Nerdpodcast #s2e1: over de noodzakelijke lichtheid van iets zwaars. Een gesprek over recensies en heksen met Club Gewalt #tfboulevard

Beste lezer: Donaties zijn nodig!
Je leest dit verhaal gratis. Dat kan dankzij donaties van lezers. Zo blijven we onafhankelijk van subsidies en grote sponsors. Je kunt zelf bepalen wat dit verhaal je waard is. Je bijdrage komt rechtstreeks bij de auteur terecht!
Ondersteun deze auteur!

Doneer aan deze auteur

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Er gebeurt enorm veel in het theater, deze zomer, omdat veel zomerfestivals speciale coronaedities hebben waar ze heel veel laten zien van wat er afgelopen jaar tijdens de gedwongen sluiting van theaters op zolderkamers is gemaakt. Een van die vorostellingen was Die Hexe, van Club Gewalt, een fris puntheaterbandje/theatercollectief dat deze zomer te zien is/was op Theaterfestival Boulevard. Nerd 1, Marijn Lems, kent een paar leden persoonlijk, Wijbrand Schaao, Nerd 2, schreef een niet zo enthousiaste recensie over hun voorstelling. Hij vond het allemaal veel te luchtig, terwijl het thema, hekserij en angst voor vrouwelijke bevrijding, best wel een stevige aanpak nodig heeft.

Reden genoeg om erover van gedachten te wisselen met de makers zelf, dus hebben we ze gebeld en dat levert een opvallend verhelderend gesprek op, ook al zat het complete team – inclusief ongeboren kroost – in een auto op weg naar Den Bosch. Vlak voor ze de parkeergarage binnenrijden hebben we het over lichtheid, zwaarte, punk en Rammstein. En over hoe lastig het is om naar een toon te zoeken als je geen publiek hebt.

Bijgaand het artikel waar het over begonnen was

https://cultureelpersbureau.nl/2021/08/waarom-het-lachen-ons-best-wat-vaker-mag-vergaan-joseph-toonga-geeft-les-in-theaterwoede-tfboulevard/

 

Foto bovenaan:
Scenefoto Die Hexe, gemaakt door Kelly Alexandre

Laat je waardering voor dit verhaal blijken.

We maken je donatie rechtstreeks aan de auteur over.
  • Dit veld is bedoeld voor validatiedoeleinden en moet niet worden gewijzigd.

Over de auteur van dit verhaal:

Wijbrand Schaap

Cultuurpers heet het geesteskind dat ik in 2009 op de wereld zette. Voor ik dat deed was ik (sinds 1996) kunstverslaggever voor onder meer Algemeen Dagblad, Utrechts Nieuwsblad, Rotterdams Dagblad en GPD. Daarvoor deed ik van alles. Studeren enzo. Theater maken. Inspraakavonden notuleren. In een bandje spelen. Ik schreef - en schrijf ook voor specialistische bladen als TM, Boekman, Ons Erfdeel en De Vogelvrije Fietser. Ik help je met schrijven als je het heel lief vraagt. Ik ben getrouwd met Suzanne Brink en heb een kat die Edje heet, een pup die Fonzie heet en een hond die genoemd is naar Rufus Wainwright.