In de kunst vallen nogal wat doden. Veel boeken en televisieprogramma’s beginnen met een lijk, opera’s eindigen ermee, nogal wat schilderijen druipen van bloed. Al die dood heeft alleen bitter weinig met de echte dood te maken. Hanna Timmers, theatermaker, doet met ‘Voor als je dood gaat’ een poging om de dood minder abstract te maken. De voorstelling, of ‘installatie’, die ze met vormgever... Lees verder
Zeruya Shalev schreef een mooie roman over rouw: ‘Ik voelde de pijn alsof het mijzelf overkwam’
Met een fijne, precieze pen schrijft de Israëlische Zeruya Shalev (63) over menselijke relaties. Haar nieuwe roman Lot gaat over wat dierbaren bindt en uit elkaar drijft, en over de verschillende gezichten van rouw. Zinnen die geschreven willen worden Voor sommige schrijvers begint een boek met een beeld, een prangende vraag of een personage dat zich aandient. Voor Zeruya Shalev, een belangrijke... Lees verder
Het kind zonder vader werd een vader zonder kind. Auke Hulst schreef een roman over de rouw om een ongeboren kind
Het is misschien wel zijn meest ambitieuze roman tot nu toe, en tegelijk de eerste waarover hij eigenlijk liever niet wil praten. In De Mitsukoshi Troostbaby Company snijdt schrijver Auke Hulst (46) namelijk een gevoelig en persoonlijk thema aan: de rouw om een ongeboren kind. Nabije toekomst De Mitsukoshi Troostbaby Company is een roman zoals alleen Auke Hulst die schrijft. Al was het maar... Lees verder
Hoe schrijver Maartje Wortel met zichzelf werd geconfronteerd: ‘Ik liep letterlijk en figuurlijk steeds weer dezelfde rondjes.’
Vijf jaar lang wandelden schrijvers Maartje Wortel en Niña Weijers dagelijks eindeloze rondjes door het Oosterpark. Toen daar plotseling een einde aan kwam, werd Wortel ineens flink met zichzelf geconfronteerd. ‘Voor mijn gevoel had ik nergens meer houvast’. Vrolijk zwaaiend komt Maartje Wortel (38) aanlopen, een volle tas met boodschappen in de hand. ‘Niet handig nee, voor een wandelinterview,’... Lees verder
Raad voor Cultuur geeft Cinekid alsnog groen licht
Eerder dit jaar dreigde Cinekid uit de culturele basisinfrastructuur te vallen, door een 'nee, tenzij'-advies van de Raad voor Cultuur. Een bijgewerkte aanvraag heeft de Raad nu op andere gedachten gebracht. Als de minister het overneemt kan Cinekid vier jaar met volle kracht vooruit. Een gesprek met Cinekid-directeur Heleen Rouw.
VPRO’s Mondo was gisteren een lichtend voorbeeld voor alle kunsttelevisie (hint: regel ontregeling!)
Op 18 oktober 2020 gebeurde er dus iets. VPRO's Mondo was opeens een vrolijke uitzending geworden. En dat in deze tijd, waarin klagen en rouw over lockdowns en dreigende faillissementen overal de boventoon voeren. Wat was er aan de hand?
David Grossman: ‘Ik weet wat het is om met trauma verder te leven’
Meer dan twintig jaar geleden ging bij David Grossman de telefoon. Een vrouw met de naam Eva Panić Nahir had het een en ander op te merken over een artikel dat hij had gepubliceerd in een Israëlische krant. Grossman glimlacht bij de herinnering. ‘Waar mijn stuk over ging weet ik niet meer, wel dat zij meende dat ik niet ver genoeg was gegaan in mijn kritiek op de regering. Ik vond het wel... Lees verder
Raad voor Cultuur zegt ‘Nee, tenzij’ tegen Cinekid. Moet het zich dan nog steeds bewijzen?
De Raad voor Cultuur heeft in het advies voor de BIS-periode 2021-2024 veel kritiek op Cinekid. Wat vindt directeur Heleen Rouw daarvan?
Lazarus in Nederlandse première: it’s Valentine’s Day!
