In 2001, toen Rotterdam Culturele hoofdstad van Europa was, sloeg een aantal instellingen de handen ineen en hieruit werden in 2005 de Rotterdamse Operadagen geboren. Het streven is in de operahuisloze Maasstad toch vernieuwend muziektheater te programmeren, vaak op ongebruikelijke locaties. Dit jaar vindt de negende editie plaats, van 17 tot en met 25 mei, met als thema ‘broederschap’.
Omdat Nederlandse cultuur de Nederlanders pas opvalt als er gescoord wordt in het buitenland (geldt ook voor voetbal, overigens): Groot nieuws over het eerste gezelschap van Nederland. Bondscoach Ivo van Hove van Toneelgroep Amsterdam heeft niemand minder dan Juliette Binoche gestrikt voor een hoofdrol in een toneelstuk.
Het Holland Festival, dat doen we al jaren. Het is zonder meer het hoogtepunt van het culturele seizoen. Op het Holland Festival zie je hoe de internationale kunstwereld erbij hangt. Onder de vaardige leiding van Pierre Audi is het hele gebeuren de laatste jaren ook nog eens een stuk minder elitair en hoogdravend geworden dan vroeger. Een kaartje kost ook vaak een stuk minder dan een avondje... Lees verder
Het wordt moeilijk kiezen hoe we ons volgende weekend muzikaal gaan invullen: blijven we in Amsterdam voor het Amsterdam Marimba Weekend, of reizen we af naar Den Haag, waar Dag in de Branding geheel is gewijd aan het strijkkwartet? Kortom: gaan we strijken of slaan? Wie niet kan kiezen, kan later deze maand terecht bij Amsterdam Sinfonietta en Slagwerk Den Haag – die doen het gewoon... Lees verder
Ik ga op 7 mei 2014 in Parijs praten met Peter Brook. Voor mensen die theater hebben gestudeerd is dat iets heel bijzonders. De man schreef ooit een heel overzichtelijk en handzaam boekje dat bij alle theatermensen in de kast staat: The Empty Space. Maar hij was ook de regisseur van voorstellingen waar meer mensen bij geweest zijn dan er ooit stoelen waren. Ofwel.
In de categorie kunstroof is dit de laagste vorm: een oude vouwfiets stelen voor de deur van een dure kunstbeurs. Pak dan dat overbodige navigatiesysteem uit die Porsche Cayenne, het Guccitasje dat achteloos op de balie is neergezet, of schuif die driedubbelverzekerde, met diamant ingelegde iPhone van dat koffietafeltje onder je krant en geniet buiten verder van je geweten.
Voor de zoveelste keer in zijn ruim dertigjarig bestaan dreigt de kleurrijke Concertzender ten onder te gaan. Daarom is er op 6 mei een benefietconcert in de Amstelkerk in Amsterdam. Grootheden als Liza Ferschtman, Yuri Honing, Erik Bosgraaf en het Ragazze Kwartet treden gratis op, om de zender te steunen die zoveel live opnames van hun concerten uitzendt. Zelf begon ik er in 1995 mijn carrière... Lees verder
Best lastig, marketing in de cultuursector. Voor een deel werk je in een markt waarvan men tegenwoordig denkt dat wat mooi is, zichzelf wel verkoopt, en voor de rest van de tijd moet je concurreren met een overvloed aan aanbieders. En dat ondanks de pogingen van de regering om het cultuuraanbod drastisch te decimeren. Of misschien wel dankzij. De markt is vol, iedereen roept om het hardst om... Lees verder
De Prins Bernhard Cultuurfonds Prijs gaat dit jaar naar Johan Simons. Bij de mededeling, in een weiland onder Utrecht, was de regisseur verbaasd: hij vermoedde dat de prijs bedoeld was voor zijn vrouw, Elsie de Brauw, alom beschouwd als een van de beste actrices van Nederland en België.
Op misschien wel de mooiste muziek die Strauss geschreven heeft daalt Arabella de trap af en geeft Mandryka een glas water. Hun verloving is daarmee bezegeld. Achter het liefdespaar opent zich een echter inktzwarte ruimte waarin beiden verdwijnen.
De nobele kunst van het kabeltrekken is een van de meest winstgevende activiteiten in Nederland medialand. Dat bleek op dinsdag 15 april in de Amsterdamse rechtbank. Daar stonden de Nederlandse schrijvers, vertegenwoordigd door Lira, tegenover de grote kabelmaatschappijen en producenten, vertegenwoordigd door een paar hele dure advocaten, afkomstig uit de kantoortorens op de... Lees verder
Even een korte tijdje vooruitdenken en je bent waar Google wil dat je bent. Alle kunst, overal ter wereld bereikbaar via je beeldscherm, je tablet. Zelfs de obscure kunst. Of sterker: mee te maken in je google glass of je Oculus VR bril. Je kunt nu al kunst in musea bekijken, maar dan zonder een rondleider die je vertelt wat je moet zien. En hoezeer we dat in het dagelijks leven ook niet op prijs... Lees verder
‘Harry Partch wist precies wat hij deed. Hij koos hele specifieke bourbonflessen uit om die 43 stappen in de octaaf in te vullen. Zo maakte hij muziek die heel toegankelijk is, maar ook heel ongrijpbaar. En dat is wat goede kunst moet doen.’
