In Den Haag vinden ze het zonde van het geld. Laat ze. Hier zeven voorstellingen die ‘die zonde’ meer dan waard waren. Mona, Ariadne, Mariken, maar ook adembenemend circustheater, een geheim huwelijk, een genre overstijgende satire en het grootste decor ooit. 1. Mona, NTJong (jeugdtheater/toneel). Het is de grootste valkuil van de leeftijdsindicatie bij theatervoorstellingen. Zet er 6+ bij en je... Lees verder
In de hedendaagse dans zitten artistiek leiders vaak tientallen jaren op hun plek, in Nederland tenminste. Deze week kondigde Leo Spreksel zijn vertrek bij Korzo aan, per september 2017. Na 29 jaar houdt de directeur en programmeur dans van het Haagse theater en productiehuis het voor gezien, omdat “in Nederland de verzakelijking de stem van kunstenaars wegdrukt: procedures en formats zijn... Lees verder
Voor ik begon met studeren had ik zeeën van tijd om te lezen. Naast hoogstaande literatuur als De Wereld van Sofie van Jostein Gaarder, las ik ook gewoon boeken uit de Bruna Top Tien. Zo ook de Angels & Demons-reeks van Dan Brown, waarvan het vierde deel onlangs verfilmd is. Regisseur Ron Howard heeft echter het ethisch vraagstuk waarmee het boek eindigt flink verziekt. De film Inferno is het... Lees verder
Voor zijn documentaire over de vluchtelingenproblematiek koos Guido Hendrikx een bijzondere vorm. In een schoollokaal op Sicilië confronteert een door een acteur gespeelde leraar de migranten met de harde feiten over Europa.
De kosten van de crisis Kleine helden is de titel van de nieuwe roman van Almudena Grandes, een van de grootste schrijvers van Spanje. En om kleine helden gaat het: de roman is eigenlijk een bundeling van verhalen die met elkaar samenhangen en over mensen gaan zoals wij allemaal, alleen wonen deze mensen allemaal in Madrid. Rijk en arm, jong en oud, alleenstaand of niet – niemand heeft schuld aan... Lees verder
Het twee uur durende heldenepos Until Our Hearts Stop van Meg Stuart, dat deze week in de Rotterdamse Schouwburg te zien is, doet niet aan een dramatische opbouw volgens de regels van de Poetica van Aristoteles. We weten niet wie die mensen zijn daar op het toneel. Ze lijken ook geen speciale opdracht meegekregen te hebben, al worden ze duidelijk gedreven door verlangen naar lichamelijk contact... Lees verder
Zvizdal, het documentair theaterportret van Pétro en Nadia die in periode 2011-2016 door Berlin zijn gefilmd, staat niet alleen in Parijs, Gent en Athene. Ook in Nederland is dit ontroerende verhaal te zien t/m 11 november 2016. Vlakbij de plek waar in 1986 een atoomexperiment mislukte vertelt Berlin met Zvizdal een ontroerend verhaal over een oud boerenechtpaar. Zij bleven als enige over in de... Lees verder
Deze week verscheen de autobiografie van Nobelprijswinnares Herta Müller, Mijn vaderland, een appelpit. Enkele jaren geleden had A Quattro Mani een exclusief interview met de Roemeense schrijfster, toen haar eerste bundel van poëziecollages verscheen, De rokkenjager en diens bijdehante tante. We spraken haar bij haar thuis in Berlijn, ze liet zien hoe haar poëziecollages tot stand komen, en het... Lees verder
Een jaar geleden werd bij de Belgische schrijfster Kristien Hemmerechts borstkanker geconstateerd. Terwijl ze in een traject van operatie, bestralingen en hormoontherapie terechtkwam, bedwong ze de chaos in woorden. Haar nieuwe boek Er gebeurde dit, er gebeurde dat is daarvan het fraaie resultaat. Een levendig verslag van de verwarring, emoties en gedachten tijdens die eerste paar maanden... Lees verder
De openingsdag van de Nationale Filmconferentie tijdens het Nederlands Filmfestival gaf uitzicht op 'urgente' ontwikkelingen, maar vlammen wilde het nog niet. Ondanks Issaka Sawadogo's innemende ontboezeming over het onderwerp diversiteit.
Met een gemiddelde van twee romans per jaar heeft de Vlaamse schrijver in ruim vijfendertig jaar tijd een reusachtig en uniek oeuvre opgebouwd – deze week wordt hij 63, maar het aantal boeken dat hij heeft geschreven overstijgt ruim dat aantal. Interview met de man die sneller schrijft dan zijn schaduw, in tien quizvragen. ‘Nou, ik blijk geen kenner van mijn eigen werk, hè?’
