In Angela (A Strange Loop) van Susanne Kennedy gebeurt niet veel. Dat is niet erg, er is wel meer kunst waarin weinig gebeurt. Beckett was er bijvoorbeeld een meester in. Net als hij in de jaren vijftig van de vorige eeuw verwarring stichtte met stukken als Waiting for Godot, raken toeschouwers en critici een beetje van de leg door Susanne Kennedy’s nieuwste project. Er gebeurt namelijk zo... Lees verder
Michiel Peeters (TivoliVredenburg) • We willen visuele kunst een prominenter onderdeel maken van ons programma
De openbare ruimte wordt op vele plekken aangekleed met visualisatie, muziekvideo en kunst, zo ook in TivoliVredenburg. Ofwel via projection mapping op gebouwen tijdens events, of via ledpanelen in etalages en abris, maar ook als digitale kunst tijdens voorstellingen en lobby’s in theaters. In TivoliVredenburg, hartje Utrecht, maken ze er zelfs aparte evenementen voor aan. Canvas is een... Lees verder
Boulevard opent met grote ambitie. Dat wordt hoe dan ook spannend.
Het Theater aan de Parade begint langzaam maar zeker uit te groeien tot de schandvlek van cultuurpolitiek Den Bosch. De verouderde schouwburg heeft te lage plafonds, te veel pluche, asbest en verleden om de Brabantse provinciehoofdstad nog tot eer te kunnen strekken. Viktorien van Hulst, directrice van het inmiddels 35-jarige Theaterfestival Boulevard, maakte zich tijdens haar openingstoespraak... Lees verder
Waarom ik plots de schrijvers miste in Den Bosch @tfboulevard
Meestal als ik iemand spreek die zich toneelschrijver noemt, zegt deze ‘slechts’ leverancier te zijn van een ‘halfproduct’. Dat antwoord krijg ik nooit van een jonge acteur, en al helemaal nooit van een regisseur. Zij zijn het die theater maken van de halfproducten die geleverd worden door schrijvers. Acteurs en regisseurs laten zich liever aanspreken als ‘theatermaker’. Niks mis mee. Zolang dat... Lees verder
Art Rotterdam 2018: Meet de koortsige temperatuur van de hedendaagse kunst
Heeft de heersende griepgolf een verhogende werking op de koortsige temperatuur van de hedendaagse kunst? Vanaf vandaag, 8 februari kun je persoonlijk de temperatuur komen opnemen van de actuele stand van de hedendaagse kunst op een positief gestemde Art Rotterdam. Van 8 t/m 11 februari 2018 in de Van Nelle Fabriek in Rotterdam. Het is een breed opgezette kunstbeurs waar in deze editie tal van... Lees verder
Franui en Boesch pretentieloos #HF17
Zo’n 25 jaar geleden kwamen tien muzikanten bij elkaar in Innervillgraten. Een gehucht in Oost-Tirol, om treurmarsen te spelen. Er vormde zich een band: Franui. Door eigenzinnige bewerkingen te maken van muziek als van Schubert en Mahler kreeg Franui internationaal succes. Op het Holland Festival 2017 brengen ze een muziekprogramma over het leven en vergankelijkheid. In samenwerking met bariton... Lees verder
(On)gehoord in December: Zo dichtbij dat de hamers tegen je voorhoofd slaan
In de serie (On)gehoord presenteer ik elke maand buitengewoon geluid dat niet onopgemerkt en onbesproken blijft. In deze December-editie: Brume, Cinema Perdu, Emanuele de Raymondi, Mark Fell, Zeno van den Broek en James O’Callaghan. Als een bankschroef om de hals Brume – Mother Blast (LP, Grautag) Het Grautag-label van Nicolas Moulin staat garant voor dystopische klanklandschappen. Die... Lees verder
