Met een fijne, precieze pen schrijft de Israëlische Zeruya Shalev (63) over menselijke relaties. Haar nieuwe roman Lot gaat over wat dierbaren bindt en uit elkaar drijft, en over de verschillende gezichten van rouw. Zinnen die geschreven willen worden Voor sommige schrijvers begint een boek met een beeld, een prangende vraag of een personage dat zich aandient. Voor Zeruya Shalev, een belangrijke... Lees verder
David Grossman: ‘Ik weet wat het is om met trauma verder te leven’
Meer dan twintig jaar geleden ging bij David Grossman de telefoon. Een vrouw met de naam Eva Panić Nahir had het een en ander op te merken over een artikel dat hij had gepubliceerd in een Israëlische krant. Grossman glimlacht bij de herinnering. ‘Waar mijn stuk over ging weet ik niet meer, wel dat zij meende dat ik niet ver genoeg was gegaan in mijn kritiek op de regering. Ik vond het wel... Lees verder
‘Ik wil mijn kinderen iets substantieels nalaten’. Het bewogen leven van creatieve duizendpoot Marc de Hond (1977-2020)
Het kwam toch als een schok, het verdrietige bericht dat cabaretier, presentator en theatermaker Marc de Hond gisteren is overleden. Rond het begin van corona hadden we nog even contact over zijn theatertournee Voortschrijdend inzicht, die hij maakte als nalatenschap voor zijn kinderen. Hoe jammer was het dat de meeste voorstellingen nu voor onbepaalde tijd moesten worden uitgesteld. Zijn... Lees verder
Ekaterina Levental: ‘Ik kom van helemaal onderaf de maatschappij, had niet eens het recht om hier te zijn, was nog minder dan een junk.’
Zangeres, harpiste en theatermaker Ekaterina Levental (Tasjkent, 1977) kwam in 1993 als vluchteling naar Nederland, waar zij een succesvolle carrière opbouwde. Samen met haar partner Chris Koolmees maakte ze het drieluik De Weg, De Grens en Schoppenvrouw, waarin zij haar eigen moeizame weg naar geluk bezingt. Met haar pocketvoorstellingen houdt zij ons een spiegel voor: ‘Wij oordelen snel... Lees verder
‘Denk niet te snel dat je iemand kent.’ Zes levensinzichten van schrijfster Rosita Steenbeek
Ze overleefde een hersenbloeding en een ernstig auto-ongeluk. Doodsangst heeft schrijfster Rosita Steenbeek (62) daardoor niet meer, wel juist een enorme levenslust. Het heeft haar verrijkt. ‘Door de dood in de ogen te zien, begreep ik dat liefde het belangrijkste is in het leven.’ 1. Zonder relatie kun je ook gelukkig zijn ‘Ik ben al een aantal jaren alleen en dat vind ik prima. Ik ervaar veel... Lees verder
European Cultural Foundation zoekt op verjaardag naar nieuwe verbeeldingskracht.
‘Niets kan het verleden goedmaken. Maar de echte, blijvende kracht van het verleden ligt in de manier waarop het ons heden en onze toekomst beïnvloedt. Wat we kunnen doen is een toekomstige geschiedenis vormgeven waarin we bewust en vastberaden alleen het beste uit ons verleden met ons meedragen.’ Niet blijven wroeten, maar cognitieve gedragstherapie voor heel Europa, zo zou je de... Lees verder
‘Ik snap nu hoe complex “schuld” eigenlijk is’: Takis Würger schreef roman over Joodse verraadster (en zette zijn e-mailadres erin).