De zomerperiode is een fijne tijd voor inhaallezen – boeken van de afgelopen tijd die je nog wilde lezen, maar waar je niet eerder aan toekwam –, maar we kregen ook alvast een blik op een paar te verwachten titels. Dat leverde dat deze maand een fijne, gevarieerde oogst op. Eifelse avonturen Sinds De omweg is er geen nieuwe roman verschenen van Gerbrand Bakker, de auteur die wereldwijd succes... Lees verder
ER wordt al weken reikhalzend naar uitgekeken: De Nacht van de Poëzie. Volgende maand is het weer zover, en verzamelen dichters en publiek zich voor de vierendertigste keer rondom het podium voor een nacht lang luisteren naar verzen en muziek. Vaste presentator Piet Piryns, inmiddels vergroeid met het evenement, blikt vast terug en vooruit. Hij weet het nog goed, zijn eerste Nacht. De Belgische... Lees verder
Woody Allen zorgde er in 1972 voor, dat zijn fans jaren later niet meer met droge ogen naar Star Wars konden kijken. De slotscène van zijn film ‘Everything You Always Wanted To Know About Sex, But Were Afraid To Ask’ toont ons het mannelijk brein als de brug van een Star Cruiser waar de bemanning hard aan het werk is om een date tot een goed einde te brengen. De spermatozoïden in het vooronder... Lees verder
Je hoeft helemaal niet naar Terschelling voor een sfeervolle locatievoorstelling. COURAGE van Conny Janssen Danst is een spannende beleving op een totally, totally verwaarloosde plek. In de jaren tachtig begon ze met choreografie bij Djazzex, jaren later trad ze op voor Obama. Nu staat Conny Janssen (interview hier) met haar ensemble in de Ferro Dome. Een aftandse locatie waar je van buitenaf... Lees verder
Bij ‘The Dark Ages’ denken we aan de ruwe rauwe donkere middeleeuwen, met kerk en koning en zonder hygiëne. De Zwitserse regisseur Milo Rau verwijst met zijn voorstelling, die nu in het Holland Festival te zien is, echter naar een veel recenter stuk Europese geschiedenis. In een recent interview met de Cultuurpers zegt hij hierover:
Zo vanaf rij negen is het net alsof je zelf tot aan je knieën in de anjers staat. De hoofden van het publiek voor mij gaan geruisloos over in een woud van stelen bekroond met roze, waar doorheen dansers als langbenige kippen voorzichtig heen en weer stappen. De vondst is geweldig: Nelken van Pina Bausch toont het paradijs als een plek waar je voorzichtig moet zijn, anders gaat het fout. De anjers... Lees verder
Daar lig ik dan. Naast Holland Festival-directeur Ruth Mackenzie, op een graf, als onderdeel van de installatie Gardens Speak op het podium van de grote zaal van Theater Bellevue in Amsterdam. Er is niets te zien, weinig te horen. Toneellampen suggereren na een paar minuten een opkomende zon. Ik kom samen met de tien andere bezoekers overeind. Best jammer, want ik lag daar eigenlijk wel lekker... Lees verder
De Oostenrijkse politicus Jörg Haider bestempelde haar werk als Weltkatzenmusik. Toen zijn extreemrechtse Freiheitliche Partei Österreichs in 2000 toetrad tot de regering, leidde dit tot massaprotesten. Tijdens een zo’n bijeenkomst laakte Olga Neuwirth (Graz, 1968) onder de titel ‘Ich lass mich nicht wegjodeln’ diens anti-intellectuele en anti-culturele agenda. De rest is geschiedenis: Haider... Lees verder
We gaan er allemaal aan! Die zekerheid hebben we alvast binnen. En sinds het begin van de mensheid weet iedere nieuwe generatie steevast dat het hun nu gaat overkomen. Immers: hun opvolgers hebben nog nooit zo nergens voor gedeugd als de jeugd van tegenwoordig. Leuk uitgangspunt voor een concert, dacht de Duitse regisseur Sebastian Nübling[hints]Nuling was vorig jaar te gast in het Holland... Lees verder
Er zijn landen in de wereld, waar de grenzen tussen de kunstdisciplines niet zo scherp getrokken zijn als hier. Het Holland Festival is onder de nieuwe leiding van Ruth MacKenzie bezig ons een inhaalslag te laten maken. Ze haalt hier evenementen heen waarbij de grenzen tussen beeldende kunst, performance, video, film- en podiumkunst niet meer te trekken zijn. Gebeurtenissen die op een voor ons... Lees verder
Maarten Baanders zag een opera die een eiland bleef. Een allesweter was Athanasius Kircher (1602 – 1680). Geen enkel verschijnsel in het universum kon zich aan zijn onderzoeksdrift onttrekken. Een universeel geleerde was hij, maar ook een fantast. Vandaar dat hij niet meetelt in de wetenschap. Maar voor een groteske opera kun je je bijna geen aantrekkelijker hoofdpersoon voorstellen. Louis... Lees verder
Helen Westerik gaat in op de vormgeving van deze opera.
Joost Galema, journalist en programmamaker, werd op een dag gebeld door Bastiaan Everink. De bariton en ex-marinier wilde een boek maken over zijn persoonlijke strijd en hoe muziek zijn leven verandert. Omdat hij geen schrijver was, ging hij op zoek naar een ghostwriter. Joost was de derde op zijn lijst. Een paar dagen later stond Bastiaan in de Hilversumse woonkamer van Joost zijn verhaal te... Lees verder
Aan de vooravond van de uitreiking van de Gouden Kalveren wordt in het Springhaver-theater in Utrecht het Brandend Kalf uitgereikt. Een nieuwe, onafhankelijke filmprijs voor nieuw vuur in de ingedutte Nederlandse filmwereld.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.