Voor ik iets inhoudelijks zeg over Lazarus, zondag 13 oktober dé musicalpremière voor mensen die nooit naar musicals gaan, een paar misverstanden de wereld uit. Allereerst, het album Blackstar, dat David Bowie drie dagen voor zijn dood op 11 januari 2016 uitbracht, is níet de soundtrack van Lazarus, de musical van zijn hand die een maand voor zijn dood uitkwam. Het album Blackstar is ontzettend... Lees verder
Wereldberoemd ‘broddelwerk’ – waarom Monets waterlelies en blauweregens nog steeds zo bijzonder zijn
Vroeger vond men het drie keer niks, tegenwoordig zijn de schilderijen van waterlelies en blauweregens de beroemdste doeken van de Franse schilder Claude Monet. We bezochten zijn tuinen in Giverny en keken even door de ogen van de meester. Mokken en sokken Denk je aan de schilder Claude Monet, dan gaan de eerste gedachten waarschijnlijk uit naar diens kleurrijke doeken van waterlelies... Lees verder
Eerste hulp bij vlammenzee. Rudolf Escher biedt troost met Musique pour l’esprit en deuil
Maandag 15 april 2019, deze datum staat voorgoed in ons geheugen gekerfd. Ik hield het niet droog bij de beelden van de allesverzengende brand in de Notre-Dame de Paris. Net als miljoenen anderen zat ik urenlang met ingehouden adem aan mijn schermpje gekleefd: dit mag niet waar zijn! Toen de structuur, de roosvensters en zelfs het orgel gered bleken sprongen mij opnieuw de tranen in de ogen. Een... Lees verder
‘Geschiedenis is lange tijd voornamelijk vanuit mannelijk perspectief belicht.’
Haar debuutroman werd meteen een grote bestseller in Spanje. Het laatste geschenk van Paulina Hoffmann van Carmen Romero Dorr is een deels op haar eigen familiegeschiedenis gebaseerde roman over Paulina, die als jong meisje vanwege Tweede Wereldoorlog van Duitsland naar Spanje emigreert. ‘Over haar verleden, haar ervaringen tijdens de oorlog, wilde mijn grootmoeder nooit praten.’ Een mooi familie... Lees verder
Waarom Noorderzon het Groningste festival van Nederland is.
Soms valt er een gat in de flanerende menigte in het Groningse Noorderplantsoen. Vaak is dat het gevolg van een buurtbewoner met muscle-dog, die ondanks de drukte zijn dagelijkse rondje blijft maken. Het is een van die grappige dingen die Noorderzon een heel eigen karakter geven, als het meest Groningse van alle zomerfestivals die ons land rijk is. Er is natuurlijk meer. De stad is anders, het... Lees verder
‘Zwart’ is unieke bundeling van ‘Afropeaanse’ literatuur: ‘Afrikaans-Nederlandse auteurs worden direct vergeleken met zwarte Amerikaanse schrijvers.’
Het boek mag dan ‘Zwart‘ heten, de verhalen die erin verzameld zijn, maken duidelijk dat er evenveel tinten zwart zijn, als wit en alles daar tussenin. We, en dan bedoel ik mezelf en mijn grotendeels witte netwerk, moeten alleen beter kijken. En luisteren. Neem het verhaal van Olave Nduwanje, getiteld Imana Ikurinde (God behoede je), midden in het boek. De Burundees-Nederlanse auteur... Lees verder
‘Zorg voor een goede conditie.’ Rouwtherapeute Julia Samuel over ‘Rouwwerk’
Hoe moet je rouwen? Is er wel een manier om te rouwen, of ben je aan het noodlot overgeleverd? Hoe ga je om met iemand in de rouw? Rouwtherapeute Julia Samuel helpt al 25 jaar mensen die een dierbare verloren hebben. Ze weet inmiddels hoe het wel en vooral niet moet. In maart van dit jaar, een paar dagen voordat haar boek Rouwwerk werd gepresenteerd, stierf de moeder van psychotherapeute Julia... Lees verder
João Ricardo Pedro over doorleven na een vermissing: ‘Ik wil mijn schuld inlossen’
Op 11 september 1985 vond de grootste treinramp in de Portugese geschiedenis plaats. Bij Alcafache botste een internationale exprestrein op een lokale boemel. Van tientallen passagiers werd nooit iets teruggevonden. Ze waren totaal verkoold in de verzengende vlammenzee. De Portugese schrijver João Ricardo Pedro reconstrueert in zijn verbluffende roman Onderweg hoe één van die vermisten op die... Lees verder
Waarom Sebastian Lelio zijn transfilm Una mujer fantástica geen LHBT-etiket geeft
Na het plotseling overlijden van haar geliefde moet transvrouw Marina vechten voor haar recht op rouw en verdriet. Sebastian Lelio laat haar zien als een fantastische vrouw die zonder LHTB-etiket kan. In Berlijn vertelde hij meer daarover.