‘Dat ik daders in mijn familie heb geeft me de verantwoordelijkheid om te blijven herinneren. Veel van mijn generatiegenoten zeggen dat we dit nooit moeten vergeten en dat het nooit meer mag gebeuren, maar doen verder niets. Het feit dat ik schrijver ben geeft me de mogelijkheid om wél iets te doen. Om erover te schrijven, lezers zich te laten afvragen wat zij zouden hebben gedaan en te laten... Lees verder
NS presenteert de eerste treinthriller op WhatsApp. Auteurs Jowi Schmitz en Louis Stiller testen de ervaring
‘De eerste Nederlandse WhatsApp-thriller’ werd eind januari gelanceerd. Vijf dagen lang kon een select gezelschap schermlezers dit ‘real time’-verhaal volgen. Schrijvers Jowi Schmitz en Louis Stiller waren onder hen en app’ten met elkaar over deze nieuwe vorm van verhalen vertellen. Zondag Louis > Ineens een heel bergje namen in mijn whatsapp (inclusief ‘paps’ en ‘mams’). Jowi > Ik geef ze... Lees verder
Kwetsbare overgave voor NDT2 in Significant Moments
Ontroerend. Voordat Significant Moments begint, presenteert de kordate Fernando Hernando Magadan zich als de nieuwe artistiek leider van NDT2. Applaus in de zaal. Maar de reden dat hij achter een katheder met een enorm bloemstuk staat, is om eer te betonen aan de artistiek leider die met pensioen gaat: Gerald Tibbs. Gerald Tibbs. De weergaloze danser waar iedereen bij weg kon zwijmelen. Waar Jiří... Lees verder
Filmtip: Waiting for Giraffes – hoe politiek is een Palestijnse dierentuin?
Deze documentaire over een Palestijnse dierentuin op de bezette Westelijke Jordaanoever is een welkome aanvulling op de stereotiepe beelden uit de media. Toch schuilt er achter die onbevangen benadering ook een niet te missen metafoor. Wie is het meest opgesloten, de dieren of de Palestijnen achter de stadsmuur van Qalqilya?
Zijn we nog wel in staat een echte mening te hebben?
Ik las de biografie van Jacob Israel De Haan, Onrust, door Jan Fontijn. Schrijver en regisseur Gerardjan Rijnders baseerde Salaam Jeruzalem op deze biografie. Het is deze toneeltekst, gespeeld door De Nieuw Amsterdam, die me pas echt laat beseffen hoe dringend het is zo’n bijna vergeten figuur als De Haan te laten spreken. Jacob Israël De Haan kegelde taboes omver, vocht hartstochtelijk voor een... Lees verder
Wegens succes hernomen: Conversations with my Mother
In 2013 presenteerden productiekern Diamantfabriek en het ensemble Nieuw Amsterdams Peil de avondvullende voorstelling Conversations with my Mother. Regisseur Matthias Mooij (1976-2014) en componist Benedict Weisser (1967) vroegen zeven mannelijke auteurs een fictief telefoongesprek met hun moeder te schrijven. De kern van het stuk is dat de communicatie tussen moeder en zoon fundamenteel... Lees verder
Pixar’s Inside Out, maar dan volgens de Getuigen van Jehova
In een nieuw flimpje, hieronder te zien, richten de Johava’s zich op kinderen. En maken daarbij gebruik van bedenkelijke tactiek. Natuurlijk: de praktijken van Jehova’s Getuigen zijn over het algemeen vriendelijk, hen ‘ook een fijne dag’ wensen en de deur sluiten is doorgaans voldoende. Dat de Getuigen hun voet klem zetten tussen de deur is inmiddels ook cliché en vooroordeel... Lees verder
Stad der Blinden is ethisch onderzoek en zintuigelijke ervaring ineen
Een oude man struint met een transistorradiootje de ziekenzaal binnen. ‘Waar ben jij blind geworden?’ vragen de reeds aanwezige blinden de nieuwkomer. ‘In een museum’, antwoordt hij. Vervolgens ontspint zich een ontroerend gesprek over wat het laatste schilderij was dat hij zag en de mogelijkheden worden geprojecteerd op het flinterdunne doek dat het publiek scheidt van de ziekenzaal. Deze... Lees verder
The Impact of Art, heftig slot van driedaagse conferentie
Hoe kun je schrijven over een driedaagse conferentie, waarbij een deel achter gesloten deuren plaatsvond, waarvan de slotavond er op vimeo heel keurig uitziet, maar waarbij de spanning in de zaal om te snijden was? Met een volstrekt open houding en niet veel meer achtergrond dan een gemiddelde krantenlezer, maar met een heilig geloof in de kracht van de kunsten, ben ik drie dagen in de Balie... Lees verder
