Zowel in het opvallende Hongaarse debuut On Body and Soul als in de subversieve Poolse thriller Pokot (Spoor) spelen dieren een opvallende rol. Twee sterke films in de Berlijnse competitie.
Zinderend. Wonderlijk, woest. Poëtisch, krachtig. Creatief en humoristisch. Muzikaal. Betrokken. Gelaagd. Bezield. Een paar dagen na mijn concertbezoek blijven dit soort woorden naar boven borrelen. En al is de Eef van Breen Group (EvBG) met Chapman for President een typisch geval van ‘vooral heen gaan’, ‘zelf horen’ en ‘niet te beschrijven’, doe ik toch een... Lees verder
Rebecca Linders verafgoodt seks. Ze plaatst in haar nieuw serie tekeningen, Icon Nection, aureolen over sekssituaties. Seksiconen dus. Zo heiligt ze intimiteit. Linders: ‘Ik heb moeten leren seks als heilig te zien.’ Wat heeft sex te maken met iconen? ‘Seks was voor mij altijd verboden terrein geweest. Iets wat je niet doet, waar je niet over praat. Ik kom uit een christelijke omgeving en alles... Lees verder
Afgelopen zomer was het Frans-Colombiaanse collectief Pixvae de sensatie van het Haarlemmer Houtfestival. Hun debuut kwam onlangs uit via het prestigieuze Franse label Buda Musique. Deze week zijn er twee Nederlandse shows. Je kunt een dag niet beter beginnen dan met de eerste cd van Pixvae. Acht stukken slechts, maar de energie die hieruit spat is onweerstaanbaar. De muziek van deze uit... Lees verder
De European Film Academy houdt de aandacht voor de Russische veroordeling van de Oekraïense filmmaker Oleg Sentsov levend. Opnieuw een protestactie tijdens de Berlinale.
Als het had gekund, had fotograaf Ed van der Elsken het liefst een camera in zijn hoofd ingebouwd, om vierentwintig uur per dag de wereld vast te kunnen leggen. Wat hij wél heeft kunnen maken zijn talloze prachtige foto’s, films en boeken. Het Stedelijk Museum in Amsterdam toont zijn rijke nalatenschap op de grote tentoonstelling De verliefde camera. Hij was eigenzinnig, geëngageerd, ongelooflijk... Lees verder
Bij de grote januari schoonmaakactie in mijn privémuseum hervond ik het boek dat in 2007 werd uitgebracht, ter gelegenheid van het twee jaar daarvoor geopende Muziekgebouw aan het IJ. Ik was vergeten dat er een cd’tje bij zat met vier stukken erop. Het vierde stuk is een registratie van de openingsspeech die Jan Wolff [hints]voormalig directeur IJsbreker, meer dan twintig jaar enthousiast... Lees verder
T2 Trainspotting, het weerzien met de junkiehelden van twintig jaar geleden was een waagstuk. Maar de energie is er nog steeds. Berlijn had de internationale première.
Mijn vader stierf in 1997. Hij kwam uit een gezin met tien kinderen, waarvan er vijf inmiddels zijn overleden. Mijn tante Minke schreef daar een boek over: Broederziel alleen? Het boek maakte veel emoties los en kende in korte tijd acht herdrukken. Het verdriet om een overleden broer of zus bleek vergeten rouw. In het Engels worden de rouwenden forgotten grievers genoemd. Ter illustratie een... Lees verder
De Berlinale heet het meest politieke filmfestival te zijn, maar worden we veel wijzer van het etiket 'politieke cinema'? Django, over de legendarische Django Reinhardt, opende de 67ste editie.
Ruth Mackenzie heeft enorm veel voor elkaar gekregen in de korte tijd dat ze baas is van Holland Festival. Ik heb het festival nu sinds de late negentiger jaren meegemaakt en zag het evolueren van iets dat heel persoonlijk en soms obscuur was (onder Ivo van Hove), tot een etherisch feest van zinderende esthetiek (met Pierre Audi), tot wat het nu is: een hyperactueel, noodzakelijk kunstenfeest dat... Lees verder
Schrijver Jente Posthuma (1974) en fotograaf Bas Uterwijk (1968) maakten samen een boekje over de zorgvuldig geplande zelfmoord van Uterwijks vader, Henk. Probeer een beetje goed over me te denken is een intiem, zoekend, berustend en bij vlagen hilarisch portret van een weggevallen geliefde. Bas en ik troffen elkaar op de Brazilian Jiu Jitsu-mat, ergens in 2005. We probeerden elkaar kapot te... Lees verder
Tere bloemblaadjes, stoere schakels, een spijkerkraag. Je kunt het zo gek niet verzinnen of Deense ontwerpers hebben ze vormgegeven in zilver als sieraad. Duizend juwelen bieden een overzicht van Deense vormgeving uit de twintigste eeuw. Daar zijn internationaal bekende ontwerpers en edelsmeden bij, zoals Georg Jensen (niet alleen juwelen maar ook zilver vaatwerk), Kaj Bojesen (niet alleen zilver... Lees verder
Alan Gilbert dirigeerde het Koninklijk Concertgebouworkest woensdag 8 februari voor de vijfde keer. Tot eind van dit seizoen is hij chef van de New York Philharmonic, waarmee hij zijn liefde voor eigentijdse muziek uitbundig heeft uitgedragen. Hij bleek de ideale dirigent om het nieuwe werk van Joey Roukens in première te brengen en voerde de musici trefzeker door de enerverende partituur van... Lees verder
