Amsterdam wordt weer verwend met Julidans, een internationaal festival volgeladen met indrukwekkende dans. Op de tweede festivalavond is Kind te zien van Peeping Tom. Het werk van dit Brusselse gezelschap is een fenomeen en ik ben er een fan van. Al sinds de danstrilogie bij NDT1: The missing door (2013), The lost room (2015), The hidden floor (2017) (recensies onder de links). Kind completeert... Lees verder
Groninger Museum presenteert Daan Roosegaarde’s Presence; waar de bezoeker de tentoonstelling maakt
Voordat ik de nieuwe expositie van Daan Roosegaarde binnenloop lees ik het volgende: “Aanraken? Ja, graag!” Ik kijk nog eens goed naar het bordje, want die woorden associeer je meestal niet met een museumbezoek. Bij Daan Roosegaarde’s tentoonstelling Presence is het echter een voorwaarde. De kunstenaar wil graag dat je zijn kunst aanraakt en ervaart. Voor mij was dat makkelijker gezegd dan... Lees verder
‘Geef je tegenstander een kus op de wang.’ Acht levensvragen aan schrijver Mark Haddon
Het enorme succes van zijn roman Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht – bijna tien miljoen verkochte exemplaren – bracht de Britse schrijver en beeldend kunstenaar Mark Haddon financiële vrijheid, maar geen gemoedsrust. Onlangs verscheen zijn nieuwe roman, De dolfijn. ‘Ik denk altijd: als dit klaar is, dán heb ik rust. Maar die wortel aan de stok voor je neus komt altijd een stukje... Lees verder
Colin Benders speelt Concertgebouw plat op slotavond memorabel Holland Festival 2019
Stereo is primitief. Dat weten bioscoopexploitanten al een tijdje, en iedereen met een 7:1 setje bij de tv ook. Twee luidsprekers, hoe goed en groot of klein ook, blijven twee luidsprekers. Nu hebben we natuurlijk ook maar twee oren, maar die kunnen dankzij een paar slimme ribbels en onze eigen slimme hersenen 360 graden geluid plaatsen. Geluid moet je dus overal om je heen ervaren, en voelen... Lees verder
Heb meelij met de Polen! Intense suïcidale treurigheid in toneelbewerking van Kafka’s ‘Proces’.
Je zult maar Pool zijn. Dat is, zo bleek tijdens de Nederlandse première van ‘Proces’ in het Holland Festival, geen lolletje. Deze voorstelling, een bewerking van Franz Kafka’s beroemde gelijknamige roman, brengt dat gevoel heel erg indringend over. Vijf uur lang, slechts onderbroken door twee halve uurtjes pauze, waarin een makreelsandwich kan worden gegeten. Of een bakje... Lees verder
Hommage aan Robert Mapplethorpe: diavoorstelling met matige muziek #HF19
Een zwarte man zit op de rand van het podium van de Amsterdamse Stadsschouwburg, pardon ITA. Hij observeert ons met intense blik terwijl wij de zaal inlopen. – Als vleesgeworden subtitel van de aan Robert Mapplethorpe gewijde voorstelling Triptych (Eyes of One on Another). Achter een gaasdoek staan de instrumenten van Asko|Schönberg, dat samen met Roomful of Teeth tekent voor de muzikale... Lees verder
Tryptich van Bryce Dessner is net iets te perfect om echt te raken
De Amerikanen hebben er een woord voor: production value. Daarmee kun je aangeven dat een voorstelling technisch perfect is. Het geluid klopt, het toneelbeeld is uitstekend, de kostuums zijn helemaal oké, de belichting schitterend en de acteurs, zangers en muzikanten: top notch. Zelfs de figuranten zijn op hun best. Een voorstelling met een hoge production value kan dus op weinig dingen mislukken... Lees verder
De Kersentuin van ITA levert keurig spel in theatraal niemandsland
Het moet begonnen zijn met een groot plan in het hoofd van Simon McBurney. De Brit, een meester van het mathematisch precieze teksttoneel vol technische snufjes, zag de geweldige vloer van de Rabozaal van de Amsterdamse Stadsschouwburg en zijn brein begon te werken. Iets met een achterdoek over de volle breedte van de zaal, iets met een poppenhuis, iets met een gigantisch haarzuiver... Lees verder
Fenomenaal ballet heeft geen boodschap nodig voor het Holland Festival 2019
Met alle maatschappijkritische, exotische en persoonlijke levenskunst op het Holland Festival is Van Manen, Forsythe, Arqués eigenlijk een buitenbeentje, een statement zonder boodschap. Dans heeft genoeg aan zichzelf, drukt zichzelf ten voeten uit. En hoe. Werk van overdonderende kwaliteit. Hoeveel beter kan het nog worden? Hoogstens door het toch een boodschap mee te geven. Daar ligt ruimte. De... Lees verder
‘Congo’ is een nieuw hoogtepunt van een van de meest betekenisvolle Holland Festivals in jaren.
