‘Hoeveel werkelijkheden kunnen we aan? Voor mij is dat het thema van 2018. Die dames van Noord Korea die aan ‘t juichen waren, bijvoorbeeld. Maar het zat ook in Halbe Zijlstra die had gelogen over de datsja van Poetin.’ Greg Nottrot, theatermaker uit Utrecht, had zich voor dit jaar voorgenomen een eindejaarsvoorstelling te maken die de tijdgeest goed zou vatten. De man die zeven... Lees verder
‘De meeste mensen leven liever alleen.’ Philippe Claudel over zijn indringende roman ‘De archipel van de hond’
Op een klein eiland spoelen drie zwarte mannen aan. Dat dreigt roet in het eten te gooien van de bewoners en hun economische plannen. Dus doet iedereen liever alsof er niets is gebeurd. Archipel van de hond, de nieuwe roman van Philippe Claudel, is een beklemmend boek waar soms lichtheid doorheen kiert. De Franse bestsellerauteur maakt zich zorgen: ‘Ooit vormden nucleaire wapens het... Lees verder
Was will das WOB? Ministerie maakt stukken rond subsidie Arbeidsmarktagenda cultuur openbaar.
Het ministerie van OCW beschikt over uitstekende zwarte viltstiften. Op geen enkele manier is het me daarom gelukt te achterhalen welke krant in Amsterdam het WOB-verzoek heeft gedaan waarop minister van Engelshoven nu reageert. De lengte van het zwarte balkje kan alles zijn (behalve Coöperatief Cultureel Persbureau UA). Maar goed: iemand doet onderzoek naar de gang van zaken rond de besteding... Lees verder
Schrijver A.L. Snijders: ‘Terwijl mijn vrouw stervende was, schreef ik nietsvermoedend een stukje’
Zijn korte verhalen zien er bedrieglijk eenvoudig uit, en elk woord wordt als op een goudschaaltje afgewogen. Hij schrijft zijn zéér korte verhalen dan ook in principe van A tot Z, zonder er nog iets aan te veranderen. Portret van schrijver A.L. Snijders. ‘Terwijl mijn vrouw stervende was, schreef ik nietsvermoedend een stukje.’ Uitweiden Je zou het niet verwachten van een man die... Lees verder
De liedjes die je op een onbewaakt moment keihard in je gezicht meppen
In 2016 werd ik onverwachts geraakt door een Beatles-klassieker. Wat zijn nu de ingrediënten van perfecte popmuziek? Het is augustus 2016. Ik sta met mijn vriendin bij een loket in Liverpool, de Britse havenstad die evengoed een openluchtmuseum is. Het wordt ons nogal ingewreven dat deze stad The Beatles baarde. In de haven overnachten toeristen in een gele duikboot, even verderop kijken de in... Lees verder
Geen vrijkaarten voor journalisten in de cultuursector: censuur of gewoon een kwestie van zaken doen?
Menno Pols, verslaggever van De Gelderlander, kreeg dit jaar geen accreditatie (vrijkaart en andere voordelen) voor het driedaagse festival Manana Manana in Vorden. Reden: een artikel van zijn hand, vorig jaar, over de geldstromen binnen de club achter het festival. Die club verdient miljoenen met vooral de Zwarte Cross, met 220.000 verkochte kaarten het grootste festival van Nederland. De... Lees verder
‘Vlezig, goddelijk vunzig soms.’ – Buddinghprijs 2018 voor Radna Fabias tijdens zinderend Poetry International (#pifr)
Danez Smith is me er eentje. Of eigenlijk twee, want de Amerikaanse dichter laat zich graag aanspreken in de genderneutrale, of liever gezegd genderplurale meervoudsvorm. Een aanspreekvorm die in het Nederlands nog niet erg ingeburgerd is, en dus door iedereen vermeden wordt. Donderdagavond 31 mei in het voormalige ro theater, nu Theater Rotterdam – Witte de With, viel rond het optreden van... Lees verder
EYE Filmmuseum presenteert robot-filmmaker. Is Dada terug in de internettijd?
EYE Filmmuseum heeft een robot-filmmaker die oud archiefmateriaal verbindt met trending onderwerpen uit de sociale media. Experimenteel filmmaken in de internettijd. Kijk en verbaast u over het werk van Jan Bot.
Opgelost(?): Ombudsman Trouw geeft onzorgvuldigheid toe.
