Je kunt dit lezen, omdat onze 400+ leden dat mogelijk maken.
Goed hè?

Tagrecensie

Indrukwekkend Minaret laat op Theaterfestival Boulevard voelen dat kunst rampen overleeft. (En check uit wat Miet Warlop met Derwisjen uithaalt)

I

Miet Warlop heeft spannende ideeën, en voert ze ook uit. Nu is ze daar niet uniek in. Meer kunstenaars doen dat. Wat Miet Warlop bijzonder maakt is dat het steevast tot echt heel bijzonder werk leidt. Neem haar laatste creatie, te zien op Theaterfestival Boulevard, ‘Ghost Writer and the Broken Hand Brake’: ze zet drie mensen op het toneel en laat ze snelle rondjes draaien, zoals... Lees verder

Waarom de jeugd de toekomst heeft en valse kunst niet tot echte kunst leidt op Theaterfestival Boulevard.

W

Het Bossche Theater Artemis is, na International Theatre Amsterdam, het beste theatergezelschap van Nederland. Dat heeft het gezelschap te danken aan een roemrucht verleden (Pauline Mol!!) en aan Jetse Batelaan. Deze regisseur ontving onlangs nog de prestigieuze Zilveren Leeuw op de Biënnale van Venetië voor zijn ontregelende oeuvre. Dat bestaat grotendeels uit voorstellingen waarin kinderen de... Lees verder

Op zoek naar genot en geheime plekjes stoot je soms op heel bijzondere dingen tijdens Festival Boulevard

O

Het centrale personage in Lo Lie Taa van theatermaakster Marijn Graven was er vroeg bij. Althans, zo vertelt hij aan de spiegelende vloer en de toeschouwers in zijn monoloog Lo Lie Taa. Als negenjarige was hij al smoorverliefd op zijn moeder en niet lang daarna werd zijn leven bepaald door het nastreven van zo veel mogelijk spetterende resultaten van zijn eigen mannelijke lust. Best gewaagd... Lees verder

Witte wijn en zwarte pijn op fijn divers Theaterfestival Boulevard

W

Een van de voordelen van de voortschrijdende ontkerkelijking is dat er op steeds meer plekken mooie gebouwen leeg komen te staan. Met die gebouwen kun je dingen doen. Met kunst bijvoorbeeld. Studio Orka uit België heeft deze week in Vught dus iets heel moois gedaan in de Mariakerk. Het leegstaande neoromaanse gebouw hebben ze veranderd in, jawel, een leegstaande kerk. In die kerk heeft de... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

Boulevard opent met grote ambitie. Dat wordt hoe dan ook spannend.

B

Het Theater aan de Parade begint langzaam maar zeker uit te groeien tot de schandvlek van cultuurpolitiek Den Bosch. De verouderde schouwburg heeft te lage plafonds, te veel pluche, asbest en verleden om de Brabantse provinciehoofdstad nog tot eer te kunnen strekken. Viktorien van Hulst, directrice van het inmiddels 35-jarige Theaterfestival Boulevard, maakte zich tijdens haar openingstoespraak... Lees verder

De ware Picasso van ballet zijn Franck Chartier en Gabriela Carizzo

D

Amsterdam wordt weer verwend met Julidans, een internationaal festival volgeladen met indrukwekkende dans. Op de tweede festivalavond is Kind te zien van Peeping Tom. Het werk van dit Brusselse gezelschap is een fenomeen en ik ben er een fan van. Al sinds de danstrilogie bij NDT1: The missing door (2013), The lost room (2015), The hidden floor (2017) (recensies onder de links). Kind completeert... Lees verder

Groninger Museum presenteert Daan Roosegaarde’s Presence; waar de bezoeker de tentoonstelling maakt

G

Voordat ik de nieuwe expositie van Daan Roosegaarde binnenloop lees ik het volgende: “Aanraken? Ja, graag!” Ik kijk nog eens goed naar het bordje, want die woorden associeer je meestal niet met een museumbezoek. Bij Daan Roosegaarde’s tentoonstelling Presence is het echter een voorwaarde. De kunstenaar wil graag dat je zijn kunst aanraakt en ervaart. Voor mij was dat makkelijker gezegd dan... Lees verder

‘Geef je tegenstander een kus op de wang.’ Acht levensvragen aan schrijver Mark Haddon

&

Het enorme succes van zijn roman Het wonderbaarlijke voorval met de hond in de nacht – bijna tien miljoen verkochte exemplaren – bracht de Britse schrijver en beeldend kunstenaar Mark Haddon financiële vrijheid, maar geen gemoedsrust. Onlangs verscheen zijn nieuwe roman, De dolfijn. ‘Ik denk altijd: als dit klaar is, dán heb ik rust. Maar die wortel aan de stok voor je neus komt altijd een stukje... Lees verder

Colin Benders speelt Concertgebouw plat op slotavond memorabel Holland Festival 2019

C

Stereo is primitief. Dat weten bioscoopexploitanten al een tijdje, en iedereen met een 7:1 setje bij de tv ook. Twee luidsprekers, hoe goed en groot of klein ook, blijven twee luidsprekers. Nu hebben we natuurlijk ook maar twee oren, maar die kunnen dankzij een paar slimme ribbels en onze eigen slimme hersenen 360 graden geluid plaatsen. Geluid moet je dus overal om je heen ervaren, en voelen... Lees verder

Heb meelij met de Polen! Intense suïcidale treurigheid in toneelbewerking van Kafka’s ‘Proces’.

