Vlaamse acteurs kunnen spreken. Vlaamse acteurs hebben doorgaans geen microfoons nodig om zichzelf verstaanbaar te maken boven een storm uit, of vanaf 100 meter afstand in de open lucht. Charlotte Caeckaert is zo’n actrice die dat allemaal kan, en zulke techniek is een genot om mee te maken. Ze schrijft ook teksten, en daar gaat het een klein beetje mis. Haar ambitie om het verhaal van... Lees verder
Verhalen van verlies aanhoren. En erom huilen. Maar dan? Los van het Zuidelijk Toneel op @tfboulevard.
Twee acteurs die samen met hun regisseur een voorstelling willen maken over verlies. Of liever gezegd: onze angst om dingen, of mensen, kwijt te raken. De makers zijn er nog niet helemaal uit, blijkt op Theaterfestival Boulevard. Uit de talloze gesprekken met denkers en (ervarings)deskundigen hebben ze al improviserend personages gedestilleerd, die ze – van elkaar gescheiden door een dikke wand –... Lees verder
God heeft geen humor. En hij heet Frank. Dagen door Studio Gebroed op @tfboulevard
Nerdtheater met elektrische dingetjes en grappige mechaniekjes. Ik houd ervan. In de vorige eeuw iets gezien op een bouwsteiger met een hoofdrol voor treiterige banschuurmachientjes en drammerige boortollen. Ik hoopte op zoiets bij ‘Dagen’ van Studio Gebroed, maar werd een beetje teleurgesteld. Het gegeven is natuurlijk leuk: we volgen een schepper die zo in een paar dagen een heel... Lees verder
Wat het huis van een ander met je doet: Gluren door Lieke Benders op @tfboulevard
Er waren mensen die gewoon in de keukenkastjes keken, terwijl de gids dat uitdrukkelijk verbood. Dat type mens, dat waarschijnlijk ook bij iedere maaltijd om ketchup vraagt, was een van de interessantere ontdekkingen tijdens de wandeling die je kon maken in den Bosch, onder de titel ‘Gluren’. De voorstelling is een voorbeeld van ‘ervaringstheater’: theater zonder... Lees verder
8 verleidelijke woorden over Festival Boulevard.
Het is het meest ambitieuze zomerfestival van Nederland: Festival Boulevard in Den Bosch wil niet alleen het mooiste schouwburgtoneel van de lage landen laten zien, maar ook de vetste spektakels, en jongste nieuwe makers en de vrolijkste buschauffeurs. En dat allemaal in 10 dagen, in eens tad waar de lokale krant zijn best doet om cultuur zo eng mogelijk te maken. We vatten de boel even voor u... Lees verder
Twerkende soldates, radioactieve struisvogels en wegwerpbabies – de weirde wereld van Aram Tanis
Net als de rest van de internetbevolking heeft kunstenaar Aram Tanis een fotoblog. Een beeldenstroom van bizarre beelden, gevonden op het internet. Met één groot verschil.
O(h) die zee. OK. Maar welke van de twee?
Het verschil is slechts een ‘h’. Maar verwarrend is het wel. Deze week gaat in Zeeland de rockopera ‘O die zee’ in première. Over een maand gaat in Den Haag de sferische locatievoorstelling ‘Oh Die Zee’ van start, net als de Zeeuwse voorstelling zijn laatste weekend beleeft. De voorstellingen gaan allebei ook nog eens over de Odyssee, het klassiek Griekse epos... Lees verder
We worden steeds draagbaarder. Cultuurpers heeft een nieuw ontwerp
Cultuurpers heeft een nieuwe site. De oude site was alweer dik 2 jaar oud. En dat is hoogbejaard, in internet-tijd. We konden ook niet achterblijven bij De Correspondent, Dutch Cowboys en Medium. Wie leest er immers nog internet van een PC-scherm? Juist. Niemand. Analyse van onze bezoekgegevens leerde dat het aantal mobiele lezers van onze site hand over hand toenam. En daar was die vorige site... Lees verder
Wat u van Cultuurpers kunt leren. Alvast 4 unieke aanbiedingen voor kunstliefhebbers en cultuurschrijvers.