Dit was de mail van de redactie van Trouw, d.d. 9 mei 2018: “De heer A. Bakx heeft al sinds 2014 het telefoonnummer en emailadres dat we nu van hem hebben, onder deze naam. Wij gaan er dan ook vanuit dat hij A. Bakx is.” Werd ondersteund door een mail aan Erwin Roebroeks, waarin sprake was van een telefoongesprek met een huisgenoot waarin de naam Anton Bakx viel. De ombudsman van... Lees verder
Daarom is Iris Hannema de beste reisschrijver van Nederland: ‘Wie op reis niet goed voor lul heeft gestaan, is ergens niet werkelijk geweest.’
‘Iris Hannema schrijft als een vent’, schreef ik een paar jaar geleden in een recensie over haar Het bitterzoete paradijs (2016). Daar zou je nu niet mee wegkomen. Ik bedoelde eigenlijk te zeggen: Iris Hannema schrijft stevige, beeldrijke, onafhankelijke én kritische teksten die je zelden bij vrouwelijke én mannelijke reisjournalisten tegenkomt. Waarom dat zo is, vertel ik straks... Lees verder
Peter Brook: alles in het universum kan buitengewoon zijn.
Begin jaren 90 zit ik in een kleine zaal in The National Theatre in Londen. Voor de voorstelling begint vraagt iemand op het toneel of je de bezoekers naast je wilt begroeten. Dat zorgt direct voor een andere, intiemere dynamiek in de zaal. Op een strak toneel met slechts enkele attributen staan vier acteurs en een Arabische musicus. Yoshi Oida uit Japan, Sotegui Kouyaté uit Burkina Faso, Maurice... Lees verder
Toneelschrijvers en cultuurverkenning (3): ’Hedendaagse musical, een nieuwe traditie onder schrijvers?’
Op 25 januari 2018 zijn de Musical Awards uitgereikt met, zoals we gewend zijn, veel vertaalde heropvoeringen en geijkt repertoire. Ook viel op dat er waardering is voor nieuw Nederlands werk. Menig schrijver zal juichend op de bank hebben gezeten toen ‘Was Getekend, Annie M.G. Schmidt’ in de prijzen viel. Belooft dat iets voor de toekomst? Kan de hedendaagse (kleine) musical een traditie worden... Lees verder
Mirjam Koen, Adorno, waarom in godsnaam theater over Adorno?!
Beethoven en Bach brachten de ware muziek. Karl-Heinz Stockhausen de toekomst. De rest, van Beatles tot hoempa, was ‘jazz’, commercieel kapitalistisch en dus verderfelijk. Heel in het kort is dit waarvan we Theodor Adorno zouden moeten kennen. Paul R. Kooij speelt nu deze kunstfilosofische scherprechter in een voorstelling van Mirjam Koen. Net nu de mede op Adorno’s denken... Lees verder
Wunderbaum wekt weerzin met heilige voorstelling over Noordzeecruise op Theaterfestival Boulevard
Wie jong is, een beetje leuk opgeleid en verder in het algemeen van goeden huize, gaat niet op een cruise over de Noordzee. Een cruise op de Noordzee, dat doe je als je geen fantasie hebt, slecht ter been of te ziek voor iets anders. Vindt Wunderbaum. Het theatercollectief dat zich graag ontfermt over de kwetsbaren van deze planeet is een paar daagjes meegeweest op zo’n cruise. Je kunt het... Lees verder
The Tempest Society: Jammer dat Jesse Klaver niet in de zaal zat #HF17
Struggle is met stip het woord dat het meest valt in het videodrieluik ‘The Tempest Society’. Het gevecht om een menswaardig bestaan, de strijd om papieren, de worsteling met een systeem dat jou geen rechten wil geven. Vluchtelingen struggelen dag in dag uit, jaar in en jaar uit, met deze materie. In dit videodrieluik geeft de Marokkaans-Franse regisseuse Bouchra Khalili (Casablanca, 1979) de... Lees verder
Danse de Nuit in de Bijlmer: ‘Natuurlijk willen we de publieke ruimte beïnvloeden.’ #HF17
Boris Charmatz was gedurende vele edities van het Holland Festival te gast met indrukwekkende, provocerende, maatschappelijk geëngageerde, fijnzinnig gecomponeerde en conceptueel sterke dansvoorstellingen: Aatt enen tionon en Con forts fleuve (beide in 2001); 50 years of dance (2010), Enfant (2011) en Manger (2015). Zijn nieuwste choreografie, danse de nuit, ging vorig jaar september in Genève in... Lees verder
Cultuurpers heeft echte leden nodig. Dit is waarom jij mee wil doen
Cultuurpers is een onmisbare aanvulling op het cultuurnieuws in je krant, op internet of op tv. Onafhankelijk, eigenzinnig, rebels en vooral: nuttig. Er wordt immers al genoeg onzin verteld over kunst. Je zult begrijpen dat we niet de miljoenen lezers bedienen waar de grote uitgevers en hun adverteerders van bestaan. Daarom doen al die anderen ook zo weinig aan kunst. Of pakken ze alleen de hits... Lees verder
Mis niets van het Holland Festival met ons speciale #HF17-abonnement!