H

Je zult maar Pool zijn. Dat is, zo bleek tijdens de Nederlandse première van ‘Proces’ in het Holland Festival, geen lolletje. Deze voorstelling, een bewerking van Franz Kafka’s beroemde gelijknamige roman, brengt dat gevoel heel erg indringend over. Vijf uur lang, slechts onderbroken door twee halve uurtjes pauze, waarin een makreelsandwich kan worden gegeten. Of een bakje... Lees verder

Hommage aan Robert Mapplethorpe: diavoorstelling met matige muziek #HF19

H

Een zwarte man zit op de rand van het podium van de Amsterdamse Stadsschouwburg, pardon ITA. Hij observeert ons met intense blik terwijl wij de zaal inlopen. – Als vleesgeworden subtitel van de aan Robert Mapplethorpe gewijde voorstelling Triptych (Eyes of One on Another). Achter een gaasdoek staan de instrumenten van Asko|Schönberg, dat samen met Roomful of Teeth tekent voor de muzikale... Lees verder

Tryptich van Bryce Dessner is net iets te perfect om echt te raken

T

De Amerikanen hebben er een woord voor: production value. Daarmee kun je aangeven dat een voorstelling technisch perfect is. Het geluid klopt, het toneelbeeld is uitstekend, de kostuums zijn helemaal oké, de belichting schitterend en de acteurs, zangers en muzikanten: top notch. Zelfs de figuranten zijn op hun best. Een voorstelling met een hoge production value kan dus op weinig dingen mislukken... Lees verder

De Kersentuin van ITA levert keurig spel in theatraal niemandsland

D

Het moet begonnen zijn met een groot plan in het hoofd van Simon McBurney. De Brit, een meester van het mathematisch precieze teksttoneel vol technische snufjes, zag de geweldige vloer van de Rabozaal van de Amsterdamse Stadsschouwburg en zijn brein begon te werken. Iets met een achterdoek over de volle breedte van de zaal, iets met een poppenhuis, iets met een gigantisch haarzuiver... Lees verder

Fenomenaal ballet heeft geen boodschap nodig voor het Holland Festival 2019

F

Met alle maatschappijkritische, exotische en persoonlijke levenskunst op het Holland Festival is Van Manen, Forsythe, Arqués eigenlijk een buitenbeentje, een statement zonder boodschap. Dans heeft genoeg aan zichzelf, drukt zichzelf ten voeten uit. En hoe. Werk van overdonderende kwaliteit. Hoeveel beter kan het nog worden? Hoogstens door het toch een boodschap mee te geven. Daar ligt ruimte. De... Lees verder

‘Congo’ is een nieuw hoogtepunt van een van de meest betekenisvolle Holland Festivals in jaren.

&

‘Ik denk dat ze het wel begrepen hebben.’ Faustin Linyekula zegt het, heel rustig, een beetje verontschuldigend bijna, tegen zijn medespeler aan het eind van de voorstelling Congo. In de grote zaal van Frascati, waar ook prinses Beatrix zit, klinkt een lichtelijk opgelucht lachje. Kort daarvoor was Daddy Moanda Kamono uitgebarsten in een steeds wanhopiger tirade tegen ons gezamenlijke... Lees verder

Meer Franstalige rap graag.

M

Frans is gemaakt voor rap. Vergeet al dat Amerikaans-Engelse gehak, luister naar de ritmische drone die goede Franstalige rap biedt. Een van de mogelijke voordelen van een inzichzelfgekeerde VS en een post-Brexit Europa is dat we wellicht wat vaker die prachtige taal van onze zuidelijke Zuiderburen gaan horen. ‘Speak French to me, darling!’ Macron zal er blij mee zijn. Woensdag 12... Lees verder

Nieuw kunstenplan kabinet-Rutte III: 25 miljoen minder kunstaanbod. (Maar wel meer gelukkige kunstenaars)

N

Hoe schrijnend de betaling van kunstenaars, muzikanten en theateracteurs, scenarioschrijvers en al die andere ‘makers’ is, werd afgelopen weken weer eens duidelijk. In dagblad Trouw kwam – eindelijk – een muzikante uit de kast van slechte arbeidsomstandigheden. Tegen de heersende mores in liet ze weten hoeveel ze verdiende. Wat bleek: landelijke topinstellingen als het... Lees verder