Hoe Heather Ware’s taalfout leidde tot een compleet danswerk met dank aan Bach
Wat betekent het voor een danseres met een intensieve carrière als zij besluit ook choreografieën te gaan maken? In maart ging Battle Abbey in première, de eerste avondvullende choreografie van Heather Ware, in samenwerking met de Zweedse cellist Jakob Korányi. Heather Ware, sinds 2003 danseres bij LeineRoebana, is de weg naar het maken van een eigen choreografie zonder plan ingeslagen. Toch is... Lees verder
Als je een broer of zus verliest. Over het verdriet van de ‘vergeten rouw’
Mijn vader stierf in 1997. Hij kwam uit een gezin met tien kinderen, waarvan er vijf inmiddels zijn overleden. Mijn tante Minke schreef daar een boek over: Broederziel alleen? Het boek maakte veel emoties los en kende in korte tijd acht herdrukken. Het verdriet om een overleden broer of zus bleek vergeten rouw. In het Engels worden de rouwenden forgotten grievers genoemd. Ter illustratie een... Lees verder
Fringe notes (4): De politiek van bakstenen en hoelahoep #edfringe
Twee heel verschillende vormen van politiek theater op de Edinburgh Fringe: feministisch varieté en een onderdompelingsode aan de Maidan. Je gooit bakstenen voor je het weet.
Michel van der Aa overstijgt zichzelf in opera Blank Out
Zodra de sopraan Miah Persson het podium betreedt, horen we een harde, elektronische krak. Breekt hier een tak, een van de lievelingsklanken van componist Michel van der Aa (Oss, 1970)? Of is het toch een steen die op een ander ketst? Keien spelen een grote rol in zijn nieuwste opera Blank Out; aan het slot verpletteren zij met donderend geraas de witte Volkswagen Kever van de hoofdrolspeelster... Lees verder
José Eduardo Agualusa: ‘Ik laat me niet het zwijgen opleggen’
Het schrijven kostte hem zijn huwelijk, hij wordt geschaduwd door de geheime dienst en loopt de kans in Angola te worden opgepakt. Maar José Eduardo Agualusa, die met zijn nieuwe roman Een algemene theorie van het vergeten kans maakt op de Man Booker International Prize 2016, peinst er niet over de pen erbij neer te leggen. ‘Ik laat me niet tot zwijgen brengen.’ Onlangs liep José Eduardo Agualusa... Lees verder
Moisio’s choreografie ‘Mum’s the Word’ laat je snakken naar vrede en vrijheid
Moeders en dochters: bestaat er een inniger band? Hun levens liggen in elkaars verlengde. Moeder trekt het spoor dat haar dochter later ook zal bewandelen. Ze is een vriendin, op wie altijd kan worden teruggevallen. Maar onderhuids woedt een verstikkende machtsstrijd, waarin ze elkaar vasthouden en belagen. Jaloezie en concurrentie knagen aan de huiselijke idylle. Ontsnappen kan niet. Het is een... Lees verder
Een Eco is een Eco is een Eco
‘Iemand als Umberto is op aarde van grotere waarde dan in de hemel.’ Acteur Roberto Benigni, bekend van films als La vita è bella, nam dinsdag afscheid van zijn vriend Umberto Eco (1932-2016) bij diens begrafenis in het Castello Sforzesco in Milaan. Ook Eco’s kleinzoon sprak en bedankte zijn opa voor de vertelde verhalen, de kruiswoordpuzzels, de boeken en muziek die ze samen beleefden. ‘Jou als... Lees verder
#IFFR Tigercheck (1): Mythische verhalen en charmante twijfels
Met de vernieuwde, meer compacte Tiger-competitie wil het IFFR laten zien waar het festival voor staat. Het koesteren van nieuw talent met een eigen stem. Brult de Tiger weer?




Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.