Martijn Maria Smits (1980) mikt niet op een groot publiek maar viel met zijn werk al vaak in de prijzen. Met Waldstille bewijst hij opnieuw een Nederlands filmmaker met een duidelijk eigen signatuur te zijn. Ook The Hollywood Reporter ontdekte dat en schreef na de première in San Sebastian een lovende recensie over dit beklemmende Brabantse drama over Ben, die door een stommiteit de dood van zijn vrouw op zijn geweten heeft. Als zijn schoonfamilie hem na het uitzitten van zijn straf bij zijn dochtertje weghoudt begint het te malen in zijn kop. Zijn dorp kotst hem uit en je houdt je hart vast voor de ontknoping. Het eerste dat we dus van Smits willen weten is hoe hij aan die idyllische titel komt. "Dat is uit een gedicht van Goethe. 'Boven de boomtoppen is het stil, rust maar kind, spoedig zal jij ook je rust vinden.' In de eerste van de dertien versies van mijn scenario was de aanloop naar de ontknoping veel langer. De vader ontvoerde daarin zijn dochter naar een huisje in het bos." Dr...
Je kunt nu inloggen om verder te lezen!
Welkom in het archief van Cultuurpers! Als lid heb je toegang tot alle, meer dan 4000 berichten die we sinds onze oprichting in 2009 hebben geplaatst!
(Recente berichten (jonger dan drie maanden) zijn voor iedereen te lezen, dankzij onze leden!)
Word lid, of log hieronder in:
