Je kunt dit lezen, omdat onze 400+ leden dat mogelijk maken.
Goed hè?

Laatste nieuws

Waiting for Miss Monroe een feest voor het gemoed. Maar wel mét oordoppen in. #hf12

Al snel bracht Twitter een eerste reactie op Waiting for Miss Monroe, de opera van Robin de Raaff die gisterenavond in de Stadsschouwburg haar wereldpremiere beleefde. @DavidMPinedo: What an atrocious opera Raaff’s ‘Waiting for Ms. Monroe’. An atonal fart that has NOTHING musical. Just screaming. En een tweede. @sandraeik: Exciting worldpremiere Waiting for Miss Monroe –... Lees verder

Popcorn poetst rock-’n-roll weg #hf12

Popcorn wil bruggen slaan en grenzen opheffen; weg met de verschillen tussen hoge en lage cultuur. Covers van favoriete nummers van de band worden afgewisseld door nieuwe composities, zodoende moeten grenzen vervagen. Helaas slagen ze hier niet in en klinkt de band overwegend academisch en zielloos. Popcorn is een experimentele voorstelling waarin een samengestelde band een brug wil slaan tussen... Lees verder

Enfant terrible Boris Charmatz legt vinger op zere plek met confronterende choreografie over het ongrijpbare kind

 Met enfant snijdt choreograaf Boris Charmatz een moeilijk thema aan: hoe gaan we als volwassenen om met onszelf, en hoe gaan we om met kinderen? Charmatz haakt in op de Franse filosoof Lyotard die zich boog over ‘het onmenselijke’ van volwassenen en die in kinderen echte mensen zag. Het huidige beeld over lichamelijk contact met kinderen is verwrongen en het is dat lichaam dat altijd centraal... Lees verder

Mahler Chamber Orchestra flirt vrolijk met Haydn, maar Russische componisten doen je het lachen vergaan #hf12

Heus waar. Er wordt gelachen in de klassieke muziek. Bij menig orkestrepetitie zijn de altvioolgrapjes niet van de lucht. En in het Concertgebouw kun je wel eens wat besmuikt gegniffel opvangen. Maar klassieke componisten staan niet bekend om hun humor. Behalve Joseph Haydn. De Weense componist bracht hier en daar een gezellige kwinkslag aan in zijn werk. Eén van zijn strijkkwartetten, onderdeel... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

Zo zachtaardig en intelligent als er met de zeer jonge dansers wordt omgesprongen, zo wild zijn vaak de reacties op ‘Enfant’ van Boris Charmatz #HF12

De jeugd roept tegenwoordig vooral de gedachte aan gevaar op. De maatschappij heeft last van een verwrongen ideaalbeeld dat echte kinderen weinig speelruimte laat. Uiteindelijk komen die dan ook in opstand in Enfant. Maar tot die tijd hebben de hele jonge performers toch vooral de rol van bijzet of sluitstuk, aanvulling op of extensie van de negen volwassen dansers. De nieuwe grotezaalproductie... Lees verder

Het is allemaal de schuld van de “Rotondekunst”

In theaters met gesubsidieerd toneel zie je Henk en Ingrid niet, dus daaraan kan de haat van de VVD en PVV jegens de schone kunsten niet geweten worden, aldus Hans Onno van den Berg, voormalig directeur van de Vereniging van Schouwburg- en Concertgebouwdirecties.

In het prachtig subtiele The Speaker’s Progress wordt Shakespeares klucht opeens een revolutionair wapen #hf12

Strak in het pak. Fris geknipt. En met een zalvende, trefzekere stem lijkt The Speaker – gespeeld door regisseur Sulayman Al-Bassam – een gelikte pr-man. Of beter: een beschaafde Arabische dictator met een Oxford diploma. Zo eentje die gesteund wordt door het Westen en diep wordt gehaat door de eigen bevolking. Hij stapt achter een lessenaar en vertelt. Ooit was hij een radicale, woest... Lees verder

