Steve McQueen is een kunstenaar die grote en moeilijke onderwerpen op een fysiek tastbare manier vertelt. Hongerstaking, seksverslaving en onze ongemakkelijke houding tegenover mannelijke seksualiteit, slavernij. Het zijn de dingen die we liever niet meer zien, niet willen bespreken en al helemaal niet willen voelen. In zijn speelfilms weet McQueen een evenwicht te vinden tussen het esthetische... Lees verder
Wat krijg je als je schaduwspel, Weimar cinema, gamelan en Javaanse mythes combineert? Een mix die veel vraagt van het publiek, maar die een genot is als je je er aan over wilt leveren. De Indonesische regisseur Garin Nugroho maakt geen gemakkelijke films. Vaak zijn ze visueel prachtig, zoals Opera Jawa, maar zit de plot een beetje in de weg voor westerse kijkers. Dat is niet minder bij Setan... Lees verder
De Gouden Kalveren zijn nog niet eens uitgedeeld of het volgende filmfestival staat al te beginnen. Vrijdag 30 september gaat het elfde Buddhist Film Festival Europa (BFFE) van start in Eye te Amsterdam met een heel speciale film. De openingsfilm is geproduceerd in één van de kleinste filmlanden en één van de meest fascinerende landen in het verre oosten: Bhutan. Volgens IMDB zijn er maar 59... Lees verder
Een bigband, een tikkende klok, samenzweringstheorieën en twaalftonigheid. Mix dat in een theatrale setting en het kan gierend uit de bocht vliegen. Toch weet componist Darcy James Argue er een stuwend en enerverend geheel van te maken, met hulp van regisseur Isaac Butler en filmmaker Peter Nigrihi.
Helen Westerik gaat in op de vormgeving van deze opera.
Hoe kun je een intens gecompliceerde geschiedenis herschrijven vanuit een ander perspectief? Door groteske glazen marionetten te gebruiken en geen acteurs. Deze revolutionaire vondst was op 8 juni te zien in het Holland Festival, en is daar 9 juni nog mee te maken. De Egyptische kunstenaar Wael Shawky neemt ons in die film mee naar vervlogen eeuwen en toont ons een Arabisch perspectief op de... Lees verder
De Braziliaanse Christiane Jatahy was vorig jaar al met het stuk What If they went to Moscow op het Holland Festival. Ze kwam, zag en overwon. Dit jaar komt ze met het laatste deel uit de trilogie van toneeladaptaties, The Walking Forest. De titel verwijst naar de drie heksen in William Shakespeare’s Macbeth, die zijn opkomst en ondergang voorspellen. Het stuk vormde het uitgangspunt voor... Lees verder
Iedereen die zich de val van de muur kan herinneren is opgegroeid met de dreiging van een nucleaire aanval. En daarbij horen de idiote adviezen van overheidswege om in geval van een atoomexplosie onder de tafel te gaan zitten, liefst met een vergiet op het hoofd. En om genoeg blikvoer en water achter de hand te houden.
Het rommelt al langer in de filmwereld: Waarom is het witte doek zo, eh, wit? En waar zijn alle vrouwen toch? #OscarsSoWhite maar ook #OscarIsADude! Veel mensen in de industrie hebben hier al hun ongenoegen over uitgesproken. Bij de vorige Oscaruitreiking richtten actrices hun pijlen op gelijke betaling, of liever, het gebrek daaraan. Dit jaar boycotte menig Afro-Amerikaans acteur en regisseur... Lees verder
Hele generaties kinderen zijn opgegroeid met Charlie Brown, Snoopy, Linus, Lucy en hun vrienden. Het universum waarin volwassenen schitteren door afwezigheid, maar de emoties van de kinderen opvallend complex zijn. En dat is waarschijnlijk ook de aantrekkingskracht van de televisiecartoon A Charlie Brown Christmas, die precies vijftig jaar geleden voor het eerst werd uitgezonden. Charlie Brown... Lees verder
Met nog een dag te gaan, is het tijd om te kijken wat er opviel aan het International Documentary Festival Amsterdam. Het beeld van het hele festival is diffuus, zoals dat hoort bij een festijn waarvan het programmaboekje bijna driehonderd bladzijden dik is. Er was, zoals altijd, een zee aan films over misstanden en actuele politieke zaken, maar er waren ook microcosmosjes en vormexperimenten... Lees verder
Het gebeurt me niet vaak dat ik een kleine dertig jaar na het zien van een film nog weet in wat voor staat ik de zaal verliet. Opperste verwarring was het. Was dit allemaal echt? Mocht je als filmmaker je interviewees wel slaan? Was het in scène gezet? Het was te gruwelijk om voor te stellen dat alles echt gebeurd was. En Kazuo Hara is een geval apart. Wat had ik gezien? The Emperor’s Naked... Lees verder
De Amerikaanse filmmaker Les Blank heeft al lang geleden mijn hart gestolen met de korte docu die hij maakte over Werner Herzog: Werner Herzog Eats His Shoe. En dat is ook precies wat er in die film gebeurde. Herzog verloor een weddenschap van Errol Morris: hij had nooit gedacht dat die diens Gates of Heaven af zou maken. En dus moest hij zijn schoen opeten. Hij liet die schoen klaarmaken bij het... Lees verder