‘Ik denk dat ze het wel begrepen hebben.’ Faustin Linyekula zegt het, heel rustig, een beetje verontschuldigend bijna, tegen zijn medespeler aan het eind van de voorstelling Congo. In de grote zaal van Frascati, waar ook prinses Beatrix zit, klinkt een lichtelijk opgelucht lachje. Kort daarvoor was Daddy Moanda Kamono uitgebarsten in een steeds wanhopiger tirade tegen ons gezamenlijke... Lees verder
Meer Franstalige rap graag.
Frans is gemaakt voor rap. Vergeet al dat Amerikaans-Engelse gehak, luister naar de ritmische drone die goede Franstalige rap biedt. Een van de mogelijke voordelen van een inzichzelfgekeerde VS en een post-Brexit Europa is dat we wellicht wat vaker die prachtige taal van onze zuidelijke Zuiderburen gaan horen. ‘Speak French to me, darling!’ Macron zal er blij mee zijn. Woensdag 12... Lees verder
Nieuw kunstenplan kabinet-Rutte III: 25 miljoen minder kunstaanbod. (Maar wel meer gelukkige kunstenaars)
Hoe schrijnend de betaling van kunstenaars, muzikanten en theateracteurs, scenarioschrijvers en al die andere ‘makers’ is, werd afgelopen weken weer eens duidelijk. In dagblad Trouw kwam – eindelijk – een muzikante uit de kast van slechte arbeidsomstandigheden. Tegen de heersende mores in liet ze weten hoeveel ze verdiende. Wat bleek: landelijke topinstellingen als het... Lees verder
Moet er dan bloed vloeien? (Hoeveel kunst je kunt maken over dat kunst niet pijn doet)
Waarom willen we eigenlijk zo graag bloed zien? Dat vroeg ik me af tijdens de voorstelling Roughhouse. Dit Amerikaans-Duitse werkje is te zien in het Holland Festival (woensdag 12 juni nog) en daarin vloeit dus geen bloed. Daar gaat het ook over. Dat er nergens meer bloed vloeit, in de media, in de kunst. Dat iedereen altijd weer opstaat, dat niemand meer echt ergens door geraakt wordt en dat... Lees verder
Waarom ik als totale leek drie dagen AUS LICHT deed. En als een ander mens buiten kwam.
De muziekcritici waren onverminderd enthousiast. En zelfs operaliefhebbers kwamen, zagen en waren tevreden. Natuurlijk was er het koor van monumenten, aangevoerd door een Vlaamse antiquiteit, dat Maria Calllas zeventig jaar geleden beter vond, maar de leden vormen slechts de noodzakelijke minderheid die nodig is bij zoiets ongehoords als AUS LICHT, het Magnum opus van het 72ste Holland Festival... Lees verder
Vooral het geschreeuw van Angélica Liddell is interessant in The Scarlet Letter
Het vele naakt en de seks in Angelica Liddels bewerking van Hawthornes beroemde roman zijn een beetje ouderwets. De Spaanse taal is de echte attractie. In zijn bespreking van Angélica Liddells voorstelling ‘The Scarlet Letter’ op deze website noemt Wijbrand Schaap de scène met een naakte zwarte man ‘een pijnlijk dieptepunt’. Volgens Schaap wordt de man door Lidell bejegend als ‘bronstig oerbeest’... Lees verder
En Stockhausen zag dat het goed was – aus LICHT in Holland Festival #HF19
‘Toen kon hij zich in drieën splitsen en was hij zanger, danser en trompettist’, zegt een meisje op het scherm voorafgaand aan Michaels Jugend. Zij is een van de kindertjes die aan het begin van elke dag vertellen waar aus LICHT over gaat. Een goede vondst van Pierre Audi en zijn artistieke team, want het universum dat Karlheinz Stockhausen ons voorschotelt in zijn mega-opera LICHT is een... Lees verder
Iraanse Turandot ontwapent met innemende muziek. Maar Puccini blijft onverslagen
Het is best durven. Dat je een klassieker uit de Italiaanse opera pakt en die voorziet van een ‘oerversie’. Ik ken een klein legertje militante operacritici dat daar het liefst gewapenderhand tegen ten strijde zou trekken. Als dat dan ook nog eens uit Iran afkomstig is, heb je al gauw de poppen aan het dansen. Om maar gelijk de eerste spanning uit de lucht te halen: Turan Dokht, gisteravond... Lees verder
Deze schilders moesten de identiteit van hun land vormgeven. Drents museum toont resultaat van 19de eeuws streven naar een Italiaanse natiestaat.
