De kleinste details spreken. Voor de tweede keer tijdens deze editie van het Holland Festival komt de legendarische BBC-serie This Life langs. Richard Cant, die in de voorstelling Stella van Neil Bartlett een loepzuivere hoofdrol speelt, was eerder te zien in This Life, de serie die in 1996 de standaard zette voor de moderne docusoap. Nu dus live, van dichtbij, in de Rode Zaal van De Brakke... Lees verder
Zo vanaf rij negen is het net alsof je zelf tot aan je knieën in de anjers staat. De hoofden van het publiek voor mij gaan geruisloos over in een woud van stelen bekroond met roze, waar doorheen dansers als langbenige kippen voorzichtig heen en weer stappen. De vondst is geweldig: Nelken van Pina Bausch toont het paradijs als een plek waar je voorzichtig moet zijn, anders gaat het fout. De anjers... Lees verder
We gaan er allemaal aan! Die zekerheid hebben we alvast binnen. En sinds het begin van de mensheid weet iedere nieuwe generatie steevast dat het hun nu gaat overkomen. Immers: hun opvolgers hebben nog nooit zo nergens voor gedeugd als de jeugd van tegenwoordig. Leuk uitgangspunt voor een concert, dacht de Duitse regisseur Sebastian Nübling[hints]Nuling was vorig jaar te gast in het Holland... Lees verder
De Zwitserse theatermaker Milo Rau maakte een theatertrilogie over de teloorgang van het Europese ideaal. Het tweede deel The Dark Ages staat nu op het Holland Festival. Rau combineerde de pijnlijke, persoonlijke levensverhalen van zijn spelers met thema’s uit het werk van Tsjechov, Shakespeare en de Griekse tragedies. Met een Freudiaans sausje: ‘Talloze mensen die The Dark Ages hebben gezien... Lees verder
Helen Westerik gaat in op de vormgeving van deze opera.
Wine Dierickx ( Wunderbaum) en Ward Weemhoff (De Warme Winkel) zijn een kunstenaarskoppel en dat zullen we weten. Innemend en met humor nemen ze ons mee in hun privéleven of dat wat wij denken dat hun privé leven is. Weten doen we het immers niet.
Hoe kun je een intens gecompliceerde geschiedenis herschrijven vanuit een ander perspectief? Door groteske glazen marionetten te gebruiken en geen acteurs. Deze revolutionaire vondst was op 8 juni te zien in het Holland Festival, en is daar 9 juni nog mee te maken. De Egyptische kunstenaar Wael Shawky neemt ons in die film mee naar vervlogen eeuwen en toont ons een Arabisch perspectief op de... Lees verder
De Braziliaanse Christiane Jatahy was vorig jaar al met het stuk What If they went to Moscow op het Holland Festival. Ze kwam, zag en overwon. Dit jaar komt ze met het laatste deel uit de trilogie van toneeladaptaties, The Walking Forest. De titel verwijst naar de drie heksen in William Shakespeare’s Macbeth, die zijn opkomst en ondergang voorspellen. Het stuk vormde het uitgangspunt voor... Lees verder
Misschien waren de eerste woorden die de mens ooit uitsprak wel een gedicht. In ieder geval zal de mens eerst gezongen hebben, voor hij woorden gebruikte. Als we de destijds geuite oerklank om mee aan te geven dat die duif toch echt van jou is tenminste als zang kunnen omschrijven. Feit blijft, dat Poetry International het festival dat gisteren een prachtige openingsavond beleefde, gewijd is aan... Lees verder
Iedereen die zich de val van de muur kan herinneren is opgegroeid met de dreiging van een nucleaire aanval. En daarbij horen de idiote adviezen van overheidswege om in geval van een atoomexplosie onder de tafel te gaan zitten, liefst met een vergiet op het hoofd. En om genoeg blikvoer en water achter de hand te houden.
Alle vier de avonden van Poetry worden live gestreamd via YouTube. Vanavond: de opening. Live vanuit de Rotterdamse Schouwburg.
Wunderbaum. Onder liefhebbers van fris en jong toneel bracht dit collectief van makers in het begin van deze eeuw iets teweeg. Hemelbestormers waren ze, opgegroeid onder de vleugels van Johan Simons, waar ze het jeugdelftal van diens legendarische Theatergroep Hollandia vormden. En omdat destijds echt iedere jonge maker iets moest met de wereld, wilde JongHollandia, later Wunderbaum, dat ook... Lees verder
In elke toneelvoorstelling, film, of concert zit wel een scène die je bijzonder raakt. In de documentaire Ik wil gelukkig zijn (2016) over het leven van actrice en cabaretière Fien de La Mar (1898-1965) zit ook zo’n moment, een muziekscène van onvergetelijke ontroering.
