Lees verder
Het kan aan het weer liggen, of aan mijn humeur, maar 2022 was een van de beste edities van Theaterfestival Boulevard die ik in de afgelopen decennia heb meegemaakt. Van de belangwekkende, en ook een beetje ontregelende opening tot en met de laatste avond, die ik gisteren meemaakte zag ik lef, hartstocht en verlegde grenzen. Niet overal allemaal tegelijk, maar op losse podia, en op verschillende... Lees verder
John Buijsman en Helmert Woudenberg vormen een heel grappig duo. Buijsman de oer-Rotterdammer, zeker ook qua tongval, maar ook de acteur die rolvast is, en duidelijke karakters speelt. In De Recreanten, een stuk dat hij voor en over zijn eigen vakantiecomplex in Hoek van Holland maakte, speelt hij samen met Helmert Woudenberg. De bedenker van het continue improviseren heeft een terloopsheid in... Lees verder
Na bijna dertig edities heb ik eindelijk mijn Boulevard-vuurdoop gehad. En wat een verademing was het. Publiek van 2 tot 80, een festivalterrein waar je gewoon overheen kunt banjeren zonder kaartje. Sterker: een festivalterrein waar je ook op een buitenpodium naar acrobatiek en dans kunt kijken zonder kaartje! Ik zag mensen hun hondje uitlaten en even kijken of er nog iets leuks was, ik hoorde... Lees verder
Het was wel een beetje veel van het goede, maar de nabijheid van zoveel blije mensen in een kleine ruimte, zonder airco maar met enthousiast zwetende dansers, was fijn om mee te maken. Het heet ‘Out of the Box’ en wordt tijdens het Bossche Theaterfestival Boulevard bij elkaar gedanst en geacrobatiekt door The100hands uit Breda. Een voorstelling voor mensen vanaf 6, maar dus wel... Lees verder
Het leek er even op of we in een live versie waren terecht gekomen van The Square, maar het was gewoon de officiële openingsvoorstelling van Theaterfestival Boulevard in Den Bosch. Nu staat dat festival mijlenver van de inzichzelfgekeerde elitaire kunstwereld die in die Deense film wordt opgeschrikt door een menselijke gorilla-act die volledig uit de hand loopt, maar ongemakkelijk was het wel bij... Lees verder
Een dansconcert met staand publiek, dat belooft iets nieuws te zijn. Want hoe vaak gebeurt het niet dat je in de zaal, opgezweept wordt door muziek en dans, op je handen moet zitten. Dit klinkt als de uitkomst! We mogen kijken en zelf ook bewegen op Krautrock, gemengd met trance-achtige repetitieve delen. Lisbeth Gruwez en Maarten van Cauwenberghe nodigen ons uit om twee ellendige Corona-jaren... Lees verder
In Amare vonden voor het eerst de eindvoorstellingen plaats van een van de nieuwe bewoners van de Haagse cultuurkolos: de dansvakopleiding van het Koninklijk Conservatorium. Wat valt op? De pandemie voorbij Vorig jaar nog konden in het oude conservatorium maximaal 50 bezoekers de eindvoorstelling bezoeken, met mondkapjes op en met 2 stoelen afstand tot elkaar. Het nieuwe danstheater in Amare was... Lees verder
De verwachtingen zijn hooggespannen voor Stations, het laatste werk van danseres en choreograaf Louise Lecavalier. Ze is al decennia een begrip in de danswereld, eerst als danseres en muze van Edouard Lockes La La La Human Steps, en sinds 2006 met haar eigen Fou Glorieux. Haar intensiteit en atletische vermogens zijn indrukwekkend, ze tergt de grenzen van haar lichaam. Ook nu ze 63 jaar is. Kan... Lees verder
Voguing en religie in Yishun is Burning bij Julidans Grapje: Een politieman uit de VS vertelt dat hij ooit drie gewapende drugsdealers tegelijk in de handboeien kreeg. Een brandweerman uit Engeland schept op dat hij tien mensen uit een brandende flat redde. Een Singaporees zegt dat hij in Yishun woont. Iedereen klapt voor de Singaporees. Yishun is de dystopische voorstad van Singapore. En het is... Lees verder
Eigenlijk was het te erg om vol te houden. Misschien had ik inderdaad mijn impuls om hard weg te lopen moeten volgen, maar ik ben blijven zitten bij Kein Licht. Dit stuk, geschreven door Elfriede Jelinek, gecomponeerd door Philippe Manoury en geregisseerd door Nicolas Stemann, was namelijk technisch best goed. Alleen dat hondje, dat trok ik dus niet. Dieren en kinderen op het toneel zetten wordt... Lees verder