Ajami – waanzinnige werkelijkheid en nog 4 stellingnames Israëlisch-Palestijnse regieduo
Joods-Palestijns filmduo Yaron Shani en Scandar Copti over hun zinderende drama Ajami
Laveren tussen kunst en politiek, een tussenstand
Woensdag was de openingsavond van de driedaagse conferentie What’s Art Got To Do With It? Over kunst, politiek, en Israel/Palestina. Hoe open je een conferentie over een beladen onderwerp waar iedereen, zeker vanaf de zijlijn, een mening over heeft? Met muziek. Want hoe kun je daar tegen zijn? De avond begon gemoedelijk met een kort optreden van het Amsterdams Andalusisch Orkest, een moderne... Lees verder
Oost, west, hel best op Writers Unlimited
Home is where The hell is. De naamgeving van de programmaonderdelen van Writers Unlimited laat weinig aan de verbeelding over. En wanneer we naar de opening van dit bewuste onderdeel luisteren, is schrijfster Maaza Mengiste ook niet iemand die ons met prettige gedachten achter wil laten. Zij heeft zich literair gestort op het lot van vluchtelingen die uit Ethiopië naar het westen willen komen, en... Lees verder
Antjie Krog en Andries Samuel rijden een tractor over je hart #WU14
“Natúúrlijk kan ze schrijven!” schijnt de moeder van de gelauwerde Zuid-Afrikaanse dichteres Antjie Krog ooit te hebben geroepen. “Want ik kan het toch ook? Daar is niets bijzonders aan.” Bloed kruipt, ook bij Krog. Na een tienjarige carrière als succesvol architect – en in het geheim slijpend aan woorden – debuteerde haar eigen zoon Andries Samuel met de... Lees verder
Vijf redenen om wel, en twee om niet naar ‘Schönberg en Kandinsky’ te gaan.
Vijf redenen om naar de expositie ‘’Schönberg & Kandinsky’’ in het Joods Historisch Museum te gaan. En twee waarom je een bezoek achterwege kunt laten.
Minifestival vol uitersten bij de jonge garde van het Nederlands Dans Theater
Verder uit elkaar kunnen ze bijna niet liggen. Alexander Ekman en Sharon Eyal maken allebei dansstukken, en zijn beiden kind aan huis bij het Nederlands Dans Theater, maar daar houdt het wel zo’n beetje op met de overeenkomsten. In het
Veel Oz & een beetje Van Dis over onmogelijke dromen en idealen #wu13
Tijdens de aftrap van Winternacht 1 bracht publicist Bas Heijne de twee literaire giganten Amos Oz en Adriaan van Dis nader tot elkaar. Wat is er van hun vroegere idealisme overgebleven? Oz’ spervuur van prachtige oneliners bleek lastig te temmen en zorgde voor een hilarisch, maar beetje onevenwichtig gesprek.
Wrang-poëtische Alzheimer-doc First Cousin Once Removed beste van IDFA
Twee tegenpolen waren komen bovendrijven. Zou de VPRO IDFA Award voor beste lange documentaire naar een persoonlijk gekleurde auteursfilm gaan, of naar een doortimmerd relaas over een grote kwestie? Naar Alan Berliners opmerkelijke portret van de aan Alzheimer lijdende dichter Edwin Honig, of naar Dror Morehs fascinerende inkijkje in de Israëlische geheime dienst?
Jonge dansmakers ontmoeten elkaar en ontwikkelen talenten in reizende danswerkplaats Europe in Motion
Europe in Motion is een reizend talentontwikkelingsprogramma en fungeert als ‘battleground’ en plek van ontmoeting voor jonge choreografen. Wat urgent is in dans, wordt een week lang besproken om dansmakers te stimuleren in hun artistieke ontwikkeling. Deze tweede editie, met partners Dance4 (Nottingham), iDans (Istanbul) en Imagetanz (Wenen), eindigt in Utrecht. Op Springdance was eerder... Lees verder
Springdance-Journaal: “Nederlandse dans is heel braaf vergeleken met wat we hier hebben gezien”
Ons team is het erover eens: Springdance is op zaterdag écht van start gegaan. Met de installatie ‘Wildlife Take Away Station’ van Ibrahim Quraishi zeker. Recensent Daniël Bertina heeft eigen opnamen gemaakt die in zijn recensie terug zullen komen. En het was voor hem nog meer smullen bij ‘(M)imosa. Twenty Looks or Paris is Burning at The Judson Church (M) van de makers Harrell... Lees verder




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.