Amy Winehouse leeft nog. Al moeten we het misschien geen leven noemen, want ze staat in al haar lijkblauwheid een uur lang verbijsterd naar het publiek in het Muziekgebouw te kijken. Een beetje zoals we haar kennen van die tragische laatste concertopnamen, waar ze stijf van alle chemicaliën en vloeibare hulpmiddelen nog een paar laatste noten uitbracht. Ze is nu de grappigste backingvocalist die... Lees verder
Sid Vicious heb ik in 1977 met de Sex Pistols zien optreden in het roemruchte Eksit in Rotterdam, ruim 45 jaar later toog m’n tienerdochter mee naar het verhaal van Vicious in de voorstelling Hamlet en Ophelia van Internationaal Toneel Amsterdam. Ze heeft nog een leven te gaan, ik dompelde me in herinneringen. Een (te lange) terugblik Volgens de annalen van het prachtige Delpher-archief (NRC... Lees verder
Er gebeurt enorm veel in het theater, deze zomer, omdat veel zomerfestivals speciale coronaedities hebben waar ze heel veel laten zien van wat er afgelopen jaar tijdens de gedwongen sluiting van theaters op zolderkamers is gemaakt. Een van die vorostellingen was Die Hexe, van Club Gewalt, een fris puntheaterbandje/theatercollectief dat deze zomer te zien is/was op Theaterfestival Boulevard... Lees verder
Moniek Merkx neemt op 3 februari van dit jaar afscheid als directeur van Maas Theater&Dans. Ze was in 2013 mede-oprichter van dit Rotterdamse gezelschap dat theater maakt voor mensen van klein tot groot. Een gedwongen fusie met twee andere jeugdtheaterhuizen uit de Maasstad ontwikkelde zich onder haar leiding tot een van de succesvolste en interessantste theatergroepen van ons land. In onze... Lees verder
Het zou de ideale zwoele zomeravond kunnen zijn: een filmpje kijken onder een idyllische sterrenhemel. Op de herfstachtige avond van vrijdag 6 september blijkt openluchtbioscoop Zienemaan en Sterren echter meer een oefening in uithoudingsvermogen. Het regent, de temperatuur daalt, maar het Groningse publiek blijft onverstoord zitten: kop d’r veur en parapluutje open. “Iedere stad had een... Lees verder
Opa vertelt. In 1989 koos een commissie van deskundigen voor een andere theaterkoers in mijn stad, Utrecht. Het net opgekomen festival Theater aan de Werf zou meer geld krijgen, het margetheater zou uit ‘t Hoogt verdwijnen en de rest zou met minder dagen programmeren voor de nieuwkomer moeten gaan zorgen. Toen gingen we de straat op tegen de zogenaamde ‘festivalisering’, omdat... Lees verder
Als je Lenny Oosterwijk voor het eerst ziet, denk je niet: ha, een galeriehouder. Op de een of andere manier verwacht je daar een meer chique uitstraling bij. Maar de man die in 2011 in Rotterdam Noord Galerie Untitled oprichtte komt uit een andere hoek. Hij is fotograaf en art director en werkte een tijd bij het meest gestolen tijdschrift van Nederland. Daar leerde hij zoveel mensen uit de... Lees verder
Het Drentse dorp Erica werd in het laatste weekend van april opgeschud door het knusse herriefestival Pitfest. En dat trok een bonte mix mensen. Ik liep er een dag rond. Een golfkar zoemt over de rotonde van het 4-sterrenresort in het buitengebied van het Drentse plaatsje Erica. Rechts van het asfalt liggen strak gemaaide golfbanen, links is een kaveltje land afgezet. Achter de hekken staan twee... Lees verder
Twee mannen. Niet eens zo heel erg gespierd, niet eens zo heel erg stoer. Maar wat een dokwerkers. En wat een eenvoud om iets heel moois te vertellen. De een rolt zichzelf op als een steen en de ander rolt die steen een berg op. Die berg bestaat uit podiumdelen die elk zeker een halve meter in hoogte van elkaar verschillen. En die steen werkt op geen enkele manier mee, dus die jongen die het... Lees verder
Rule of Three is een stuk voor drie dansers: Steven Michel, Julien Josse en Courtney May Robertson. NAH maakt live de muziek, het licht is van Jan Fedinger en er zijn enkele teksten van Lydia Davis. Rule of Three kwam de vorige maand uit in De Singel in Antwerpen, en de Nederlandse première is vandaag in de Stadsschouwburg te Amsterdam. Het dealt met dezelfde problematiek als het vorige stuk van... Lees verder
9 Platen vol buitengewoon geluid dat niet onopgemerkt en onbesproken blijft. Fatima Al Qadiri – Shaneera (Hyperdub) Durban taxi techno en Arabische queer cultuur komen samen op deze pompende EP. Want, op deze plaat hoor je hoe kale, koude drums schandalig voortjakkeren onder microtonale of game-achtige synthesizer-melodie. Zwaar in de bassen en los in de onderbuik breekt Al Qadiri gender-hokjes... Lees verder
In de donkere middeleeuwen werd een kunstenaar nog wel eens gevierendeeld omdat hij buiten de lijntjes was geweest. In de 19e eeuw waren die lijntjes niet meer belangrijk. In de vroege twintigste eeuw gingen kunstenaars zelf bepalen waar de lijntjes stonden en straften ze wie zich daar niet aan hield. Het was de tijd van de kunstenaarsmanifesten. Cate Blanchett, de Australische topactrice die... Lees verder