‘Het ontketenen van een oorlog is de beste manier om aan jezelf te ontsnappen’, lezen we op het gaasdoek voor het podium van de Stopera. Daarna begint het Rotterdams Philharmonisch Orkest aan Prins Igor van Alexander Borodin. Een rake oneliner, maar hij wekt verwachtingen die niet worden ingelost. Ook muzikaal laat deze coproductie van De Nationale Opera en de New Yorkse Metropolitan Opera te... Lees verder
Een voorbeschouwing over Heel Holland Bakt in februari? Is dat niet wat voorbarig? Nou nee, want de deadline voor potentiële bakkers is al 1 maart aanstaande en de opnames beginnen in april. Dus we moeten er snel bij zijn. Laten we eerst het misverstand uit de weg ruimen dat dit omroep MAX programma voor bejaarden zou zijn. Heel Holland Bakt groeide vanaf 2013 uit tot een culthit, ook onder... Lees verder
De voorstelling PARA | DISO Revisited krijg je moeilijk uit je systeem. De gniffelende engel, de extase van de vrouwelijke dansers, de nobele klassieke ridder. En sublieme dans. Man, man, man. La Divina Commedia revisited PARA | DISO Revisited is een herwerking van youPARA | DISO uit 2010. Het werk sluit een serie van vier delen af geïnspireerd op Dante Alighieri’s La Divina Commedia. De... Lees verder
Van een land waar een giraf ontleed wordt voor kinderen als vakantie-attractie, hoef je geen zoetsappige roze Disneyopera te verwachten. En dat is Intet (= Niets) dan ook niet. Denk Lord of the Flies, plaats van handeling: een vredig Deens dorpje. Denk ook: Søren Kierkegaard – want filosofie. Ook bepaald geen lolbroek. Het verhaal Intet is gebaseerd op het gelijknamige jeugdboek van Janne... Lees verder
Op 15 februari 2017 vindt in De Melkweg de uitreiking van de CCD Award 2017 plaats. Juryvoorzitter Mariëtte Hamer zal het verlossende woord uitspreken en vertellen wie de prijs van € 5000,- in de wacht zal slepen. Het is een spetterend programma met unieke performances van de vijf genomineerden. Van rap tot film, van zang tot dans, alles komt in hoog tempo voorbij dankzij de genomineerden... Lees verder
Het thema van deze laatste dag van het Moving Futures festival klinkt en beetje theoretisch: zelfreflectie en culturele identiteit. Maar in het overvloedige programma wordt duidelijk hoe direct deze woorden iedereen raken. Macho Macho Dat is al meteen duidelijk in Macho Macho van de Bosnisch-Nederlandse theatermaker Igor Vrebac. Hierin zoeken twee performers hun weg in een wereld van mannelijke... Lees verder
Choreograaf Arthur Rosenfeld nam op 5 februari 2017 (voorlopig) afscheid van een lange danscarrière. Een die vooral steunt op zijn vrouw, danseres Ana Teixido. Zo’n afscheid gaat bij Rosenfeld niet zonder slag of stoot. Het veld ruimen voor een ander, wie wil dat nou echt? Exit pursued by a bear, gebaseerd op een zonderlinge regie-aanwijzing van Shakespeare, gaat door tot het bittere eind. Een... Lees verder
Het Nederlands Kamerkoor trapt vrijdag 10 februari in Utrecht de concertreeks Sacred and Profane af, naar het gelijknamige koorwerk van Benjamin Britten. Op het programma staat ook diens populaire cyclus Hymn to St. Cecilia, die hij componeerde tijdens de Tweede Wereldoorlog. De partituur werd in 1942 door de Amerikaanse douane in beslag genomen omdat zij staatsgevaarlijke codes zou bevatten. De... Lees verder
Als er één onderwerp is dat eindeloos veel in dans is uitgewerkt, dan zijn het wel de vele manieren waarop mensen relaties met elkaar aangaan. Toch is het goed dat Moving Futures dit thema op de derde dag van het festival nadrukkelijk centraal stelt. Het is onuitputtelijk, kan altijd weer op een nieuwe manier inspiratie geven en zelfs in een solo-act worden opgepikt. Vertrouwdheid en ontwenning... Lees verder
De Jurriaanse zaal in de Doelen is het decor van een Masterclass van de Franse filmmaker Olivier Assayas (1955), een oude bekende van het International Film Festival Rotterdam. Van hem is de volgende typerende uitspraak: ‘Het filmen van het gezicht van een acteur is volgens mij het meest krachtige waartoe cinema in staat is. Als het kader goed is, als de woorden in orde zijn en als je als... Lees verder
Dans en technologie. Dat is het thema op de tweede dag van het Moving Futures festival. Na het zien van dit breed samengestelde programma twijfel ik er niet meer aan dat er zoiets bestaat als ‘vooruitgang in de kunst’. Daarbij gaat het niet alleen om de nieuwe middelen die de kunstenaar kan gebruiken om zijn werk gestalte te geven. De vernieuwing zit ook in het besef van hoe de kunstenaar in de... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.