Museum De Pont, waar nu 1000 bloemen extra bloeien
Een van de mooiste musea van Nederland is te vinden in Tilburg, een stad die door sommigen nog altijd gezien wordt als de rafelrand van Nederland. Dit centrale onderdeel van Brabantstad krijgt ook relatief weinig geld van de overheid. Hoe hier dan toch een van de beste musea van de wereld kan liggen? Museum De Pont is, net als Huis Marseille in Amsterdam en het fonkelnieuwe Museum Voorlinden in... Lees verder
Wij zijn het woud. Christiane Jatahy bereikt maximale impact op #HF16
Er zijn landen in de wereld, waar de grenzen tussen de kunstdisciplines niet zo scherp getrokken zijn als hier. Het Holland Festival is onder de nieuwe leiding van Ruth MacKenzie bezig ons een inhaalslag te laten maken. Ze haalt hier evenementen heen waarbij de grenzen tussen beeldende kunst, performance, video, film- en podiumkunst niet meer te trekken zijn. Gebeurtenissen die op een voor ons... Lees verder
Moderne panorama’s bij Mesdag doen het oude niet verbleken
Hoewel in Panorama Mesdag altijd één schilderij centraal staat, is het geen statisch museum. Wisselende tentoonstellingen belichten soms Mesdag en zijn tijd, soms modernere kunstuitingen. Ditmaal heeft het museum kunstenaars benaderd nieuwe visies te ontwikkelen op het begrip panorama. Een prijzenswaardig besluit. Of de nieuwe panorama’s allemaal even overtuigend zijn is een tweede. Het... Lees verder
Blackstar van David Bowie: Popmuziek wordt hoge kunst
Achter de beste en de ergste dingen in het leven zit meestal geen ‘masterplan’. Natuurlijk, de ‘come-back’ van de 25-jarige Adele is zorgvuldig georkestreerd, van de voorzichtige release, tot de titel van het eerste nummer, de golf van spontane covers overal ter wereld en de aankondiging om niet op spotify te gaan (voorlopig). De orkestratie is zelfs zo duidelijk dat de... Lees verder
‘Ook leuk. Een lekker wijf met een kalasjnikov.’ Amateurs en profs in Haags Gemeentemuseum
De jaarlijkse Zomerexpo in het Gemeentemuseum Den Haag staat open voor inzendingen van amateurs. Maar uiteindelijk blijkt maar liefst 70% van de inzenders een kunstacademie doorlopen te hebben, en is zelfs 80% van de geselecteerde inzendingen gemaakt door professionele kunstenaars. Met twee gasten bezoek ik de Zomerexpo. Museumbezoeker Rob van Berlo kiest zijn favorieten. Galeriehouder Nena... Lees verder
Alvast 5 redenen waarom niemand excuses hoeft aan te bieden aan Halbe Zijlstra.
Volgens de VVD moeten alle kunstenaars en kunstliefhebbers van Nederland ‘sorry‘ zeggen tegen Halbe Zijlstra. Omdat ze zo boos op hem zijn geweest, toen hij zonder enig achterliggend idee 30 procent van de kunstsubsidies afschafte. Volgens het ministerie van Cultuur zou het namelijk fan-tas-tisch gaan met de kunst in Nederland. Wie het persbericht leest dat het ministerie daar... Lees verder
‘Minder vooruitgang!’ roept het festival. DEAF vindt de toekomst dit keer een beetje eng.
We zijn allemaal een beetje bang de controle te verliezen. Dus zijn we huiverig om ‘Europa’ leuk te vinden, schrikken we ons rot van de ongekende wereldmachten die in onze mobiele communicatieapparaten schuilen en vinden we de ov-chipkaart een onding, terwijl we iedere dag weer worden gemotiveerd om nieuwer, beter, hoger, meer, te willen.