De IDFA kijktip voor vandaag staat recht tegenover die van gisteren. Gisteren was opbeurend en hartverwarmend. Cartel Land is daarentegen hard, rauw, onaangenaam en bruut. Dat kan ook bijna niet anders, want de film van Matthew Heineman gaat over de war on drugs in Mexico en Arizona, dat daar net ten noorden van ligt. De regisseur dringt met gevaar voor eigen leven diep door in de wereld van... Lees verder
De IDFA kijktip van vandaag is het soort film waar ik normaal verre van blijf: een feelgood film die stilistisch keurig is, maar nergens vernieuwend. En toch ben ik plat gegaan en met mij de hele zaal. Waarom? Om dezelfde reden dat een groepje mannen met tabla’s en sitar het Jazz at Lincoln Center plat krijgt. De combinatie van westerse jazz met Pakistaanse klassieke invloeden en een... Lees verder
De IDFA kijktip van vandaag is voor een bijzondere film over een bijzondere man, Sun Mu. Dat is niet zijn echte naam, het betekent ‘zonder grenzen’. En dat is voor deze kunstenaar heel toepasselijk. Jarenlang was hij succesvol propagandakunstenaar voor het regime in Noord-Korea. Tot hij de grote oversteek waagde. Hij zwom (letterlijk!) naar de vrijheid en woont sinds de jaren negentig... Lees verder
Over de tip van vandaag hoefde ik niet lang na te denken. Chantal Akermans laatste film draait vanmiddag om 13:15 uur. No Home Movie gaat over haar moeder, die Auschwitz overleefd heeft, en haar laatste dagen. En over de moeilijke relatie die Akerman met haar moeder had. Ze vertelt in een interview dat ze een keer samen in Mexico waren voor de bruiloft van een nicht. Een van Akermans film draaide... Lees verder
Al 500 jaar spreekt Jeroen Bosch tot de verbeelding. Zijn schilderijen blijven een enorme zeggingskracht hebben, ook al zijn we de kerkelijke context nu misschien uit het oog verloren. In aanloop naar de grote overzichtstentoonstelling die het Noordbrabants Museum volgens jaar organiseert, gaat een keur van Nederlandse kunsthistorici en curatoren op pad om de schilderijen van Bosch te onderzoeken... Lees verder
Kan er schoonheid schuilen in een atoombom? Of in de ontploffing van een kernreactor? Het lijkt me van niet, maar ik ga er vanavond achter komen. In Atomic Living onderzoekt filmmaker/ schrijver/ presentator/ producent Mark Cousins wat dat nou eigenlijk is, leven in het atoomtijdperk. Want naast de verschrikkingen hebben we ook röntgenfoto’s en andere bijzonder nuttige medische toepassingen... Lees verder
De eerste IDFAtip van de dag is meteen een double bill en beide films zijn tientallen jaren oud. Ze staan in de top 10 van Errol Morris, de hoofdgast van dit jaar. Las Hurdes – Tierra sin Pan van Luis Bunuel is een film van een half uur die documentaire geschiedenis schreef. Bunuel was ook toen al bekend van Un Chien Andalou, zijn surrealistische debuutfilm met de bloedstollende scene van... Lees verder
In de Amsterdamse Brakke Grond opende gisteren het Dancing on the Edge festival (DOTE) met een avond die gelijk toonde wat de spanbreedte is. De eerste voorstelling, Blank, ging een directe relatie aan met het publiek. In de tweede, en officiële openingsvoorstelling, Plastic, ging het meer over de dynamiek tussen de performers onderling en met de soundscape. Met haar openingsspeech belichtte... Lees verder
Het gebeurt niet vaak dat een film over een gebeurtenis in 1992 zo schrijnend actueel is. Toen stak een groep van zo’n driehonderd rechts-radikalen in Rostock een asielzoekerscentrum in brand. Wonder boven wonder is toen niemand overleden. Maar het tekende wel velen voor het leven. Onder meer de regisseur van Wir Sind Jung, Wir Sind Stark. Filmmaker en zoon van Afghaanse vluchtelingen Burhan... Lees verder
In een vol Universiteitstheater gaf Pierre Audi dinsdag 6 oktober een masterclass voor jonge zangers, dramaturgen en regisseurs. Drie scènes waren voorbereid door de studenten en werden daarna vakkundig gefileerd door Audi. “Sorella, que dici?…. Prenderò quel brunettino”, uit Mozart’s Così fan tutte begon als een scène van twee punkmeisjes die gegrepen werden door consumentisme... Lees verder
Niet veel regisseurs zijn heel jong al heel iconisch geworden. Chantal Akerman was dat, zowel voor de experimentele film, als voor de feministische. In 1975 brak ze door met Jeanne Dielman, 23 Quai du Commerce, 1080 Bruxelles, een film die even ontregelend als ingetogen is. Het is haar belangrijkste werk, en ook haar meest radicale. De protagoniste leidt een bestaan van kalme herhaling, ze kookt... Lees verder
Tussen de tientallen filmfestivals die dit land rijk is, is er één dat een klein eilandje van rust en bezinning vormt. Het Boeddhistisch Film Festival Europe, dit jaar al voor de tiende keer, is een meerdaags festival met, over en door boeddhisten, of op boeddhistische leest geschoold. Nu iedereen helemaal mindful is, gaan wij terug naar de bron met festivaldirecteur Babeth VanLoo. Terugblikkend... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.