Antonio Mancini, Lorenzo Delleani en Fillippo Palizzi, wie kent deze invloedrijke Italiaanse schilders niet? Blijkbaar heel veel mensen niet. Voel je niet schuldig, zelfs bij veel kunsthistorici doen de namen geen belletje rinkelen. Dit in tegenstelling tot Caravaggio, Leonardo da Vinci, Botticelli, Bernini en Titiaan. Deze kunstenaars hebben weinig introductie nodig: Italiaanse kunst, cultuur en... Lees verder
Los Incontados: een bizar terrarium van kleinmenselijk leed in een wolk van cocaïne en confetti.
Het grootste exportproduct van Colombia zorgt er niet alleen voor dat Urker vissers lange dagen kunnen maken, of Amsterdamse Zuidas-advocaten mee kunnen draaien in de wereldwijde 24-uurseconomie. Het witte goud lost ook de neustussenschotten op van het puikje van de wereldcultuur, en kost duizenden levens in het land zelf. Dat moest wel tot een theatervoorstelling leiden, en dat deed het ook. Het... Lees verder
In het grootste spektakel raakt uiteindelijk het kleinste detail je in het hart. (Daarom moest The Head and The Load de koninklijke opening zijn van het Holland Festival)
Sommige verhalen zijn te groot om te vertellen. Te groot, maar daarom niet minder belangrijk of waar. Zoals het verhaal van de miljoenen Afrikanen die in de Eerste Wereldoorlog omkwamen in dienst van de strijdende partijen aldaar: Engeland, Frankrijk, Italië en Duitsland. Dat laatste verhaal kende niemand. Althans, niemand die ik kende, wist ervan, en ik zelf ook niet. Het Holland Festival van... Lees verder
13 jaar later krijgt deze legendarische serie wél een passend slot. Welcome to f-cking Deadwood; waar de strijd tegen moderniteit hoogtij viert
Deadwood was één van de beste televisieseries ooit. Ondanks de vele prijzen trok HBO na slechts drie seizoenen de stekker eruit. Na de abrupte stop beloofde HBO om Deadwood op een gepaste manier af te sluiten door middel van twee tv films. Ondanks de verzoeken van de fans en het aandringen van acteurs werden de beloften echter nooit realiteit. Tot nu. Na meer dan een decennium is het laatste... Lees verder
Samen dans maken als voorbeeld voor samenleven. SOUL #3 Co-Creation is intiem, zonder erotiek.
Je hebt van die voorstellingen waarbij je als nietsvermoedende toeschouwer het toneel op wordt uitgenodigd en, eenmaal daar, helemaal geblokkeerd raakt. SOUL #3 Co-Creation is er niet zo een. Wel bijna. Danseres Claire Hermans legt in dit werk namelijk uit dat angst een blokkade is voor creativiteit. De vier performers dringen dan ook niet bij je aan de vloer op te gaan. Ze komen wel heel dicht... Lees verder
De was hangt nog aan de lijn en in restaurants staat het eten nog op de tafels. Het doemscenario van Tsjernobyl, nu als HBO tv-serie.
Op 26 april 1986 vond er een ontploffing plaats in de kerncentrale van Tsjernobyl, Oekraïne. Het is tot op heden één van de meest catastrofale rampen veroorzaakt door de mens. De gevolgen van de kernramp zijn zelfs vandaag nog merkbaar. Voor menig mens staat Tsjernobyl voor een lang vergeten herinnering. Plekken met een macabere geschiedenis hebben altijd mensen getrokken en dat is met Tsjernobyl... Lees verder
Lezen in tijden van Netflix: waarom boeken volgens bestsellerschrijver Joël Dicker (33) een must zijn voor ons koppie
‘Tijdens optredens of signeersessies komen er vaak mensen op me af om me dat te vertellen: “Ik was geen lezer, maar jouw boek heeft me het plezier van lezen laten ervaren en nu lees ik heel graag.” Dat zeg ik niet omdat ik vind dat mijn boeken nou zo goed zijn, maar omdat het laat zien dat zodra iemand ervaart hoe leuk het kan zijn om een boek te lezen, er een nieuwe wereld... Lees verder
In Gentleman Jack laat Anne Lister zich niet weerhouden door de gevestigde genderrollen.
Anne Lister. Deze 19e eeuwse dame was op veel gebieden een pionier: ze beklom bergen, maakte in haar eentje verre reizen en was succesvol in zaken. Ze verwierf echter vooral faam door haar privéleven. Anne Lister wordt wel Groot- Brittannië’s eerste moderne lesbienne genoemd. Gedurende haar leven hield zij meerdere dagboeken bij, waarin zij haar erotische escapades met dames in detail... Lees verder



Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.