Dodo Holland Festival–journaal wordt Dodo Holland Festival Hangout #HF12

 We hebben er al een aflevering op zitten, en dat was natuurlijk een enorm succes, maar juist op het hoogtepunt moet je met iets nieuws beginnen. Daarom vanavond om 22:30 uur een nieuw ding: De Dodo Holland Festival Hangout. Live, interactief en online. Innovatief dus, zoals u het van ons kent. U kent ze wel: die reportagewagens met meters spaghetti aan kabels, imposante schotels en... Lees verder

Dodo Holland Festival–journaal wordt Dodo Holland Festival Hangout #HF12

 We hebben er al een aflevering op zitten, en dat was natuurlijk een enorm succes, maar juist op het hoogtepunt moet je met iets nieuws beginnen. Daarom vanavond om 22:30 uur een nieuw ding: De Dodo Holland Festival Hangout. Live, interactief en online. Innovatief dus, zoals u het van ons kent. U kent ze wel: die reportagewagens met meters spaghetti aan kabels, imposante schotels en... Lees verder

Micha Hamels Requiem is prachtig ruimtelijk, maar mist inhoudelijke urgentie #hf12

In zijn Requiem voor tenor, verteller en ensemble benut Micha Hamel de ruimte van de Amsterdamse kerk De Duif optimaal. Musici spelen op het altaar, vanaf de balkons, mengen zich tussen het publiek en schuiven een piano naar buiten. – Maar wat wil Hamel eigenlijk zeggen? Voor een uitverkocht huis ging gisteravond het Requiem van Micha Hamel in première. Hij componeerde dit bijna twee uur durende... Lees verder

Met Antony Hegarty en het Metropole orkest in een sprookjesbos #hf12

Antony Hegarty geeft met zijn pianist en het Metropole Orkest de gelaagde en emotioneel geladen show Cut the World weg. Hij laat zien dat het geen punt hoeft te zijn om meer van hetzelfde te presenteren. Het publiek waant zich ondertussen in het sprookjesbos en eet uit zijn hand. Het is niet de eerste keer dat de androgyne kindman Antony op het Holland Festival staat. In 2009 gaf hij al een... Lees verder

“Een viral moet humor hebben”

Ze kunnen best wat, bij Fitzroy. Altijd leuk om presentaties bij te wonen, zoals het Amsterdamse marketingbureau liet zien tijdens het Congres Podiumkunsten op 29 en 30 mei 2012.

Overleef het bloedbad, het besmeurde naakt en het waanzinnige gekrijs in Requiem 3, en let op de ontroerende tekst #hf12

Vincent Macaigne lijkt me een regisseur waar je niét mee moet vechten. Gelijk in de eerste seconden van Requiem 3 ramt hij er vol bovenop met de meest hysterische openingscène die ik in tijden heb gezien, en blijft 80 minuten meedogenloos doorhakken. Het is even doorbijten. Maar opeens zorgt de subtiele tekst zowaar voor diepe ontroering, in deze tsunami van bloed, geweld, bloed, besmeurd naakt... Lees verder

Prijs van acteurs voor met opheffing bedreigd Theaterinstituut

Post van Acteursbelangen, de acteurs’vakbond’. Of we ons aan het embargo willen houden. Naturlijk doen wij  dat. Wij wel. Maarreh: het door Halbe Zijlstra samen met het Muziekcentrum Nederland op te heffen Theater Instituut Nederland krijgt dus een prijs.  En dat schijnt een sculptuur te zijn, waarvan wij ons dan weer afvragen waar dat ding na 1 januari 2013 moet staan. Want dan is... Lees verder

Holland Festival-journaal #HF12: Spektakel en ontroering hand in hand in openingsweekend

Claron Macfadden deed het in haar eentje, Alain Platel met 150 mensen en Andrea Breth in 54 scenes: raken. En een boodschap overbrengen.   Dodo-reporters Mariska van der Meij, Daniël Bertina en Wijbrand Schaap blikken terug op het eerste weekend van het Holland Ferstival 2012, en recensent Maarten Baanders kijkt vooruit naar de bijzondere voorstelling van Emio Greco/PC. Soort van live vanuit... Lees verder

Zwischenfälle is een adembenemend spervuur van 54 hilarische, korte scènes over de klungelende mens. Zo virtuoos zie je het zelden #hf12

