Je kunt dit lezen, omdat onze 400+ leden dat mogelijk maken.
Goed hè?

Auteur Helen Westerik

Helen Westerik is filmhistorica en groot liefhebber van experimentele films. Ze doceert filmgeschiedenis en doet onderzoek naar het lichaam in de kunst.

Eline Arbo’s Penthesilea slingert tussen waanzin en geilheid in het Holland Festival

E

Bij de inloop dreutelt een aantal acteurs over het kale podium. Geen decorstukken, weinig licht, een beetje rook uit de machine. Langzaam vult het podium, en stellen de acteurs zich op aan de voorkant van het toneel. De eerste scène wordt gezongen, een verrassende keuze. Dan houdt Diana, de hogepriesteres van de Amazones, een schitterende rol van Marieke Heebink, een monoloog waarin ze het... Lees verder

Kleurrijke draken veroveren het podium – Eun-Me Ahn’s Dragons in HF23

K

Waar draken in het westen mythische wezens zijn die verslagen moeten worden, zijn ze in het oosten de belichaming van vreugde, onbegrensde mogelijkheden en het lot. Mensen die geboren zijn in het jaar van de draak (elke twaalf jaar met 2000 als meest recente generatie volwassenen) zijn volgens Chinese astrologie trots, onweerstaanbaar, levendig en extravert. Zet er zeven op en podium en de... Lees verder

Herzog betovert en stelt lastige vragen – The Ecstatic truth bij Eye filmmuseum

H

The Ecstatic Truth, de nieuwe tentoonstelling in Eye filmmuseum over de Duitse filmmaker Werner Herzog, is even ongenaakbaar als de man zelf. In de enorme ruimte ( de zaal is zo’n 700m2), staan grote schermen opgesteld, en een paar tafels met objecten. Het is donker. Nauwelijks props, geen kostuums, niets dat afleidt van de man en zijn werk. Compromisloos, en toch uitnodigend. De tentoonstelling... Lees verder

Muziek kan ontroeren, troosten en zelfs helen bij de grootste trauma’s, laat het Holland Festival voelen

M

ANOHNI heeft als jong kind een jaar in Amsterdam gewoond, in de Gerrit van der Veenstraat, vroeger de Euterpestraat. De straat waar de Sicherheitsdienst (SD) in de oorlog een hoofdkantoor had in wat nu een leuke school met veel aandacht voor kunst is. Tegenover stond het gebouw van waaruit Zentralstelle für jüdische Auswanderung de deportatie van tienduizenden joden organiseerde. De familie Frank... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

Clare Stewart nieuwe zakelijk directeur van IFFR

C

Eerder dit jaar kondigde zakelijk directeur Marjan van der Haar haar vertrek bij het IFFR aan. Gisteren werd bekend gemaakt dat Clare Stewart volgende week haar opvolger wordt. Stewart heeft haar sporen verdiend bij tal van toonaangevende festivals, zoals het BFI London film festival en BFI Flare London, het LGBTQIA festival van het British Film Institute; het Sheffield documentaire festival en... Lees verder

Diepe ontroering en veel humor bij Laurie Anderson in het Holland Festival

D

Laurie Anderson bezocht het Holland Festival voor een derde keer en speelde een uitverkocht Carré plat. Met een voor de gelegenheid vijfkoppige Sexmob, een jazz combo uit New York, bracht ze bekende en minder bekende nummers uit haar ruim vier decennia omspannende oeuvre. En ieder nummer voelde alsof het haar dierbaar was, met frisse, nieuwe arrangementen van contrabas en bariton saxofoon. Het... Lees verder

Zeeën en bergen van vrouwen in Walzer van Frieda Gustavs en Leo Erken

Z

Banieren van de Vereeniging voor Vrouwenkiesrecht, Afdeeling Haarlem laten zien dat er iets veranderd is de afgelopen eeuw. Maar de banieren van Londense suffragettes die gelijke betaling voor mannen en vrouwen eisen maken duidelijk dat het nog lang niet genoeg is. De openingsavond van Walzer, de nieuwe VR-installatie in Eye viert vrouwenlevens. Dolle Mina’s, suffragettes, Aletta Jacobs, naamloze... Lees verder

Dansend de nacht in – Prophétique (on est déjà né-es) van Nadia Beugré spat van het podium.

