Je kunt dit lezen, omdat onze 400+ leden dat mogelijk maken.
Goed hè?

Laatste nieuws

Faustin Linyekula enscèneert met “La Création du Monde” (Fernand Léger, Darius Milhaud) de “fundamentele gelijkenis tussen negers en ballerina’s”, #HF12.

F

De afro-kubistische dansklassieker uit 1923 is vandaag en morgen in het Muziektheater te zien, van commentaar voorzien door de Congolese choreograaf  Faustin Linyekula. “Europeanen hebben geen idee dat zij de gezamenlijke geschiedenis van Afrika en Europa ontkennen. België maakt deel uit van het dagelijks leven in Congo, maar Belgen weten nauwelijks iets over Congo, of het zijn de clichés... Lees verder

‘Ik heb alle platen van Shakespeare in mijn kast staan’

&

Op de perspresentatie van de openluchtopera Orfeo ed Eurydice op Soestdijk waren destijds een kleine honderd mens pers en sponsors afgekomen. Bij de presentatie van de voorstelling ‘Veel gedoe om niets’ trok De Utrechtse Spelen slechts een handje vol: iemand van weblog cultuurpodium.nl, twee mensen van het Stadsblad Utrecht en een onbestemde cameraploeg die uitsluitend voor Suzan... Lees verder

Hoe een marsmannetje naar opera kijkt

H

Of: het vertrouwde wordt hier volkomen vreemd. Of: zinloosheid als het eerste principe omarmen. Honderd jaar na zijn geboorte staat John Cage centraal in HF-weekend. Sinds Reinbert de Leeuw het speelde in het snelste praatprogramma op de Nederlandse televisie, is John Cage’s 4’33” in ons land een bekende compositie. Exact vier minuten en drieëndertig seconden speelt de muzikant geen enkele noot... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

No-nonsense publiek heeft geen boodschap aan tour de force van anti-paaldans in Révolution

N

Elf palen zijn sfeervol verlicht als in een nachtclub. Danseressen komen binnen en begeven zich naar hun werkplek. Ze zullen in een twee uur durende shift rondjes lopen om hun paal. Ze zijn niet de enigen: ook publiek begint te lopen, richting de uitgang. Toch zijn de duizeligmakende herhalingen van de hardwerkende dames effectief. Het transcendentale minimalisme zal echter omslaan in een... Lees verder

De verdwenen smoking van Fedja van Huet en andere Toneelgroep Amsterdam-mysteries #HF12

D

Wie mocht denken dat het maken van een toneelvoorstelling een simpel een-tweetje is van een geniale regisseur met een goed team van creatives en perfecte acteurs, heeft het mis. Alleen, als toeschouwer die eenmaal de voorstelling bezoekt, merkt u daar niets van. En dat is maar goed ook. U komt voor de voorstelling en het zal u worst wezen of het in de keuken slaande ruzie is geweest of niet. Bij... Lees verder

Bloedovergoten Macbeth past perfect in festivalthema, maar weet niet te raken #HF12

B

Stelt u zich Arjan Robben voor. De veelgeplaagde voorman van het Nederlands Elftal heeft zojuist een schitterende actie beloond zien worden met een penalty en hij staat klaar om hem te nemen. Komt er een veldknecht op met een nieuwe set plakletters voor zijn shirt, omdat de cijfers niet meer leesbaar zijn vanaf de tribune. Veel gesjor, shirtje uit, secondenlijm. Toestanden, kortom. Na twee... Lees verder

Waiting for Miss Monroe een feest voor het gemoed. Maar wel mét oordoppen in. #hf12

W

Al snel bracht Twitter een eerste reactie op Waiting for Miss Monroe, de opera van Robin de Raaff die gisterenavond in de Stadsschouwburg haar wereldpremiere beleefde. @DavidMPinedo: What an atrocious opera Raaff’s ‘Waiting for Ms. Monroe’. An atonal fart that has NOTHING musical. Just screaming. En een tweede. @sandraeik: Exciting worldpremiere Waiting for Miss Monroe –... Lees verder

Popcorn poetst rock-’n-roll weg #hf12

P

Popcorn wil bruggen slaan en grenzen opheffen; weg met de verschillen tussen hoge en lage cultuur. Covers van favoriete nummers van de band worden afgewisseld door nieuwe composities, zodoende moeten grenzen vervagen. Helaas slagen ze hier niet in en klinkt de band overwegend academisch en zielloos. Popcorn is een experimentele voorstelling waarin een samengestelde band een brug wil slaan tussen... Lees verder