Twee mannen zitten samen aan tafel en eten spaghetti. De één werkt het bord pasta in no time naar binnen, en vertelt tegelijkertijd met volle mond een amusante anekdote – nét niet verstaanbaar – met woeste gebaren en zelfingenomen gebrom. De ander, een bejaarde vent, wordt totaal genegeerd. Ondanks verwoede pogingen slaagt de arme man er maar niet in om met zijn hevig trillende hand ook maar één... Lees verder

In het hart geraakt door openingsvoorstelling van Alain Platel, en dan nog troost vinden. #hf12

Op tweederde schiet de brok erin om er tot het einde niet meer uit te gaan. Bij iedere voorstelling van Alain Platèl gebeurt het. Hartgrondige snikken uit de zaal, veel geslik om je heen en de onvermijdelijk als een natuurramp opwellende tranen. Het werk van de Vlaamse choreograaf daarom voorspelbaar noemen, gaat te ver. Wat hij met zijn gezelschap Les Ballets C de la B voor elkaar krijgt is... Lees verder

Opening Holland Festival op twitter en facebook: tenue de wtf, ns-#fail, subliem danstheater en mozarellastengels #hf12

[View the story “Opening Holland Festival 2012” on Storify] Opening Holland Festival 2012 Op 1 juni opende het Holland Festival in Theater Carré. We waren erbij, zagen Platels C(h)oeurs en proefden de sfeer. Al ging het bijna mis. Dit is wat ervan mee te maken was op de sociale media Storified by Cultureel Persbureau · Sat, Jun 02 2012 08:37:18 De Dodo gaat zich een slag in de... Lees verder

De Dodo gaat zich een slag in de rondte werken om u alles te vertellen over het Holland Festival 2012 #hf12

 Toptheater uit alle hoeken van de wereld, grote namen waarop we nooit meer hadden durven hopen, en een journaal dat we op onverwachte tijden gaan uitzenden. Festivaldagkrant De Dodo, inmiddels een begrip in festivalland, gaat dit jaar helemaal los op het Holland Festival. Natuurlijk. Het is de droom van iedere blogger, professioneel of amateur, om bij de voorstellingen van het Holland Festival... Lees verder

Onvergetelijk mooie toneelversie van Man zonder Eigenschappen krijgt onverdiend toetje van Yves Petry #hf12

Misschien is het ook gewoon een verkeerde keuze om deel drie direct na afloop van de eerste twee delen te zien. Misschien dat je na een dagje je of wat bezinken de tekst van Petry wél kunt waarderen, op zijn eigen merites.   Stelt u zich een driesterrendiner voor. Een zinnenstrelende aaneenschakeling van kleine en middelgrote gerechten, bereid met de grootst mogelijke zorg door een... Lees verder

Cultureel Persbureau vindt zichzelf opnieuw uit

Wat de Rabobank kan, kunnen wij ook, dachten de journalisten van het Cultureel Persbureau: samenwerken in een coöperatieve vereniging. In juni wordt de nieuwe vorm voor het persbureau een feit. Daarmee vergroten we onze slagkracht en krijgt ons innovatieve vermogen een sterke impuls. Stichting Het Cultureel Persbureau heeft van het ministerie van OC&W in 2010 en 2011 tijd en geld gekregen om... Lees verder

In de nacht discussiëren over de waarde van recensies

Wij van cultuurpers denken genuanceerd over recenseren. Ooit toen er alleen nog maar kranten waren, waren recensies redelijk unieke stukjes tekst van mensen die door de krant waren aangewezen om De Mening te verkondigen aan de zoveelhonderdduizend lezers. Inmiddels zijn die zoveelhonderdduizend lezers zelf krant geworden, en zijn er ook ongeveer zoveel recensenten bij gekomen.

Populaire berichten

Recente uitgaven

Een welgemeend 'sorry'!

Een welgemeend 'sorry'!

Waarom ik soms te vroeg op 'verzenden' druk en ik hoop dat jij me scherp wil blijven houden.
Het moeras trekt

Het moeras trekt

Over een stinkende zaak bij het Nederlands Fotomuseum, een pop zonder huid, en waarom dit werk de moeite waard blijft

Categorieën