Moet er dan bloed vloeien? (Hoeveel kunst je kunt maken over dat kunst niet pijn doet)

M

Waarom willen we eigenlijk zo graag bloed zien? Dat vroeg ik me af tijdens de voorstelling Roughhouse. Dit Amerikaans-Duitse werkje is te zien in het Holland Festival (woensdag 12 juni nog) en daarin vloeit dus geen bloed. Daar gaat het ook over. Dat er nergens meer bloed vloeit, in de media, in de kunst. Dat iedereen altijd weer opstaat, dat niemand meer echt ergens door geraakt wordt en dat... Lees verder

Waarom ik als totale leek drie dagen AUS LICHT deed. En als een ander mens buiten kwam.

W

De muziekcritici waren onverminderd enthousiast. En zelfs operaliefhebbers kwamen, zagen en waren tevreden. Natuurlijk was er het koor van monumenten, aangevoerd door een Vlaamse antiquiteit, dat Maria Calllas zeventig jaar geleden beter vond, maar de leden vormen slechts de noodzakelijke minderheid die nodig is bij zoiets ongehoords als AUS LICHT, het Magnum opus van het 72ste Holland Festival... Lees verder

Vooral het geschreeuw van Angélica Liddell is interessant in The Scarlet Letter

V

Het vele naakt en de seks in Angelica Liddels bewerking van Hawthornes beroemde roman zijn een beetje ouderwets. De Spaanse taal is de echte attractie. In zijn bespreking van Angélica Liddells voorstelling ‘The Scarlet Letter’ op deze website noemt Wijbrand Schaap de scène met een naakte zwarte man ‘een pijnlijk dieptepunt’. Volgens Schaap wordt de man door Lidell bejegend als ‘bronstig oerbeest’... Lees verder

En Stockhausen zag dat het goed was – aus LICHT in Holland Festival #HF19

E

‘Toen kon hij zich in drieën splitsen en was hij zanger, danser en trompettist’, zegt een meisje op het scherm voorafgaand aan Michaels Jugend. Zij is een van de kindertjes die aan het begin van elke dag vertellen waar aus LICHT over gaat. Een goede vondst van Pierre Audi en zijn artistieke team, want het universum dat Karlheinz Stockhausen ons voorschotelt in zijn mega-opera LICHT is een... Lees verder

Iraanse Turandot ontwapent met innemende muziek. Maar Puccini blijft onverslagen

I

Het is best durven. Dat je een klassieker uit de Italiaanse opera pakt en die voorziet van een ‘oerversie’. Ik ken een klein legertje militante operacritici dat daar het liefst gewapenderhand tegen ten strijde zou trekken. Als dat dan ook nog eens uit Iran afkomstig is, heb je al gauw de poppen aan het dansen. Om maar gelijk de eerste spanning uit de lucht te halen: Turan Dokht, gisteravond... Lees verder

Deze schilders moesten de identiteit van hun land vormgeven. Drents museum toont resultaat van 19de eeuws streven naar een Italiaanse natiestaat.

D

Antonio Mancini, Lorenzo Delleani en Fillippo Palizzi, wie kent deze invloedrijke Italiaanse schilders niet? Blijkbaar heel veel mensen niet. Voel je niet schuldig, zelfs bij veel kunsthistorici doen de namen geen belletje rinkelen. Dit in tegenstelling tot Caravaggio, Leonardo da Vinci, Botticelli, Bernini en Titiaan. Deze kunstenaars hebben weinig introductie nodig: Italiaanse kunst, cultuur en... Lees verder

Los Incontados: een bizar terrarium van kleinmenselijk leed in een wolk van cocaïne en confetti.

L

Het grootste exportproduct van Colombia zorgt er niet alleen voor dat Urker vissers lange dagen kunnen maken, of Amsterdamse Zuidas-advocaten mee kunnen draaien in de wereldwijde 24-uurseconomie. Het witte goud lost ook de neustussenschotten op van het puikje van de wereldcultuur, en kost duizenden levens in het land zelf. Dat moest wel tot een theatervoorstelling leiden, en dat deed het ook. Het... Lees verder

In het grootste spektakel raakt uiteindelijk het kleinste detail je in het hart. (Daarom moest The Head and The Load de koninklijke opening zijn van het Holland Festival)

I

Sommige verhalen zijn te groot om te vertellen. Te groot, maar daarom niet minder belangrijk of waar. Zoals het verhaal van de miljoenen Afrikanen die in de Eerste Wereldoorlog omkwamen in dienst van de strijdende partijen aldaar: Engeland, Frankrijk, Italië en Duitsland. Dat laatste verhaal kende niemand. Althans, niemand die ik kende, wist ervan, en ik zelf ook niet. Het Holland Festival van... Lees verder

Populaire berichten

Recente uitgaven

Categorieën