Enfant terrible Boris Charmatz legt vinger op zere plek met confronterende choreografie over het ongrijpbare kind

E

 Met enfant snijdt choreograaf Boris Charmatz een moeilijk thema aan: hoe gaan we als volwassenen om met onszelf, en hoe gaan we om met kinderen? Charmatz haakt in op de Franse filosoof Lyotard die zich boog over ‘het onmenselijke’ van volwassenen en die in kinderen echte mensen zag. Het huidige beeld over lichamelijk contact met kinderen is verwrongen en het is dat lichaam dat altijd centraal... Lees verder

Mahler Chamber Orchestra flirt vrolijk met Haydn, maar Russische componisten doen je het lachen vergaan #hf12

M

Heus waar. Er wordt gelachen in de klassieke muziek. Bij menig orkestrepetitie zijn de altvioolgrapjes niet van de lucht. En in het Concertgebouw kun je wel eens wat besmuikt gegniffel opvangen. Maar klassieke componisten staan niet bekend om hun humor. Behalve Joseph Haydn. De Weense componist bracht hier en daar een gezellige kwinkslag aan in zijn werk. Eén van zijn strijkkwartetten, onderdeel... Lees verder

Zo zachtaardig en intelligent als er met de zeer jonge dansers wordt omgesprongen, zo wild zijn vaak de reacties op ‘Enfant’ van Boris Charmatz #HF12

Z

De jeugd roept tegenwoordig vooral de gedachte aan gevaar op. De maatschappij heeft last van een verwrongen ideaalbeeld dat echte kinderen weinig speelruimte laat. Uiteindelijk komen die dan ook in opstand in Enfant. Maar tot die tijd hebben de hele jonge performers toch vooral de rol van bijzet of sluitstuk, aanvulling op of extensie van de negen volwassen dansers. De nieuwe grotezaalproductie... Lees verder

In het prachtig subtiele The Speaker’s Progress wordt Shakespeares klucht opeens een revolutionair wapen #hf12

I

Strak in het pak. Fris geknipt. En met een zalvende, trefzekere stem lijkt The Speaker – gespeeld door regisseur Sulayman Al-Bassam – een gelikte pr-man. Of beter: een beschaafde Arabische dictator met een Oxford diploma. Zo eentje die gesteund wordt door het Westen en diep wordt gehaat door de eigen bevolking. Hij stapt achter een lessenaar en vertelt. Ooit was hij een radicale, woest... Lees verder

Dodo Holland Festival–journaal wordt Dodo Holland Festival Hangout #HF12

D

 We hebben er al een aflevering op zitten, en dat was natuurlijk een enorm succes, maar juist op het hoogtepunt moet je met iets nieuws beginnen. Daarom vanavond om 22:30 uur een nieuw ding: De Dodo Holland Festival Hangout. Live, interactief en online. Innovatief dus, zoals u het van ons kent. U kent ze wel: die reportagewagens met meters spaghetti aan kabels, imposante schotels en... Lees verder

Dodo Holland Festival–journaal wordt Dodo Holland Festival Hangout #HF12

D

 We hebben er al een aflevering op zitten, en dat was natuurlijk een enorm succes, maar juist op het hoogtepunt moet je met iets nieuws beginnen. Daarom vanavond om 22:30 uur een nieuw ding: De Dodo Holland Festival Hangout. Live, interactief en online. Innovatief dus, zoals u het van ons kent. U kent ze wel: die reportagewagens met meters spaghetti aan kabels, imposante schotels en... Lees verder

Micha Hamels Requiem is prachtig ruimtelijk, maar mist inhoudelijke urgentie #hf12

M

In zijn Requiem voor tenor, verteller en ensemble benut Micha Hamel de ruimte van de Amsterdamse kerk De Duif optimaal. Musici spelen op het altaar, vanaf de balkons, mengen zich tussen het publiek en schuiven een piano naar buiten. – Maar wat wil Hamel eigenlijk zeggen? Voor een uitverkocht huis ging gisteravond het Requiem van Micha Hamel in première. Hij componeerde dit bijna twee uur durende... Lees verder

