Heb ik dat. Raak ik steeds meer onder de indruk tijdens het avondje Cool Britannia van Het Nationale Ballet, blijkt het helemaal niet zo goed te zijn. Want kenners reageren na afloop lauwtjes. Ben ik nou zo dom, of zijn zij nou zo slim? Er is eigenlijk weinig Brits aan Cool Britannia. Behalve dat de choreografen er vandaan komen. Een overduidelijk Britse dansstijl herken je echter niet. Die heeft... Lees verder
Typerend voor een niet helemaal bevredigende avond rondom Samuel Beckett en Franse filosofie is de wijze waarop die werd aangekondigd. Het Holland festival noemde de avond Beckett en Filosofie: Samuel Beckett, Albert Camus, Georges Bataille, Gilles Deleuze. Organisator Felix en Sofie noemde het Beckett in het vizier van de Franse Filosofie. Ik vraag me af hoeveel dialoog er tussen het festival en... Lees verder
De nieuwe opera’s van Arnoud Noordegraaf en Guo Wenjing die het Holland Festival kort na elkaar presenteerde, thematiseren beide de teloorgang van traditionele waarden door de razendsnelle ontwikkelingen in het moderne China. Beide hebben bovendien een Chinese sopraan in de hoofdrol en haken aan bij klassieke Chinese opera en volksmuziek. Het innerlijke landschap van Guo Wenjing, dat dinsdag 16... Lees verder
Theatermaker Corinne Jaber kreeg van haar vader niets mee van zijn roots, behalve zijn passie voor koken en lekker eten –zegt ze in een interview. Het uitbreken van de Syrische burgeroorlog maakte haar nieuwsgierig naar haar vaders achtergrond. Samen met de Palestijnse auteur Amir Nizar Zuabi interviewde Jaber Syrische vluchtelingen in vluchtelingenkampen. Het resultaat is deze monoloog, waarin... Lees verder
Vanaf 18 juni draait het digitaal gerestaureerde Blade Runner: The Final Cut in de Nederlandse bioscoop. Deze definitieve montage van Ridley Scotts belangrijkste film was hier niet eerder te zien.
2014 was het jaar van The Fountainhead van Ayn Rand, prijswinnend voor toneel bewerkt door Ivo van Hove. Dit jaar is die voorstelling overvleugeld door ‘Passions Humaines’, geschreven door Erwin Mortier, magistraal vormgegeven door Guy Cassiers. Opnieuw in het Holland Festival, dat daarmee zijn plek bevestigt als podium voor het grote debat over kunst. Twee toneelstukken waarin... Lees verder
Macht en leiderschap, kan het een zonder het ander bestaan? Toneelgroep Amsterdam presenteerde zondag 14 juni op het Holland Festival met ‘Kings of War’ een staalkaart van drie typen leiders. Drie historische stukken van Shakespeare over de strijd om de macht tussen de Huizen Lancaster en York vormden samen de brandstof voor deze voorstelling. Met grote zwarte letters op een wit... Lees verder
Had Anton Tsjechov nu geleefd, had hij voor televisie geschreven. Geen toneel, en zeker geen film. Sterker nog, vernieuwend als de grote Russische toneelschrijver tijdens zijn korte leven (1860-1904) al was, had hij nu iets gedaan met selfiesticks en contactmicrofoons. Het resultaat was waarschijnlijk zoiets geweest als wat de Braziliaanse kunstenares Christiane Jatahy nu gemaakt heeft. Zij nam... Lees verder
Eye organiseerde een Lulu Marathon als onderdeel van de William Kentridge-tentoonstelling in het Holland Festival. Kentridge regisseerde de opera Lulu van Alban Berg. Eye vertoonde in dat kader de twee belangrijkste Lulu-films die hem als inspiratie dienden. De eerste was Erdgeist van Leopold Jessner (1923) en de tweede was Die Büchse der Pandora van G.W. Pabst (1929). Twee iconische Weimar films... Lees verder
Ruim 70% van de pratende hoofden op tv is man, vertelde Simone van Saarloos in de introductie van haar eigen talkshow. Niña Weijers en zij vonden dat zoiets toch echt beter kan, zonder over glazen plafonds en andere damesonderwerpen te hoeven praten. En dus startten zij in oktober 2013 hun seksistische talkshowserie met gasten uit de kunst, literatuur, politiek en wetenschap. Anderhalf jaar later... Lees verder
De massaliteit heeft iets verpletterends. Choreografen Emio Greco en Pieter C. Scholten hebben in Extremalism de dansers van het Ballet National de Marseille en van ICK Amsterdam op het toneel gebracht, dertig in totaal. Een enorm ‘corps de ballet’. Greco en Scholten en de dansers wortelen in het klassieke ballet, maar ontworstelen zich er ook aan. Het klassieke voetenwerk met sprongetjes en... Lees verder
Het was een ontroerend moment, toen regisseur Cherry Duyns dinsdag 9 juni een broze Misha Mengelberg het podium opreed, na afloop van de première van diens opera Koeien. Gestoken in knaloranje windjack en getooid met een pet met overmaatse klep, keek de onlangs tachtig geworden improvisator en rasontregelaar onwennig rond: is dit applaus voor mij? Toch genoot hij zichtbaar en na enig aarzelen... Lees verder