De 15 toppers van de hedendaagse kunst in Rotterdam, voor wie het gemist heeft
Art Rotterdam is de toonaangevende beurs op het gebied van hedendaagse kunst in Nederland. Dit jaar presenteerden maar liefst 96 galeries kunstwerken van nog veel meer kunstenaars. Daarbij opgeteld is op diezelfde beurs een afdeling videokunst te zien onder de noemer Art Rotterdam Projections, een afdeling betaalbare kunst bij WeLikeArt! en een afdeling waar maar liefst 92 kunstenaars stonden die... Lees verder
Fragmentarische eerste choreografie van kunstenaar Martin Creed is vrijblijvend, schetsmatig en mist spanning
“We’ve been working on some songs and dances,” zegt beeldend kunstenaar Martin Creed, bijgestaan door zijn vijfkoppige band en vijf balletdansers. In zijn fragmentarische voorstelling onderzoekt Creed de relaties tussen de vijf basisposities uit het klassiek ballet, de springerige off-beat ritmes van zijn postrockbandje, en Creeds eigen videokunst. Dit is zijn eerste choreografie en... Lees verder
‘Het voelde een beetje als de eerste keer seks: veel te direct, gehaast, overactief en grotendeels gebaseerd op onzekerheid’: Ivo Dimchev in gevecht met de draagbare kunst van Franz West
‘What the fuck moet ik hiermee?’ was de eerste gedachte van choreograaf en performancekunstenaar Ivo Dimchev (1976) bij de kunstwerken van de Oostenrijkse kunstenaar Franz West. Na Dimchev’s solovoorstelling Some Faves (2010) in Wenen zocht West, een veelbekroond maker van bizarre sculpturen en objecten, contact met de choreograaf. Hij vroeg hem om een geïmproviseerde video te maken op basis van... Lees verder
IDFA 2011 gaat van start met Deens documentair stuntwerk: The Ambassador
De crisis woekert voort en de Arabische wereld is in beweging, maar in de documentairewereld is de tijd van de grote verhalen voorbij. Dat was althans de conclusie die festivaldirecteur Ally Derks trok op een persconferentie voorafgaand aan de 24ste editie van het International Documentary Film Festival Amsterdam (16-27 november). In tegenstelling tot tien jaar geleden richten documentairemakers... Lees verder
Ingmar Bergman wordt opera op Grachtenfestival
Amsterdam, 1999. Studie Theaterwetenschap, eerstejaarscollege theateranalyse. Ik zit met blocnote en pen in de vingers geklemd, en maak onleesbare aantekeningen. Halverwege het college komt Sjaron Minailo (Tel Aviv, 1979) binnengezwalkt, gehuld in een enorme bontjas, met grote Gucci zonnebril en dreadlocks. Met een zucht ploft hij in de achterste collegebank, hoort drie zinnen van het betoog van... Lees verder
Diepere lagen ver te zoeken in onduidelijk project ‘The Long Count’ van tweelingbroers Dessner
Twee jongens slaan met een honkbalknuppel tegen een gitaar, die aan een touw in de lucht hangt. Even daarvoor hebben ze het instrument ook al mishandeld bij een vreemd touwtrekspelletje, waarbij de gitaar regelmatig de grond raakte. Beide keren vullen schrille, nare klanken de ruimte. De spelletjes worden met een bloedserieus gezicht gespeeld en lijken dus iets te vertellen aan de bezoekers. Maar... Lees verder
Spelen bij de Wooster Group: ‘een totaal nieuwe manier van op het toneel staan, van omgaan met signalen en het materiaal van de voorstelling’
‘Uw toeschouwers zullen ervan smullen.’ Dat was het laatste wat Liz Lecompte van de Wooster Group kort voor de première van Vieux Carré hoorde van de erven van toneelschrijver Tennessee Williams. Sindsdien houden de beheerders van de nalatenschap van dit Amerikaanse monument zich koest over de voorstelling die Lecompte heeft gemaakt. Het was het slot van een lange periode waarin het... Lees verder
De diepere krochten van een volwassen filmfestival. Sven Schlijper op safari tijdens IFFR 2011
Het Internationaal Film Festival Rotterdam viert zijn veertigste editie met een toepasselijk XL-programma. Dat Romeinse cijfer XL duidt niet alleen de respectabele leeftijd aan. Het zegt ook iets over de maat: deze veertiger barst met het intigerende programma ook uit zijn jasje, met vertoningen op niet minder dan veertig plaatsen doorheen heel de binnenstad van Rotterdam. Binnen de festivalmuren... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.