75 jaar Eye, 75 gerestaureerde klassiekers op de Eye Player. Maar waar is Paul Verhoeven?

Goed, die online filmbibliotheek waarop je alles zonder problemen zou kunnen vinden blijft nog wel even een droomwens. Zoals ik onlangs schreef. De cinefiele thuiskijker moet voorlopig nog op speurtocht. Wat natuurlijk veel ontdekkingsplezier kan opleveren. Maar ter zake. Mijn oog viel op het persbericht waarmee Eye aankondigt in het kader van het 75-jarig bestaan dit jaar 75 vers gerestaureerde klassiekers op de Eye Film Player te zetten. 40 daarvan zijn al beschikbaar.

Beste lezer: Donaties zijn nodig!
Je leest dit verhaal gratis. Dat kan dankzij donaties van lezers. Zo blijven we onafhankelijk van subsidies en grote sponsors. Je kunt zelf bepalen wat dit verhaal je waard is. Je bijdrage komt rechtstreeks bij de auteur terecht!
Ondersteun deze auteur!

Doneer aan deze auteur

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

De Eye Film Player is het streamingplatform van Eye Filmmuseum, inderdaad een mooie bron om in rond te neuzen. Zo werd bij die nieuwe restauraties mijn aandacht getrokken door Het gangstermeisje (1966) van Frans Weisz, Blue Movie (1971) van Wim Verstappen, Joao en het mes (1972) van George Sluizer en Wan pipel (1976) van Pim de la Parra. Allemaal vroeg werk van gedreven makers die eind jaren zestig en begin jaren zeventig de Nederlandse film een nieuw elan gaven.

Het gangstermeisje is Weisz’ debuut in nouvelle vague-stijl. Een film naar een idee en boek van Remco Campert. Een film ook die een nieuwe vrijheid viert en een hommage aan de verbeelding is, met dit verhaal over een scenarioschrijver met huwelijkscrisis, writers block en een mysterieus gangstermeisje. Deels opgenomen in filmstad Rome.

Wan pipel

Wan pipel (beeld: Eye)

Verstappens vrijmoedige Blue Movie was, dankzij het bloot, de meest geruchtmakende Nederlandse film van de jaren zeventig. Verstappen werd in die tijd in één adem genoemd met Pim de la Parra. Samen waren ze twee belangrijke gangmakers. In het pakket restauratietitels zijn ze allebei goed vertegenwoordigd. De la Parra niet alleen met zijn op Hitchcock geïnspireerde debuut Obsessions (1969), maar vooral met Wan pipel. Rond dit verhaal over een jonge Surinamer die vanuit Nederland terugkeert naar zijn geboortegrond snijdt De la Parra destijds beladen thema’s aan. In Suriname geldt de film als een klassieker. Ieder jaar verschijnt Wan pipel daar rond Onafhankelijkheidsdag op televisie.

En vergeet ook George Sluizer niet, die zich in 1972 bij het gezelschap nieuwlichters voegde met Joao en het mes. Zijn beeldschone en veelgeprezen debuut dat zich afspeelt in het Amazonegebied, met een cast van uitsluitend Braziliaanse acteurs. Zijn latere thriller Spoorloos (1988), waarmee hij internationaal aandacht trok, is ook een van de nieuwe restauraties op de Eye Player.

Maar waar is Paul Verhoeven? Diens Turks fruit (1973) mag in bovenstaand gezelschap toch zeker niet ontbreken. Eye-woordvoerder Marnix van Wijk geeft mij desgevraagd gelijk. Dat deze aangrijpende en destijds uiterst succesvolle Wolkers-verfilming niet op de Player staat is, zoals ik al vreesde, een rechtenkwestie.

Verder staat op de Player niet alleen gerestaureerd werk, maar ook een ruim en zeer gevarieerd assortiment andere klassiekers. Van de Russische grootmeester Tarkovsky tot komedies van de onvergetelijke Jacques Tati, zoals diens Jour de fête en Playtime. Maar ook in deze afdeling van het aanbod blijven de rechten meespelen. Sommige titels zullen na verloop van tijd weer van de Player verdwijnen. Dus: wil je iets zien? Stel het niet te lang uit.

Foto bovenaan:
Het gangstermeisje van Frans Weisz (beeld: Eye)

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Over de auteur van dit verhaal:

Leo Bankersen

Leo Bankersen schrijft over film sinds Chinatown en Night of the Living Dead. Recenseerde als freelance filmjournalist lange tijd voor de GPD. Is nu, onder andere, een van de vaste bijdragers aan De Filmkrant. Breekt graag een lans voor kinderfilms, documentaires en films uit niet-westerse landen. Andere specialiteiten: digitale zaken en filmeducatie.

O, ja: Je hoeft geen lid te zijn om dit te kunnen lezen. We hebben wel leden nodig om dit te kunnen schrijven. Word daarom nu lid.