In een nieuw flimpje, hieronder te zien, richten de Johava’s zich op kinderen. En maken daarbij gebruik van bedenkelijke tactiek. Natuurlijk: de praktijken van Jehova’s Getuigen zijn over het algemeen vriendelijk, hen ‘ook een fijne dag’ wensen en de deur sluiten is doorgaans voldoende. Dat de Getuigen hun voet klem zetten tussen de deur is inmiddels ook cliché en vooroordeel... Lees verder
Toneelschuur, Don Carlos (toneel) Nina Spijkers brengt Friedrich Schillers klassieke toneelstuk terug tot de kern. Geen overdadig decor dat het Spaanse hof verbeeldt, maar doeken die laag voor laag afgepeld worden. speellijst M31 Foundation, Nederlandse Reisopera, Theater na de Dam, Der Kaiser von Atlantis (opera) Veertig jaar na de wereldpremière in Theater Bellevue wordt Victor Ullmanns Der... Lees verder
Majesteit, Beste Willem Alexander, Vorig jaar speelde tijdens het Koningsdagconcert één van mijn favoriete muzikanten: violist en componist Oene van Geel. Voor die gelegenheid speelde zijn band zapp4 samen met een muzikant uit mijn oude wereld: blokfluitist Walter van Hauwe. Daarnaast een verrassende programmering met David Kweksilber Big Band, leading lady Claron McFadden, tapdanser Peter Kuit... Lees verder
Dit schrijfsel mag dan ietwat vreemd beginnen, het eind gaat heel andere beelden oproepen: Er wordt van alles intern in gang gezet als ik me in het kleinste kamertje van mijn huis bevind. Dat komt doordat er – naast leuke, lieve kaarten van vrienden en familie – ook knipsels op de deur hangen, theatergidsen, krantenkaterns en slimmige magazines rondslingeren. Zo vind ik in oude... Lees verder
De videoclip trok ooit beroemde regisseurs naar muziek en andersom bleken videoclipregisseurs later ook grote filmmakers. Maar ondanks youtube en vimeo, heeft de videoclip het laatste decennium aan impact en belang verloren. Verwonderlijk is dat niet, want waar eens MTV bepaalde welke (muziek)beelden we te zien kregen, bepalen we dat nu zelf. MTV zendt alleen nog maar op themakanalen muziek uit... Lees verder
‘Schrijf dáár nou eens over!’ Hoe vaak ik dat als cultuurjournalist niet te horen of te lezen heb gekregen. Van heel goede en interessante mensen natuurlijk. Mensen die prachtige dingen maken, ook nog eens. Maar ook mensen die ervan uitgaan dat ik als schrijver op een website dan ook direct op de trein stap naar een uithoek van het land (vanuit Utrecht is alles even dichtbij, dus... Lees verder
De stomste vraag die ik te pas en te onpas tegenkom is DE vraag: wat is het tastbare resultaat van je projecten voor publiek? Of breder getrokken: wat kan kunst & cultuur meetbaar aan levens toevoegen? Voeg die vraag samen met de huidige roep om ‘nut in de kunst’ en ik krijg accuut rode pukkeltjes van deze niet-te-beantwoorden-vragen. En ik ben niet de enige. Neem even de tijd om... Lees verder
1. Kwatta, Mariken (jeugd) De vraag was niet of het Nijmeegse jeugdtheatergezelschap Kwatta zich ooit aan Mariken van Nieumeghen zou wagen, maar wanneer. De lat lag met succesvolle eerdere boek- en filmbewerkingen hoog, maar waar de middeleeuwse Mariken twee mirakelen nodig heeft, is de bewerking van Jibbe Willems ook zonder val van grote hoogte en het wonderbaarlijk losvallen van ijzeren ringen... Lees verder
Op een achterdoek met kalligrafisch gebladerte in alle denkbare tinten grijs vallen reusachtige, diepzwarte schaduwen. Regisseur Peter Sellars volgt tijdens een doorloop van ‘Feather Mantle’ bij De Nationale Opera aandachtig de bewegingen van de drie hoofdpersonen. Samen met ‘Always Strong’ vormt deze korte opera de double-bill Only the Sound Remains van Kaija Saariaho waarmee 15 maart het Opera... Lees verder
Op 30 januari kreeg choreograaf Erik Kaiel de prestigieuze Victor Award uitgereikt tijdens IPAY, een internationale beurs voor jeugdtheater in Canada, voor zijn voorstelling Tetris. “Het is een soort Buchmesse voor het jeugdtheater. Als je daar wordt opgepikt, ga je de hele wereld rond” zegt Kaiel. Kaiel (1973) werkt sinds 2003 in Nederland en produceerde tot nu toe zijn werk bij... Lees verder
Het rauwe in Something Raw kan allerlei dingen betekenen. De eerste gedachte is misschien iets ruigs, als in het effect van schuurpapier op de huid of de ravage die een olifant achterlaat in de porseleinkast. Maar ruig is een afgeleide betekenis. Rauw betekent allereerst onbewerkt en vers. Er spreekt een zekere hoop uit de combinatie van ruig en rauw: kunstenaars die als rebellen, desnoods op een... Lees verder
Nog nooit heeft het Holland Festival zich zo midden in de samenleving geplaatst als nu. Het programma voor 2016 is doortrokken van de turbulente tijd waarin we leven. Nederland is dit voorjaar voorzitter van de Europese Unie. Artistiek directeur Ruth Mackenzie heeft dit feit onomwonden aangegrepen om ‘Europa’ een ruime plaats in de programmering te geven. Bij de presentatie van het... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.