Het bericht op facebook dat vandaag mijn tijdlijn domineerde: het spontane concert op NS-station Amsterdam Centraal, afkomstig van de website van het NRC (link: Op dit station staat sinds enkele weken een piano waarop iedereen mag spelen. Een ludieke actie van de NS om het wachten leuker te maken. Dat leidt tot verrassende situaties. Zoals deze waarin een pianist aan het spelen is. Een zangeres... Lees verder
Dit bericht had een video moeten zijn. Ik was van plan om met de ipad mijn tuin in te gaan, om u in gezelschap van mijn hond Rufus te vertellen hoe belangrijk video is in de hedendaagse kunstcommunicatie. En dan geen goede, mooi opgenomen en rap gemonteerde video, maar knullige, zelfgemaakte, niet erg to-the-pointe video. Die wel heel persoonlijk is. Want dat leerde ik van The Guardian. En het is... Lees verder
Terwijl wij met zijn allen in het Stedelijk stonden stil te staan bij het meer dan indrukwekkende werk van Arnoud Mik, en beseften dat dit nieuw was, vergaten we ergens anders te kijken. Op ons eigen beeldscherm, wel te verstaan. Want op Youtube, Twitch en meer van dat soort platforms gebeurt het op dit moment. Daar bedenken puistige pubers met een wiskunde- en hormonenknobbel dingen die leuk... Lees verder
Twee nieuwe platen op één dag? Dertig jaar na Purple Rain? Dat roept onwillekeurig herinneringen op aan de tijden van Guns ’n Roses en Bruce Springsteen, begin jaren negentig. Toen stond Prince nog onder contract bij Warner, maar zijn ruzies met die maatschappij zijn berucht. Vier platen in een enkel jaar ging Warner destijds veel te ver, net zoals driedubbelaars. Het meningsverschil liep zo hoog... Lees verder
Je moet echt een hardcore debatliefhebber zijn om vrijwillig naar een gesprek over educatie te willen luisteren. Toch wordt de uitzending van Radio Futura deze donderdag interessant, want het gaat over Radicale Educatie en hersenen. Hersenen zijn hot, dankzij Dick Swaab en inzichten uit brain based teaching.
Het barst los tijdens het Nederlands Theater Festival en gaat nog langer door. Frascati 4 wordt drie weken lang geannexeerd door de liveradioshow Radio Futura – De Stem van de Toekomst. Eén van de Radio Futuristas, Heske van den Ende, legt hieronder even uit waarom je ook vooral online moet meeluisteren.
Daags na de grootse scenische wereldpremière van Schönbergs Gurre-Lieder, komt De Nationale Opera opnieuw met een meer dan opmerkelijke productie van internationale allure. Alles en iedereen danst en zingt. (1) So you think you can dance? Zeker. De moderne operazanger(es) is wel wat gewend. Simpelweg een stapje naar voren doen en je aria zingen is al decennia geleden achterhaald. En sinds toneel... Lees verder
“Grandioze opening, toch?” Jeffrey Meulman, de man die als directeur van het noodlijdende Theaterfestival het woord ‘bevlogenheid‘ een nieuwe dimensie heeft gegeven, was blij. Het was donderdagavond, 4 september 2014. Kort daarvoor had ik nog serieus overwogen van het 1e balkon van de Stadsschouwburg te springen, in plaats van te applaudisseren voor Tauerbach, de openingsvoorstelling... Lees verder
Meer dan een eeuw hebben we moeten wachten, maar eindelijk is Arnold Schönbergs Gurre-Lieder ook te zien. Verwonderlijk is dat niet. Naar verluidt was de componist tegen, want het betreft een cantate. Regisseur Pierre Audi en dirigent Marc Albrecht laten met deze scenische wereldpremière echter zeer overtuigend zien dat Gurre-Lieder een opera verborg die snakte naar het toneellicht.
Sinds de Amsterdamse Uitmarkt niet meer door het Uitburo, maar door een aparte stichting wordt gerund, is de boel een tikje commerciëler geworden. De folderbeurs-met-bandjes die in de afgelopen decennia is uitgegroeid tot de landelijke opening van het culturele seizoen moet ook wel. De overheid vindt kunst al een tijdje eng, usual suspects trekken zich als sponsor terug, en malaise slaat toe... Lees verder
Opeens zijn ze weg: het twitteraccount en de facebookpagina van het Nederlands Symfonieorkest. Zoeken naar de nieuwe *****naam levert ook niets op. Zal iets met allerhande rechtszaken te maken hebben. Maar wie nederlandssymfonieorkest.nl intikt, komt gelukkig uit op symfonieorkest.nl. Daar beland je overigens ook als je orkestvanhetoosten.nl intikt.