D

Soms is de inloop van een voorstelling zo prettig, dat je hoopt dat iedereen nog een beetje blijft drentelen. Laat het langer duren! Het voelt het alsof je bij een repetitie, of een besloten feest bent, bij een privégebeurtenis, waar je even naar binnen kunt gluren. Dat is zeker zo bij Prophétique (on est déjà né-es) van Nadia Beugré, die in een omgeving speelt die mij onbekend is: het nachtleven... Lees verder

Cinedans 2023: stof tot nadenken

C

Soms begint een festival pas echt nadat de zalen leeggestroomd zijn. Rode draden worden zichtbaar, thema’s zoemen na, onderzoek gaat voort, archieven worden ontsloten. Wat mij opviel bij de negentiende, wat kleinere editie van Cinedans, is dat er veel werk was over de kwetsbaarheid van het lichaam. Niet gek na een pandemie, tijdens een oorlog en met een nog veel grotere mondiale crisis voor de... Lees verder

Vier Cinedans festival tips, in een overvol weekend

V

Met Kaboom!, Movies that matter, de Roze Filmdagen en Cinedans alle vier tegelijk, wordt het lastig kiezen komend weekend. Cinedans, dance on screen,  is een festival dat me zeer dierbaar is, daar zal ik komend weekend te vinden zijn.  Cinema is tenslotte beweging, in montage, découpage, handeling, mise en place. En langzaam begint het besef dat dans en film een logische combinatie vormen, ook... Lees verder

Er blijft ruimte voor de onaangepaste film bij het IFFR

E

Afgelopen mei uitte ik mijn zorgen over de herstructurering bij het IFFR en vroeg ik me af of het festival zo eigenzinnig zou blijven als het  altijd was. Het ontslag van een aantal programmeurs en het vertrek van andere medewerkers legde van tevoren een grauwsluier over de afgelopen editie. Was dat terecht? Heeft het festival zijn glans verloren? Of lukte het om zijn eigen smoel behouden? Ja... Lees verder

Hoe ik bijna van mijn fiets lazerde door een VR-documentaire #IDFA Doclab

H

IDFA DocLab is weer thuisgekomen in de Brakke Grond, en hoe! Meer dan vijfendertig werken verkennen de grenzen van documentaire in inhoud en vorm. DocLab is de digitale speeltuin waar alles kan wat technisch en conceptueel nu mogelijk is. Dus keek ik een werk met geur, danste ik in de jaren ’80 en raakte ik zo ontspannen dat ik bijna van mijn fiets lazerde. Nervous Systems heet deze editie... Lees verder

Hou in godsnaam een open oog voor wat er gebeurt! Rolf Orthel over Maken is het Mooist

H

Maken is het mooist, de laatste film van Rolf Orthel, is een ode aan het maken en de makers. Waarom fascineert het maakproces? Wat is creativiteit of kunstenaarschap? We spreken elkaar in bodega Keijzer in Amsterdam, waar de ober zijn koffievoorkeur kent. We praten over film, ouders, ouder worden, lagere school, bossen, ommetjes maken om nieuwe dingen te zien. Als we teveel afdwalen, roept Orthel... Lees verder

De queer avonden van House of Circus hebben humor met tanden #FestivalCircolo

D

Toen ik een jaar of zestien was en een beetje onhandig, heb ik een clownerieworkshop gedaan in het cultureel centrum in de buurt. Ik leerde er over mijn eigen voeten struikelen. Dat heb ik helaas niet meer verleerd. Hiermee was mijn kennis en liefde voor het circus wel zo’n beetje klaar. Want hoe knap het allemaal ook was, ik was niet het publiek. Ik had, waarschijnlijk ten onrechte, het idee dat... Lees verder

Perfecte lichaamsbeheersing en poëtisch activisme op Theaterfestival Boulevard

P

Na bijna dertig edities heb ik eindelijk mijn Boulevard-vuurdoop gehad. En wat een verademing was het. Publiek van 2 tot 80, een festivalterrein waar je gewoon overheen kunt banjeren zonder kaartje. Sterker: een festivalterrein waar je ook op een buitenpodium naar acrobatiek en dans kunt kijken zonder kaartje! Ik zag mensen hun hondje uitlaten en even kijken of er nog iets leuks was, ik hoorde... Lees verder

Into the open: dansen op het podium en in de zaal

I

Een dansconcert met staand publiek, dat belooft iets nieuws te zijn. Want hoe vaak gebeurt het niet dat je in de zaal, opgezweept wordt door muziek en dans, op je handen moet zitten. Dit klinkt als de uitkomst! We mogen kijken en zelf ook bewegen op Krautrock, gemengd met trance-achtige repetitieve delen. Lisbeth Gruwez en Maarten van Cauwenberghe nodigen ons uit om twee ellendige Corona-jaren... Lees verder

Louise LeCavaliers Stations is een dialoog met de ruimte en de grenzen van het lichaam

L

De verwachtingen zijn hooggespannen voor Stations, het laatste werk van danseres en choreograaf Louise Lecavalier. Ze is al decennia een begrip in de danswereld, eerst als danseres en muze van Edouard Lockes La La La Human Steps, en sinds 2006 met haar eigen Fou Glorieux. Haar intensiteit en atletische vermogens zijn indrukwekkend, ze tergt de grenzen van haar lichaam. Ook nu ze 63 jaar is. Kan... Lees verder