Leuk kunnen schrijven is fijn, maar de journalisten van Cultuurpers kunnen meer. Ze hebben gestudeerd voor kunstkenner, hebben duizenden uren doorgebracht in zaaltjes en hallen waar zelfs u het bestaan nog niet van wist en beschikken over een enorme gedrevenheid. Hoe anders kan deze website bestaan?
Matthias Mooij (1976-2014): een carrière die er had moeten zijn.
Hij had een belangrijk regisseur kunnen worden, maar was op de verkeerde tijd, op de verkeerde plaats. Uiteindelijk heeft zijn ziekte Matthias Mooij dodelijk dwarsgezeten. Gisteren overleed deze nog jonge theatermaker aan longkanker, dik anderhalf jaar na de première van zijn eerste grote-zaalproductie: Mogadishu. Met die voorstelling, van een stuk geschreven door de Engelse schrijfster Vivienne... Lees verder
De Manifesta gaat ondertussen gewoon door in Petersburg. Is dat kies?
Ongeveer tegelijk met de trein van Donjetsk naar Charkov arriveerde gisteren een persbericht in mijn mailbox van de Manifesta. Onze culturele trots in Sint Petersburg. Deze weken organiseert het Nederlandse festival een audiotour door Rimini Protokoll, het vermaarde sterk politieke gezelschap uit Duitsland. O. En, als derde item: er is vanavond een gesprek over wat de Biënnale vermag in tijden... Lees verder
Steeds meer druk op kunsttalent: 22 nieuwe makers om goed in de gaten te houden.
De afgelopen weken was het op academies in het hele land feest: een nieuwe lichting beeldend kunstenaars studeerde af en liet zich zien aan de wereld. Naast de ouders, opa en oma en enkele vrienden komen op zo’n eindexamenpresentatie ook een hoop kunstprofessionals af. Scouts, in de vorm van andere kunstenaars, pers, curatoren, verzamelaars en galeriehouders. Al die mensen hopen vooral... Lees verder
Wie zijn de finalisten van het 50e Orgelfestival?
Gisteravond werd de vijftigste editie van het Orgelfestival in Haarlem opgeluisterd met een concert in de Grote of St. Bavo-kerk door de organisten Ton Koopman en Olivier Latry. Ook werd het lijvige boek The Haarlem Essays gepresenteerd, waarin de Werdegang van het in 1951 opgerichte improvisatieconcours gedetailleerd uit de doeken wordt gedaan. De sfeer in de uitverkochte kerk was opperbest.
De journalistiek is veranderd. Talloze redenen waarom jij als kunstjournalist vooraan kunt lopen.
Ooit hadden mensen een krant. Op de redactie wisten een paar mensen waarom mensen een krant hadden. Maar het was een fact of life. Mensen hadden een krant. Wie geen krant had was geen mens. Tegenwoordig hebben mensen geen krant meer. Ze hebben internet. Wie geen internet heeft, is achterlijk.
Deventer zoekt één baas voor geen museum, maar voor een verhaal
Wie kan het verhaal van Deventer vertellen? Solliciteren mag. En als je de commissie weet te overtuigen kun je voor drie jaar een aardig salaris toucheren. Als directeur van het eerste museale productiehuis ter wereld.
Reinbert de Leeuw in Zomergasten, niet in Muziekzomer
Over ruim twee weken start de NJO Muziekzomer, met meer dan vijfenzestig concerten uitgevoerd door jonge musici, verspreid over meer en minder voor de hand liggende locaties in de provincie Gelderland. Vanuit heel de wereld stroomden honderdzestig jongeren toe om van 1 tot en met 17 augustus hun kunnen te vertonen. Wie dan in Gelderland verblijft, kan hun aanwezigheid onmogelijk missen.
Gratis werken is gewoon geworden in de kunst. 4 naakte feiten door festivaldirecteur Meulman
‘De praktijk van betaling met een boekenbon hoort niet bij een professionele sector met een fors economisch belang.‘ Jeffrey Meulman, directeur van het Nederlands Theaterfestival, heeft ermee leren leven. Tegen wil en dank. Als gastheer van het jaarlijkse Gala van het Nederlandse Theater, heeft hij het voor elkaar gekregen om dat feest opnieuw te organiseren. Zonder geld.