Ik had u beloofd een sessie met Benjamin Zander te gaan checken. Ik als niet-kenner, samen met iemand die klassieke muziek ronduit slaapverwekkend vindt. Kijken of Zander werkt, zoals hij belooft te werken: “Iedereen houdt van klassieke muziek, ze weten het alleen nog niet“. De man is in Nederland en dat gebeurt niet zo vaak. Nog niet zo heel lang geleden zou de komst van de 75... Lees verder
Dit is tamelijk fantastisch. Het Tate Museum in Londen biedt de mogelijkheid om ś nachts door de zalen te dwalen, in het donker. Om alles te bekijken op je eigen tijd. Door robots aan te sturen vanaf je bank. Online kunstwerken bekijken in musea kan al heel lang. We hebben het Google Art Project, we hebben het eigen Rijksmuseum dat een prachtige app heeft, net als het Louvre. Je kunt dus al alles... Lees verder
Nauwelijks bekomen van de schrik na het overlijden van Robin Williams, is daar het bericht dat ook Lauren Bacall (89) ons heeft verlaten. Icoon van de film noir, dat duistere en invloedrijke genre uit de glorietijd van Hollywood. Haar eerste films, waarin ze met haar onmiskenbare aanwezigheid, haar diepe stem en haar gevoel voor sarcasme Humphrey Bogart (ze trouwde hem in 1945) sterk tegenspel... Lees verder
Het gaat om de zomer van 2015. Dan speelt Benedict Cumberbatch de titelrol in Hamlet, te zien in het Barbican Center in Londen. Voor de voorstelling, die 12 weken lang speelt, zijn in de eerste uren na de opening van de kaartverkoop, gisteren, al 214% meer kaarten verkocht dan voor de tournee van Jay Z en Beyoncé, die op dezelfde ochtend in de verkoop ging. Voor wie de afgelopen seizoenen heeft... Lees verder
Er is al heel veel gezegd over Robin Williams. En waarom het erg is dat hij dood is. Blijft over het beeld dat de beste humor niet zonder een inktzwarte achtergrond kan bestaan. Humor is dan een ideaal middel om je duistere kant de baas te kunnen. Hoe duisterder, hoe meer humor, dus. Stephen Fry spreekt over de extremiteiten van dit fenomeen: de bipolaire stoornis. Ook Robin Williams leed aan een... Lees verder
Prinses Beatrix kan wel tegen een stootje hedendaags theater. Twee jaar geleden zat ze nog (als koningin) in de zaal bij The Life & Death of Marina Abramovic, en dit jaar bij The Crimson House van Lemi Ponifasio / MAU. Zo ongeveer één van de meest radicale – want luid, rauw en tamelijk ondoorgrondelijke – voorstellingen van deze editie van het Holland Festival. We kwamen er... Lees verder
Susanne Marx staat met de voorstelling ‘Meisje Loos’ twee dagen in Oostblok, het voormalige Muiderpoort theater in Amsterdam. Je zou ‘Meisje Loos’ een kritische familievoorstelling kunnen noemen: voor jong en oud, over opgroeien en spelen met verplichte rollen, man-vrouw, wit-zwart, danser-rapper, harp of beatbox. Genderbending als thema voor het hele gezin, met een... Lees verder
Ieder Holland Festival is er minstens 1 voorstelling waarvan heel veel mensen zich afvragen waarom die geprogrammeerd is. Dit jaar valt die eer te beurt aan ‘Bestiaire d’Amour’ van en met Isabella Rosselini. We zoeken even naar antwoorden.
Met talent alleen kom je er niet. Je moet ook een beetje geluk hebben. Dat geluk overkwam Alain Platel inmiddels zo vaak dat je bijna gaat twijfelen aan je eigen goddeloosheid. Maar toch. Wie niet alleen een componist als Fabrizio Cassol tot zijn vrienden mag rekenen, maar ook het zangwonder Serge Kakudji een kans heeft gegeven, verdient wel een beetje geluk. Wat het drietal nu met 13 muzikanten... Lees verder
Lekker ‘ouderwets’ Holland Festival: een bijzondere opstelling die het publiek confronteert met de implicaties van heur eigen positie en kijkgedrag. En dat mag ook wel bij Fassbinder’s ‘Die bitteren Tränen der Petra von Kant’. Melodrama was de Duitse theater- en filmgeweldenaar niet vreemd. De bittere tranen zijn van een modekoningin en haar entourage, klinisch is de... Lees verder
Taal is muziek. Soms vergeten we dat. Dan denken we dat taal een manier is om objectieve betekenissen over te brengen. Beetje dom. Taal is voedsel voor alle zintuigen. Daar hoeft geen getokkel onder. Dat is pure opera zonder opsmuk. De Engelstalige voorstelling ’tis Pity she’s a whore’ die ik gisteren in het Holland Festival zag, bewijst dat. Zelfs als je geen moer verstaat van... Lees verder
Zaterdag 14 juni ging in een vloed van avondjurken, smokings, bekende Nederlanders en Gooische Tanks War Horse in première. Een stuk over een oorlog waarin Nederland neutraal was, en waarvan in elk dorp van de rest van de wereld gedenkstenen staan. U kunt gaan kijken. Of niet. We hebben zes argumenten op een rijtje gezet.
Eén van de vuistregels van de hedendaagse theaterkunst luidt als volgt: Er bestaat geen middenweg bij een voorstelling met een krankzinnig lange titel. Zo’n productie is fantastisch, óf sterft aan de eigen pretenties. Bij Judson church is ringing in Harlem (made to measure) / twenty looks of paris is burning at the judson church (m2m) is dat laatste het geval.
“U weet wel mevrouw, dat grote rode schilderij? Daarvoor rechtsaf”. Een jonge suppoost wijst ons de weg. Zo op het eerste gezicht is het niks. Een man in half uniform, zwarte broek, wit overhemd, draait langzaam om zijn as. De wandschildering van Sol Lewitt, nummer 1084 uit 2003, verleent hem het nodige decorum. Om de hoek hangen Barnett Newman en Andy Warhol. Zou het de man iets... Lees verder