And the category is: sjamanisme

A

Voguing en religie in Yishun is Burning bij Julidans Grapje: Een politieman uit de VS vertelt dat hij ooit drie gewapende drugsdealers tegelijk in de handboeien kreeg. Een brandweerman uit Engeland schept op dat hij tien mensen uit een brandende flat redde. Een Singaporees zegt dat hij in Yishun woont. Iedereen klapt voor de Singaporees. Yishun is de dystopische voorstad van Singapore. En het is... Lees verder

Moby Dick voor de eenentwintigste eeuw, genderqueer en gelaagd #HF22

M

Moby Dick; or, The Whale is het laatste gesammtkunstwerk van kunstenaarscollectief Moved By The Motion, Schauspielhaus Zürig en Wu Tsang. Haar bewerking van de grote Amerikaanse klassieker even gelaagd als het boek. Waar Herman Melville verslagen, wetenschappelijke bronnen en monologen gebruikt, zet Tsang film en muziek in. In een collage van theatrale performances, dans, found footage, animatie... Lees verder

Overtuigend theater over theater over klimaatcrisis – A play for the living in a time of extinction

O

Op de dag dat een groep Nederlandse klimaatwetenschappers aankondigt dat we ‘Parijs’ niet gaan halen, gaat A Play for the living in a time of extinction in première. Hoe maak je een voorstelling van de grootste crisis die ons bedreigt? Hoe zorg je ervoor dat je theater blijft maken en geen agitprop? Of misschien is het helemaal niet zo erg om een stuk propaganda neer te zetten, als we dan wél... Lees verder

30 appearances out of darkness van Arno Schuitemaker prikkelt de zintuigen

3

Bij binnenkomst van het Transformatorhuis op het Amsterdamse Westergasterrein worden we verblind door een rij felle lampen op de vloer. Een lage toon geeft een soort prettige onrust, een geluid van mogelijkheden. Dan dooft het licht en zitten we in het aardedonker, rode halve maantjes van het staren in de lampen nog op het netvlies gebrand. De toon houdt aan maar voelt iets dreigender, zoals in... Lees verder

International Film Festival Rotterdam gaat ‘herstructureren’: massa-ontslag bij programmeurs?

I

Screen Daily bracht twee weken geleden al het nieuws dat het International Film Festival Rotterdam gaat herstructureren. Niet vreemd na twee corona-jaren: dat heeft er bij elk festival, bij elke culturele instelling, hard ingehakt. Zorgwekkend werd het toen de afgelopen dagen de sociale media vol stonden met berichten over massa-ontslagen bij het IFFR. Alle senior programmeurs zouden zijn... Lees verder

Ik koester Henny Vrienten het meest om wat hij deed voor Rudolph Valentino

I

In de week die al dramatisch begon met het overlijden van Jan Rot en Arno Hintjens, is nu ook Henny Vrienten toegetreden tot de muzikantenhemel. Veel te jong met zijn 73 jaar, maar toch 41 jaar ouder dan hij in een van zijn bekendste liedjes was. Wel een beetje raar, maar vooral heel erg treurig. Een van de sympatiekste muzikanten van ons land is niet meer. Mijn generatie is opgegroeid met de... Lees verder

Museum of Austerity toont het wrange gezicht van bezuinigingen

M

Als er een technologie wordt gepresenteerd die ik nog niet ken, wil ik graag op onderzoek uit. Een museum met holografische bril? Doen! Het bleek echter de inhoud die me nog lang bij zal blijven. Het Museum of Austerity van Sarah Wares en John Pring is geen makkelijke kost. Maar wel essentieel om de gevolgen van bezuinigingen voor gehandicapte mensen te kunnen voelen en begrijpen. Tussen 2010 en... Lees verder

Symbiosis, of hoe ik een vlinder wilde worden – Symbiosis VR van Polymorf in het IDFA DocLab

S

DocLab is al 15 jaar het spannendste onderdeel van het IDFA. Dit is de plaats voor  experiment in vorm, technologie en inhoud; de grenzen van het medium opgezocht en uitgerekt. Ik stort me er graag in, soms met huid en haar. De VR-installatie Symbiosis geeft die mogelijkheid vrij letterlijk. Je mag een postapocalyptische wereld in, waarin de mensen noodgedwongen verbindingen aangaan met andere... Lees verder

Populaire berichten

Recente uitgaven

Het moeras trekt

Het moeras trekt

Over een stinkende zaak bij het Nederlands Fotomuseum, een pop zonder huid, en waarom dit werk de moeite waard blijft
Analoog of AI?

Analoog of AI?

Vergeet niet om AI te doorgronden. En Holland Festival, en Jip en Naaz, en VPRO.

Categorieën