Anderhalf miljoen voor kunst. Mits die direct aantoonbaar nuttig is
Anderhalf miljoen euro klinkt best veel. Dus hier en daar zal best een vreugdekreetje klinken nu Jet Bussemaker dat bedrag extra uittrekt voor cultuur. Dat is toch weer een goedmakertje na die bijna 300 miljoen die haar ministerie eerder afpakte van de sector. De voorwaarden die de minister van Cultuur aan het geld verbindt, vertellen echter en ander verhaal: het geld is alleen bestemd voor kunst... Lees verder
Muziek zien (en niet horen?)
Vanwege mijn fascinatie voor de complexe relatie tussen luisteren en kijken, besloot ik drie voorstellingen tijdens het recente Holland Festival te bezoeken en te ervaren wat er gebeurde als ik probeerde oren en ogen in gelijke mate de kost te geven. De eerste was “Delusion of the Fury” (1966) van de Amerikaanse componist Harry Partch, de tweede een concertante uitvoering van Philip Glass’ opera... Lees verder
Gertrud Leistikow: liggen de echte wortels van de moderne dans dan toch in Nederland?
In de eerste helft van de twintigste eeuw stelde de dans in Nederland weinig voor. Er was wel enige belangstelling, maar die betrof uitsluitend klassiek ballet. De succesvolle dansvoorstellingen kwamen alle uit het buitenland. Het is bijna geheel uit de geschiedenisboeken verdwenen dat zich in die jaren een opmerkelijk creatieve en originele danseres en choreografe in ons land vestigde: Gertrud... Lees verder
Verstilde haka’s, bloed en akelig naakt in The Crimson House
Prinses Beatrix kan wel tegen een stootje hedendaags theater. Twee jaar geleden zat ze nog (als koningin) in de zaal bij The Life & Death of Marina Abramovic, en dit jaar bij The Crimson House van Lemi Ponifasio / MAU. Zo ongeveer één van de meest radicale – want luid, rauw en tamelijk ondoorgrondelijke – voorstellingen van deze editie van het Holland Festival. We kwamen er... Lees verder
Vier operamythes aan gort @Oerol festival
Is een voorstelling opera als er geen noot gezongen wordt? Als het publiek met koptelefoons op het hoofd op een tribune op een parkeerplaats zit? Of als een man de voorstelling lang als hond met een tong uit zijn mond kreten uitstoot? De definities van opera worden aardig opgerekt bij vijf Oerol-voorstellingen. Opvallend is dat bijna niemand de voorstelling opera noemt. Noodgedwongen wordt vaak... Lees verder
Raad voor Cultuur zegt het: de Geefwet is mislukt, en de rest eigenlijk ook
Weet u het nog? De pleister die Halbe Zijlstra de cultuursector bood in de vorm van de Geefwet? Fiscale voordeeltjes zouden absoluut leiden tot meer sponsoring waardoor de gevolgen van de bezuinigsmaatregelen lang niet zo dramatisch zouden zijn als de sector zelf riep.
Vijf dingen die we geleerd hebben van de opera amuse Sweeney Todd
Wat: een voorproefje van de ‘musical thriller’ Sweeney Todd Locatie: de grootste repetitieruimte van de Nederlandse Reisopera Aanwezig: vrijwel de gehele cast, honderdvijftig gasten Menu: brood, pasteitje, een even fraai als smaakvol toetje Drank: water, rode / witte wijn én Bloody Mary’s, compleet met bleekselderij als roerstaaf, Worcestersaus, Tabasco, peper (en zout, nergens voor... Lees verder
Ayn Rand spookte al in 2006 door het Nederlandse theater.
Ivo van Hove heeft niet alleen een toneelstuk gemaakt op basis van Ayn Rands ideeënroman The Fountainhead. In 2006 wilde de artistiek leider van Toneelgroep Amsterdam er zelfs een heel nieuwe inrichting van het toneelbestel op baseren. 8 jaar later kunnen we constateren dat alleen de negatieve kanten van Van Hove’s visioen zijn gerealiseerd.