Er is minstens één reden om naar Porca Miseria, het nieuwste werk van Trajal Harrell, te gaan kijken. Het Holland Festival is dit weekend gastheer voor de Amerikaanse choreograaf die vooral bekend is van zijn Vogueing werk, en de soundtrack van zijn trilogie is ronduit prachtig. Beginnend met Willie Nelson en eindigend met de Lamento della Nimfa waarmee Claudio Monteverdi begin 17e eeuw een... Lees verder
Moby Dick; or, The Whale is het laatste gesammtkunstwerk van kunstenaarscollectief Moved By The Motion, Schauspielhaus Zürig en Wu Tsang. Haar bewerking van de grote Amerikaanse klassieker even gelaagd als het boek. Waar Herman Melville verslagen, wetenschappelijke bronnen en monologen gebruikt, zet Tsang film en muziek in. In een collage van theatrale performances, dans, found footage, animatie... Lees verder
Als de mensheid uitsterft is er ergens een vrouw geweest die als laatste geen kind meer heeft gekregen. Aan wie die eer? In het Holland Festival brengt een ensemble van twaalf performers nu een requiem voor die laatste niet-moeder. Actrice en zangeres Joy Wielkens is de buitengewoon ontwapenende hogepriesteres in deze bij tijden best zware avond, waarin het einde der tijden heel dichtbij wordt... Lees verder
Het getuigt of van enorm lef, of van grenzeloze naïviteit, om een musical te maken waarin een slavenhandelaar in Afrika door een liedje bekeerd wordt tot een leven in liefde en respect voor de medemens. Toch is Yemandja, het stuk dat in een decorloze uitvoering werd gebracht in het Holland Festival, eigenlijk precies dat. Ik zou het ook kunnen uitleggen als dat de magie van kunst haat kan... Lees verder
“You know, I am just a little man, I want to introduce you my wife,” zei de Franse Abd al Malik tegen het Holland Festival-publiek. Gelijk heeft ie, want zijn Marokkaanse vrouw Wallen was van 2001 tot 2008 ongetwijfeld een van de koninginnen van de Franse R&B wereld. Hiermee was de toon gelijk gezet, want de befaamde zangeres schitterde 18 jaar na het uitbrengen van haar hit ‘L’Olivier weer... Lees verder
Wat doet trauma met mensen? Veel, kan ik nu zeggen, na het horen en vooral zien van Le Moindre Geste in het Holland Festival. De voorstelling is heel bijzonder van opzet, en alleen daarom al mooi om mee te maken, en confronterend, voor zowel de amateurs die het uitvoerden, als de liefhebbers die ernaar keken. Le Moindre Geste is te vertalen als ‘Het Kleinste Gebaar’ en is een... Lees verder
‘Waar komt dat geluid toch vandaan?’ Hoorde ik iemand achter me fluisteren. Rechts boven het publiek, zag ik een man buisklokken, idiofonen en ander slagwerk bespelen. Achter de tribune van 1000 man, resoneerde een piano. Een celesta klonk in de hoek van de Gashouder. Verschillende klanken reisden rond door de zaal zoals de aarde zijn rondje maakt in door sterrenhemel. Het zorgde voor een... Lees verder
Bij binnenkomst van het Transformatorhuis op het Amsterdamse Westergasterrein worden we verblind door een rij felle lampen op de vloer. Een lage toon geeft een soort prettige onrust, een geluid van mogelijkheden. Dan dooft het licht en zitten we in het aardedonker, rode halve maantjes van het staren in de lampen nog op het netvlies gebrand. De toon houdt aan maar voelt iets dreigender, zoals in... Lees verder
De Beninse zangeres Zeynab Abib had wat goed te maken. En dat deed ze. Als gastartiest in de openingsvoorstelling van het Holland Festival vorige week trad ze voor het voetlicht met de associate artist van het Holland Festival, Angélique Kidjo, maar kwam zij niet helemaal uit de verf. Ditmaal, niet in het grote Carré maar in de intiemere Grote Zaal van het Muziekgebouw, was ze de verrassende ster... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.