Voor het eerst in jaren staat Robert Wilson weer zelf op het podium en hij bewijst wat een subliem performer hij is. In Samuel Becketts stuk Krapp’s Last Tape speelt hij een oude man die terugkijkt op zijn jongere zelf. Zijn oudere ik is bijna zonder taal, maar met kreetjes, grimassen en gebaren. Wilson weet het stuk tot zijn bittere essentie terug te brengen in spel dat zowel uitvergroot... Lees verder
‘Urbo Kune’ is esperanto voor ‘gemeenschappelijke stad’. Klangforum Wien presenteert vandaag in het Muziekgebouw 24 uur hedendaagse muziek en ideeën met als uitgangspunt de toekomst van Europa en ideeën over de ideale hoofdstad van de Verenigde Staten van Europa. Om 12:12 hedenmiddag startte de manifestatie met een onbegrijpelijk statement vanaf het dak. Burgemeester Van... Lees verder
In de nieuwe opzet van het Holland festival staat de toeschouwer voorop. Volop zichtbare evenementen, gratis voorstellingen en midden in de stad zijn. Het is het handelsmerk van directeur Ruth McKenzie. Het is daarom ook niet verwonderlijk dat zij het digitale universum niet schuwt. Want wat kan er beter gedeeld worden dan digitale kunst? Maar wat is digitale kunst dan precies? McKenzie had drie... Lees verder
Manger, de nieuwe voorstelling van Boris Charmatz en Musée de la Danse, geeft toeschouwers alle ruimte. Waar je je opstelt om te kijken of juist om te luisteren, naar wie of wat je kijkt en voor hoe lang, maak je zelf uit. De Zuiveringshal op het Westergasfabriekterrein, majesteitelijk leeg en galmend, zorgt voor een wonderlijke sfeer in deze voor Charmatz’ doen redelijk ruige choreografie... Lees verder
Het is een van de meest voorbesproken voorstellingen van dit Holland Festival. Kranten, tijdschriften en webmagazines doken massaal op The End met de Japanse superster Hatsune Miku. Dat ze niet echt is. Over ons aller fascinatie voor het virtuele en technologie. Over haar tweeënhalf miljoen Facebookvrienden. Over de fans die meer dan 100.000 liedjes voor haar hebben geschreven. Over de... Lees verder
Geïnspireerd door verhalen van Borges, wiens weduwe bij de lancering van het online interactieve muziekstuk tijdens het Holland Festival aanwezig was, heeft The Book of Sand toch nog het meeste weg van een uitgebreide, hele chique videoclip. Is dat erg? “Neither the book nor sand possess a beginning or an end.” Het verhaal van Borges, waarnaar de titel verwijst, gaat over een... Lees verder
Een bekentenis. Het kan niet anders. Dus: ja. Ik lag tussen smetteloos witte lakens in een comfortabel bed met actrice Lina Issa en het was mooi. Ze fluisterde me zachte woordjes in het oor, legde een hand op mijn hand en het was heel stil om ons heen. Dankzij dat fluisteren viel het geluid van de grote stad weg. Trams maakten plaats voor een enkel vogeltje. Na tien minuten zei ze ‘tot... Lees verder
Emio Greco en Pieter Scholten repeteren hun nieuwe voorstelling Extremalism in Marseille. De twee dansgezelschappen onder hun leiding, ICKamsterdam en Ballet National de Marseille, zijn voor deze gelegenheid samengevoegd: 30 dansers op het toneel, zes auteurs en ontwerpers in de zaal en ook de ploeg technici bestaat uit Amsterdammers en Marseillais. Ze werken samen aan de grootste productie die... Lees verder
Een jonge blonde vrouw klimt een trap op in een ronde, raamloze ruimte en komt uit in een woestijn. Ze rent rondjes rond een rode doek, terwijl ze zingt: “everything’s repeated many times”. Of: dezelfde jonge vrouw ligt in dezelfde raamloze ronde ruimte, maar nu in een ander jurkje en met een curieuze machine. “everything’s repeated many times”. Of: dezelfde vrouw, dezelfde ruimte, ander jurkje... Lees verder
Het is een feest om M.U.R.S. binnen te stappen. Dit is de smart city, de stad van onze nabije toekomst. Communicatie-electronica en fun regeren. Het heeft veel weg van een een kermis of een enorme disco. Opzwepende stemmen verwelkomen je. Je dwarrelt met de massa mee naar binnen. Iedereen doet mee. Je telefoon heeft contact. Cheerleaders staan op een podium, hoog genoeg om alle hoofden te... Lees verder
Metropolis op Holland Festival: 4 manieren om naar de toekomst te kijken.
Sterren, daar doen wij in Nederland niet zo aan. Ons maaiveld staat divagedrag niet toe. In ons laagland krijg je een plusje als je ondanks je succes zo lekker gewoon gebleven bent. Ook al sta je in de Arena met je liedjes, zoals de Toppers, dit weekend. Hoe anders is dat in Istanbul. Daar mag je schaamteloos beroemd zijn. Zoals zangeres Candan Erçetin, die een gastoptreden verzorgde tijdens het... Lees verder
As Big as the Sky Ik zie uit naar het nieuwe multimediaproject van Arnoud Noordegraaf, As Big as the Sky, met decors van Ai Wei Wei. Noordegraaf is een meester in het laten vervagen van de grenzen tussen film en werkelijkheid. Zijn muziek is elegant en aansprekend en staat in dienst van het verhaal. As Big as the Sky, op een libretto van Adrian Hornsby, vertelt het verhaal van de enorme bouwwoede... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.