We zijn echte Holland Festival-specialisten, inmiddels. We gaan voorstellingen vooraf bekijken, interviewen makers, acteurs en lopen zo’n beetje elke dag rond bij de zalen, in de foyers. We horen wat, we zien veel en we delen dat hier. Cultuurjournalistiek zoals het hoort, kortom. Cultuurjournalistiek die er ook moet zijn. En dat lukt helemaal als je een abonnement neemt. Dan krijg je niet... Lees verder
Première Double Play: hoe verwerk je de klassenstrijd in een zinderend potje domino?
In de jaren tachtig, toen ik een paar jaar leraar speelde op Curaçao, trok er een siddering van bewondering en huiver door de intellectuele bovenlaag van het eiland. Dubbelspel verscheen, de inmiddels klassieke Curaçaose roman van Frank Martinus Arion. Het was een klapper. Gerrit Komrij was gek op de roman. [bol_product_links block_id=”bol_5924039b33ad6_selected-products”... Lees verder
Over Joods zijn, acceptatie en ambitie: 8 levensvragen aan Jonathan Safran Foer
Hij vindt zichzelf lui en te weinig ambitieus en heeft moeite met acceptatie – van zichzelf, van anderen, van de wereld. Omdat zijn grootouders de Holocaust hadden meegemaakt, rustte er in zijn jeugd een taboe op ongelukkig zijn. Acht levensvragen aan de Joods-Amerikaanse schrijver Jonathan Safran Foer. ‘Tussen wat ik zou kúnnen en werkelijk doe, gaapt een groot gat.’ 1. Met... Lees verder
Mira Feticu interviewt Mircea Cărtărescu: ‘Mijn lezers verdienen een medaille’.
Begin dit jaar was Mircea Cărtărescu, de grootste schrijver van Roemenië, te gast op het festival Winternachten. Schrijfster Mira Feticu, die werd geboren en opgroeide in Roemenië en als studente zelfs nog college kreeg van Cărtărescu, interviewde voor A Quattro Mani haar voormalige landgenoot en professor. Een mooi gesprek over hun vaderland, de waarheid, literatuur en poëzie. ‘Mijn boeken... Lees verder
Cultuur buiten de Randstad: de worsteling van Amersfoort
Ontheemde schilderijen van Armando. Kunstenaars die de stad uitvluchten. Een blikvanger die financiële rampspoed bracht en zomerfestivals die jaarlijks tienduizenden bezoekers trekken. En jij dacht dat Amersfoort saai was? Een voetnoot langs de A1? Vergeet het maar. Laat mij je vertellen over deze stad die worstelt met z’n culturele identiteit. Een verhaal in achttien impressies. Schuldig... Lees verder
Frieda Mulisch: ‘Ik ga niet twijfelen door wat anderen over me zeggen’
Overspel, wellustige seks en wanhopig datende veertigers – dat zijn de spicy ingrediënten van caSINO, de debuutroman van Frieda Mulisch. Op hun zoektocht naar ware liefde struinen haar hoofdpersonen Polly en Sam datingapp caSINO af, een soort Tinder. We praten met haar over haar boek, literaire aspiraties en natuurlijk ook over haar vader Harry Mulisch. ‘Als Tinder vijftig jaar geleden had... Lees verder
Kunstkritiek in tijden van Facebook en Blendle. (Een overlevingsgids.)
In een discussie (op facebook, waar anders) over het vertrek van NRC Handelsblad uit Blendle, liet een redacteur van die krant zich zeer laatdunkend uit over een lezer die 30 cent had betaald voor een van zijn artikelen. In een recent artikel op Frankwatching concludeerde een deskundige dat onderzoeksjournalistiek alleen nog zou kunnen overleven als we kranten zouden gaan subsidiëren. Vorige week... Lees verder
Joris Smit over Tasso en Jeanne d’Arc: geen toneel dat het publiek in een bedje legt
Het Nationale Toneel speelt Jeanne d’Arc van Friedrich Schiller en herneemt gelijktijdig Tasso van Johann Goethe. In beide stukken speelt Joris Smit, in Tasso zelfs de titelrol. We gaan met hem in gesprek over Duitse romantici, Sallie Harmsen, het nieuwbakken Nationale Theater en het belang van op je bek gaan. Tasso en Jeanne, Goethe en Schiller. Is de Duitse romantiek de enige verbindende factor... Lees verder



Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.