Je hebt punk. Je hebt performance art. Best Gaap, want vaak is van die woeste wildheid die in de jaren zestig en zeventig de Europese scene domineerde weinig meer over. Marina Abramovic zien we nu vooral als die zwijgende mevrouw op dat stoeltje tegenover haar verloren gewaande minnaar. We zijn vergeten dat ze ooit haar publiek scheermessen aanbood om haar te mishandelen. Wat dan ook gebeurde. We... Lees verder
De roman Haar naam was Sarah (negen miljoen verkochte exemplaren) maakte Tatiana de Rosnay wereldberoemd. In Parijs draagt ze zelfs een pruik als ze niet herkend wil worden. Dat ze kampte met anorexia hield ze jarenlang geheim. [bol_product_links block_id=”bol_592be29ab4765_selected-products” products=”9200000075700087,1001004010207707,9200000077515228,9200000011255053″... Lees verder
Een vervaarlijk geronk kondigt de opkomst van action-hero Chuck aan. En er is werkelijk niemand die zo cool in een karretje op kan komen rijden, half terreinwagen en half golfkar, als Ko van de Bosch. Met zijn te lange, te grijze haren in een staart en een te bruin lijf in een zwartleren motorpak, belichaamt hij onmiddellijk de jeugd op leeftijd. Zomerhit in wording De zomerfestivals komen er aan... Lees verder
Dinsdag 12 april 2017 overleed de Finse pionier in de avant-garde elektronische muziek Mika Vainio. Hij werd 53 jaar oud. Volgens Finse media overleed Vainio bij een ongeval op vakantie in Frankrijk. Shock Mika Vainio geldt als lichtend voorbeeld en inspiratiebron. Veel artiesten uit de elektronische muziekwereld zijn dan ook met stomheid geslagen en reageren op social media vol ongeloof en... Lees verder
Terwijl het nieuwste werk van Jan Martens, The Common People (2016), afgelopen weekend in de Amsterdamse Stadschouwburg stond, toont het Utrechtse Theater Kikker deze week twee oudere hits: Sweat Baby Sweat (2011) en The dog days are over (2014). Sweat en Dogdays zijn kaskrakers en toerden reeds de wereld over. In Kikker zijn ze nu te zien als onderdeel van een driedaags programma: Grip... Lees verder
T2 Trainspotting, het weerzien met de junkiehelden van twintig jaar geleden was een waagstuk. Maar de energie is er nog steeds. Berlijn had de internationale première.
De Jurriaanse zaal in de Doelen is het decor van een Masterclass van de Franse filmmaker Olivier Assayas (1955), een oude bekende van het International Film Festival Rotterdam. Van hem is de volgende typerende uitspraak: ‘Het filmen van het gezicht van een acteur is volgens mij het meest krachtige waartoe cinema in staat is. Als het kader goed is, als de woorden in orde zijn en als je als... Lees verder
Een gesprek met Erik Lieshout over 'To Stay Alive', zijn verfilming (met Iggy Pop!) van Michel Houellebecqs essay 'Rester vivant'. Gooit het bijltje er niet bij neer, houdt die levensmoede kunstenaars voor. Vind jezelf opnieuw uit.
Gisteren stelde de kamer 10 miljoen euro ter beschikking voor de kunsten. Daarmee staat de teller van de rijksbezuinigingen op nog steeds minimaal 190.000.000€. Dit hard veroverde extraatje is het laatste waarom gevraagd kon worden. Iedereen is akkoord, het nieuwe systeem is definitief omarmd. Het protest heeft zichzelf overbodig gemaakt nu het compromis is gesloten. En wat hebben we er hard om... Lees verder
Afgelopen weekend bezocht ik een koffieconcert van het barokgezelschap The Continuo Company. Met m’n 53 jaar was ik een van de jongste bezoekers. Om me heen gerimpelde gezichten en grijze haren. Steeds vaker hoor ik dat vergrijzing van het publiek voor klassieke muziek een probleem is. Ik vind dat grote onzin en begin me steeds meer te ergeren aan deze opvatting. Staat de toekomst van Lowlands op... Lees verder
Twee heel verschillende vormen van politiek theater op de Edinburgh Fringe: feministisch varieté en een onderdompelingsode aan de Maidan. Je gooit bakstenen voor je het weet.
10 dagen festival Boulevard. Ik heb me erin gestort. Ik heb 14 voorstellingen gezien, een boel hoeken van Den Bosch (en Tilburg) van dichtbij gezien en meer verschillend theater meegemaakt dan gewoonlijk in een half jaar. Ik heb ook meer friet gegeten dan goed voor me is, meer bier gedronken dan doorgaans en genoten van het afluisteren van gesprekken van festivalbezoekers. Boulevard is een... Lees verder
De held die zijn eigen kracht niet kent (Wildeman); een mad scientist die voor iedereen te snel gaat (Galileo); een gedroomde keizerin die bedankt voor het sprookjeshuwelijk en uit haar rol stapt (Sisi); cavia’s die in opstand komen tegen de populariteitswedstrijd waarin ze verzeild zijn geraakt (Cavia!) en een lelijk eendje dat de chaos accepteert, maar betwijfelt of de chaos haar accepteert... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.