Update: voorstelling De Freudjes is voorlopig uitgesteld, tot waarschijnlijk later dit jaar. ‘Ik vind het theater. Psychoanalyse is een theatraal gegeven.’ Lineke Rijxman is gefascineerd door psychiaters. Niet omdat ze er zelf de deur plat loopt, maar omdat psychiatrie een dankbaar gegeven is voor iemand die toneel maakt. Daarom moest het er eens van komen: een stuk over Freud. Maar... Lees verder
Je zult maar scenarioschrijver zijn. Of journalist voor een documentaireprogramma. Dan krijg je in Nederland dus geen cent meer voor je werk. Echt. De omroepen zijn al niet scheutig. Maar dan. Al het geld dat de kabelmaatschappijen verdienen aan de televisiekijkers van Nederland, verdwijnt namelijk in de zakken van een paar Amerikaanse bedrijven, die het weer delen met een paar omroepbazen... Lees verder
Het is nog soort van geheim, maar de website staat al online. Zonder verwijzing naar de mensen daar achter, maar dat weten wij dus weer wel. Dus we kunnen het nieuws breken: het CPNB (die club van de boekenweek) werkt samen met de boekverkopers en de uitgevers aan een revolutionair platform voor ebooks. Dit project, getiteld ‘Leesid‘ moet een einde maken aan de chaos van DRM-shit, tig... Lees verder
Filmtip voor deze week: Spies & Glistrup, een Deense schelmenkomedie met een donker randje over de hoogtijdagen van een roemrucht anarchistisch duo uit de jaren zeventig. Zelfs voor het ruimdenkende Denemarken van die tijd waren ze extreem. Volgens regisseur Christoffer Boe drukten ze een blijvend stempel op de Deense maatschappij. Want ja, zoiets hadden de brave Denen nog niet eerder... Lees verder
Dansen voor de ogen van 58 wereldleiders, en natuurlijk Obama himself. Als rode draad, als openingsact. Je zal die opdracht maar krijgen. Drie maanden werkte Conny Janssen Danst in het geheim aan deze missie. Tot maandag 24 maart het gebeurde.
Wil je als museum een beetje meedoen, leid je het publiek interactief door de presentatie. Dat moet bij dans ook kunnen, zal choreograaf Amos Ben-Tal bij zijn project OFFline gedacht hebben. Hij laat 5 manieren zien. In een voorstelling.
Het hoofdpersonage van Bachs Johannes Passion? Jezus natuurlijk. Mis. Het is de verteller, de evangelist, zeker in de prachtige enscenering van Dale Duesing, zeker wanneer vertolkt door Robert Burt. Waar bij gewone uitvoeringen van de Johannes de recitatieven van de evangelist vooral de aria’s en koorpassages onderbreken, vormen ze hier de dramatische kern. We zien echt de passie van Johannes.
Sommige kunst heeft een verhaal nodig. Dan volstaat een doekje aan de muur met het opschrift ‘Zonder Titel’ niet. De performance ‘Laaroussa’ (Bruid) van de Frans-Tunesische broer en zus Selma en Soufiane Ouissi valt binnen die categorie. Hoe bijzonder hun fysieke aanwezigheid op een donker toneel ook is, zonder uitleg vooraf en een vragenuurtje achteraf zegt het allemaal... Lees verder
Jong, veelbelovend talent onder choreografen verdient bescherming in deze tijden van bezuiniging. Dansgroep Conny Janssen Danst zet zich hiervoor in met het programma ‘Rotterdamse lente’. Behalve werk van Conny Janssen zelf zijn er choreografieën te zien van Dario Tortorelli en Loïc Perela.
Het is het soort publiciteit waar zelfs literair agentschap Sebes en Van Gelderen van droomt. Een ruzie tussen biograaf en onderwerp die alle landelijke kranten haalt. Zeker wanneer het geen biografie van pakweg een ex-voetballer betreft die zijn vermogen verspeelde, maar een van eigenzinnig componist en dirigent Reinbert de Leeuw.
Het was groot nieuws. Het ene orkest legt beslag op de instrumenten van het andere. Alleen het klopt niet. Net zoals veel niet blijkt te kloppen in de brief van dirigent Jan Willem de Vriend in de Volkskrant van afgelopen donderdag.
Vandaag verscheen bij Leporello Uitgevers in Amstelveen mijn lang verwachte biografie Reinbert de Leeuw: mens of melodie, waaraan ik ruim zeven jaar gewerkt heb. Het boek is te koop bij verschillende boekhandels in Amsterdam en via elke boekwinkel in Nederland te bestellen. Toen ik begin 2005 een concert bezocht dat door Reinbert de Leeuw gedirigeerd werd, besprak ik met een aantal... Lees verder