Met Antony Hegarty en het Metropole orkest in een sprookjesbos #hf12

M

Antony Hegarty geeft met zijn pianist en het Metropole Orkest de gelaagde en emotioneel geladen show Cut the World weg. Hij laat zien dat het geen punt hoeft te zijn om meer van hetzelfde te presenteren. Het publiek waant zich ondertussen in het sprookjesbos en eet uit zijn hand. Het is niet de eerste keer dat de androgyne kindman Antony op het Holland Festival staat. In 2009 gaf hij al een... Lees verder

Overleef het bloedbad, het besmeurde naakt en het waanzinnige gekrijs in Requiem 3, en let op de ontroerende tekst #hf12

O

Vincent Macaigne lijkt me een regisseur waar je niét mee moet vechten. Gelijk in de eerste seconden van Requiem 3 ramt hij er vol bovenop met de meest hysterische openingscène die ik in tijden heb gezien, en blijft 80 minuten meedogenloos doorhakken. Het is even doorbijten. Maar opeens zorgt de subtiele tekst zowaar voor diepe ontroering, in deze tsunami van bloed, geweld, bloed, besmeurd naakt... Lees verder

Prijs van acteurs voor met opheffing bedreigd Theaterinstituut

P

Post van Acteursbelangen, de acteurs’vakbond’. Of we ons aan het embargo willen houden. Naturlijk doen wij  dat. Wij wel. Maarreh: het door Halbe Zijlstra samen met het Muziekcentrum Nederland op te heffen Theater Instituut Nederland krijgt dus een prijs.  En dat schijnt een sculptuur te zijn, waarvan wij ons dan weer afvragen waar dat ding na 1 januari 2013 moet staan. Want dan is... Lees verder

Holland Festival-journaal #HF12: Spektakel en ontroering hand in hand in openingsweekend

H

Claron Macfadden deed het in haar eentje, Alain Platel met 150 mensen en Andrea Breth in 54 scenes: raken. En een boodschap overbrengen.   Dodo-reporters Mariska van der Meij, Daniël Bertina en Wijbrand Schaap blikken terug op het eerste weekend van het Holland Ferstival 2012, en recensent Maarten Baanders kijkt vooruit naar de bijzondere voorstelling van Emio Greco/PC. Soort van live vanuit... Lees verder

Zwischenfälle is een adembenemend spervuur van 54 hilarische, korte scènes over de klungelende mens. Zo virtuoos zie je het zelden #hf12

Z

Twee mannen zitten samen aan tafel en eten spaghetti. De één werkt het bord pasta in no time naar binnen, en vertelt tegelijkertijd met volle mond een amusante anekdote – nét niet verstaanbaar – met woeste gebaren en zelfingenomen gebrom. De ander, een bejaarde vent, wordt totaal genegeerd. Ondanks verwoede pogingen slaagt de arme man er maar niet in om met zijn hevig trillende hand ook maar één... Lees verder

In het hart geraakt door openingsvoorstelling van Alain Platel, en dan nog troost vinden. #hf12

I

Op tweederde schiet de brok erin om er tot het einde niet meer uit te gaan. Bij iedere voorstelling van Alain Platèl gebeurt het. Hartgrondige snikken uit de zaal, veel geslik om je heen en de onvermijdelijk als een natuurramp opwellende tranen. Het werk van de Vlaamse choreograaf daarom voorspelbaar noemen, gaat te ver. Wat hij met zijn gezelschap Les Ballets C de la B voor elkaar krijgt is... Lees verder

Opening Holland Festival op twitter en facebook: tenue de wtf, ns-#fail, subliem danstheater en mozarellastengels #hf12

O

[View the story “Opening Holland Festival 2012” on Storify] Opening Holland Festival 2012 Op 1 juni opende het Holland Festival in Theater Carré. We waren erbij, zagen Platels C(h)oeurs en proefden de sfeer. Al ging het bijna mis. Dit is wat ervan mee te maken was op de sociale media Storified by Cultureel Persbureau · Sat, Jun 02 2012 08:37:18 De Dodo gaat zich een slag in de... Lees verder

Populaire berichten

Recente uitgaven

Een welgemeend 'sorry'!

Een welgemeend 'sorry'!

Waarom ik soms te vroeg op 'verzenden' druk en ik hoop dat jij me scherp wil blijven houden.
Het moeras trekt

Het moeras trekt

Over een stinkende zaak bij het Nederlands Fotomuseum, een pop zonder huid, en waarom dit werk de moeite waard blijft

Categorieën