In 1968 vlogen in Parijs de straatstenen door de lucht. EYE Filmmuseum pakt groot uit met de viering van de vijftigste verjaardag van dat revolutiejaar dat wereldwijd onrust gaf en filmmakers inspireerde. Maar was die vernieuwingsgolf al niet veel eerder begonnen?
‘Hou toch op. Hoe minder prijzen mensen elkaar geven, hoe beter.’ Ingmar Heytze, dichter, is er duidelijk over: ‘binnen alle denkbare genres zijn er al grote prijzen genoeg. Als je het mij vraagt moeten ze die Nobelprijs voortaan beperken tot wetenschap.’ Op de laatste avond van het Internationaal Literatuurfestival in Utrecht (ILFU) gaat het zaterdag aanstaande dus wel... Lees verder
Lillian Hellmans The Little Foxes is geen dankbaar stuk om te regisseren of te spelen. Daarvoor is het mensbeeld dat de Amerikaanse (1905-1984) neerzet eenvoudigweg te zwartgallig. Het Nationale Toneel slaagt er in de regie van Antoine Uitdehaag helaas niet in daar voldoende psychologische gelaagdheid in aan te brengen. In The Little Foxes, in 1941 succesvol verfilmd met Bette Davis in de... Lees verder
De videoclip trok ooit beroemde regisseurs naar muziek en andersom bleken videoclipregisseurs later ook grote filmmakers. Maar ondanks youtube en vimeo, heeft de videoclip het laatste decennium aan impact en belang verloren. Verwonderlijk is dat niet, want waar eens MTV bepaalde welke (muziek)beelden we te zien kregen, bepalen we dat nu zelf. MTV zendt alleen nog maar op themakanalen muziek uit... Lees verder
Het laatst stukje is altijd het spannendst. Na een mooi gesprek met festivalpresentator Francis Broekhuizen schoof opeens hoofdgast Susan Neiman aan. Het liep tegen twaalven, er was eigenlijk al best wat wijn in presentator en gast gegoten, maar toch. Sta je opeens met een groot filosoof en schrijver te praten over David Bowie. Dit was de laatste sessie op Winternachten 2016. Deze serie avonden... Lees verder
Cultuurfilosoof Ad Verbrugge heeft nooit heel veel met David Bowie gehad. Dat vertelde hij aan het begin van zijn lezing, vrijdagavond 18 december, als speciale attractie van de David Bowie Late Night in het Groninger Museum. Dat was de eerste teleurstelling voor de verzamelde fans. Er zouden er meer volgen. Ad Verbrugge had zich namelijk niet helemaal goed voorbereid op zijn optreden. Hij had de... Lees verder
Sommige mensen schieten standaard vol van banjo’s, anderen willen de muziek met rieken en hooivorken te lijf. Feit blijft dat hipsters ermee weglopen. Wat is dat toch met die ‘folk’ en waarom blijft het terugkomen? 1-Folk is de basis van alles Folk, de Ierse en Schotse maar ook de Amerikaanse, was van de jaren ’60 tot ergens midden jaren ’80 één van de drijvende krachten achter... Lees verder
Na de jaarlijstjes de aanraders voor het nieuwe jaar. Alle dagbladen doen eraan mee. Probleem: veel is nog niet bekend. Festivals en gezelschappen presenteren hun programma ergens in februari, maart. De tips voor heel 2015 kunnen we dus nog niet geven. Wel de aanraders voor de komende maand, in chronologische volgorde, want een rangorde aanbrengen in voorstellingen die we nog niet hebben gezien... Lees verder
Hoe is het om wat je doorgaans met een grote groep mensen ondergaat in je eentje mee te maken? Zweedse televisie zocht het uit. Met als grootste finale een optreden van Bob Dylan voor één fan.
Fijf jaar. Je moet er even doorheen. Niet iedereen is altijd even gecharmeerd van de kleinemeisjesdictie van Roos Rebergen (Roosbeef). Maar wat een strot. En wat een presence. Dus is het meer dan ok dat Roos Rebergen op het verjaardagsfeestje van David Bowie’s carrière iets gewaagds deed: een vertaling brengen van Five Years, het openingsnummer van David Bowie’s klassieke album Ziggy... Lees verder
De Nobelprijs voor de literatuur en Nederland, het is een ongelukkig huwelijk. Niet alleen wordt, na Mulisch, ook Nooteboom keer op keer gepasseerd, op televisie is het ook armoe. Ja, bij DWDD draven vijftigers op die hun voorliefde voor Bob Dylan mogen bezingen, maar dat is het dan. Natuurlijk werd Dylan niet de nieuwe laureaat, noch de in ons land eveneens populaire Haruki Murakami, maar de... Lees verder
Wat heeft een proefschrift over een vergeten Victoriaanse romanschrijver gemeen met een rushrelease van multinational Sony?
Enfin: terwijl de Amsterdamse stadskrant Parool in opdracht van de Vlaamse uitgeverijdirectie aan een campagne tegen het stadsgezelschap van de Nederlandse hoofdstad begon, veroverde datzelfde Toneelgroep Amsterdam de harten van het New Yorkse publiek met een productie van de al weer jaren oude ‘Romeinse Tragedies’, die hier door een enkeling niet eens overall goed werd gevonden:
Wilfred Takken mijmert vandaag over de figuur Jacques in de Shakespearekomedie As You Like It. De acteur Stephen Dillane maakt er in The Bridge Project een prachtige Bob Dylan van, vertelt NRC-recensent Takken: Toen Dylan ooit gevraagd werd of hij zichzelf als de ’stem van een generatie’ beschouwde, antwoordde hij: ‘I’m just a song and dance man.’ Iedereen lachen, maar hij meende het wel. Bij... Lees verder
Door Wijbrand Schaap, Foto Joan Marcus Dat hebben wij dus niet. In Nederland. Zoveel goede acteurs van naam en faam om een complete Shakespearekomedie tot in de kleinste edelfiguratie met toppers te kunnen vullen. Ok, we komen een eind met onze Pierre Bokma‘s, onze Gijs Scholten van Aschats, een Lineke Rijxman, Mariek Heebink en Ariane Schluter, en vlak Elsie de Brauw, Jacob Derwig en... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.