Iedereen wil hem even zoenen. Hans Kemna, stralend middelpunt van het ‘boekenbal voor acteurs’, heeft net de allereerste ACT Award gewonnen. De prijs werd uitgereikt in de Amsterdamse Stadsschouwburg, tijdens het ACT gala, de proloog van het Nederlands Theater Festival.
Het was een prachtig idee, maar het dreigt nu al, halverwege de dag, aan datzelfde succes ten onder te gaan. #askacurator, De twitter-actie van meer dan driehonderd musea van over de hele wereld, waarbij internetgebruikers vragen kunnen stellen aan museumdirecties, heeft te lijden onder een aanval van viagra-, porno- en andere onzinverkopers. Immers, dat type internetondernemer zoekt uit welke... Lees verder
Geluidsopname hier te beluisteren! U hoort achtereenvolgens Axel Rüger, directeur van het Rijksmuseum Vincent van Gogh, die reageert op de door VVD-er Mark Harbers geponeerde stelling dat de kunstwereld niet ondernemend genoeg is. Daarop volgt een reactie van oud cultuurwoordvoerster van het CDA Nicolien van Vroonhoven (door presentator Twan Huys consequent Nicolien van Vroemhoven genoemd) en oud... Lees verder
De naam Xynix was inderdaad wat achterhaald. En omdat dankzij de inspanningen van het eigen gezelschap en het als jeugdoperafestival begonnen Yo! Opera de opera tegenwoordig ook voor jongeren geschikt blijkt, is een volwassenener nam gepast: Holland Opera. Het gezelschap heeft zich gevestigd in Amersfoort in een voormalig bedrijfspand bij het station: De Verensmederij. Het pand is na een... Lees verder
We waren het helemaal vergeten, dat milieu. Terwijl de straten in Nederland blank staan en sommige Nederlanders al spreken van Pakistaandse toestanden, gaat het hier toch vooral over dreigende bezuinigingen en uiteenvallende christendemocratische machtsblokken. ‘Kunstenaars van vandaag moeten zich verhouden tot de milieuproblematiek’ is dan ook een opmerking die we in Nederland niet... Lees verder
In Dit is mijn vader zet de jonge theatermaker Ilay den Boer (1986) zijn eigen vader letterlijk in de spotlights. Hij doet dat door zijn vader de hoofdrol te gunnen in een voorstelling die helemaal over hem gaat. Dat levert intiem en voyeuristisch theater op. Voor de voorstelling krijgt u een boekje uitgedeeld waarin de levensloop van Gert den Boer staat beschreven. Aan de hand van jaartallen en... Lees verder
Dan moet je net Twan Huys hebben. De presentator van Nova die in een paar schoolmeestervragen alle verkiezingsambities van Job Cohen om zeep wist te helpen. Hij zal zondag 29 augustus dezelfde truc kunnen gaan uithalen met een paar linkse politici en kunstbobo’s in het traditionele Uitmarktdebat in Paradiso.
‘In dit museum hemelen we het landschap zo vaak op, dat we nu eens de destructie, de ontreddering en de dreigende verandering van het landschap wilden laten zien.’ Volgens Han Steenbruggen, directeur van Museum Belvedere in Heerenveen-Oranjewoud, werd het tijd voor expositie die toont wat oorlog, natuurrampen en klimaatverandering met het landschap doen: ‘Met deze... Lees verder
De verwoestende kracht van oorlog en haat De schrijver Wajdi Mouawad (1968) ontvluchtte op negenjarige leeftijd zijn geboorteland Libanon. Op dat moment woedt daar al jaren een wrede burgeroorlog. Samen met zijn familie komt hij via Frankrijk in Canada terecht. Daar ontwikkelt hij zich tot een internationaal vermaarde theaterschrijver. Zijn werk wordt inmiddels over de hele wereld gespeeld. Het... Lees verder
1 september is het ‘Askacurator-dag’. Nu al meer dan honderd musea in nu al veertien landen zetten die dag hun curator aan de computer om vragen van internetgebruikers te beantwoorden. Het is een primeur. Nog nooit eerder was zo’n vragenuurtje wereldwijd te volgen, en nog nooit eerder kregen internetgebruikers toegang tot de mensen achter musea als het Tate Modern, Van Gogh... Lees verder
In februari van dit jaar kon je al wereldwijd musea aan je twitterlijstjes toevoegen dankzij #followamueum, en nu hebben ze weer een nieuw ding bedacht. Het is nooit vertoond, en heel simpel. Op 1 september a.s. Kan iedereen, waar ook ter wereld, vragen stellen aan mensen met verstand van kunst. Enige voorwaarde: dat je op twitter zit en weet waar de ‘hekje’-toets zit. Want met de... Lees verder
Vliegende verpleegsters. Daar kijken we niet meer van op. We hebben allemaal Mary Poppins gezien. Dat ze bij Vis a Vis, bij het strand van Almere, in plaats van onzichtbare touwtjes een vijftig meter hoge bouwkraan inzetten voor zo’n speciale opkomst is dan spectaculair en leuk, maar meer ook niet. Kwestie van geld en middelen. De volgende show heeft wel weer een ander ‘ooh en... Lees verder
Door Leo Bankersen Uncle Boonmee Who Can Recall His Past Lives, de verrassende Gouden Palm-winnaar van dit jaar, krijgt komend weekend zijn eerste Nederlandse vertoning op het nieuwe festival World Cinema Amsterdam. De jury van Cannes had met deze keuze zelfs onder critici enig rumoer veroorzaakt. Want was dit geestenverhaal van de Thaise cineast met de onuitsprekelijke naam nu een saaie en... Lees verder
Rotterdam verbouwt de schouwburg tot iets wat op zijn Jan Versewyvelds gezellig moet gaan worden met veel hout. De Internationale Keuze, het steeds spannender wordende seizoensopenertje van de Kist van Quist, zoals het gebouw tegenover de Pathé-multiplex op het schouwburgplein heet, is daarom overal te zien, behalve in de schouwburg. Tot op het laatste moment zoekt men nog naar locaties. Wij zijn... Lees verder
De Dodo heeft zijn vuurdoop gehad. We weten inmiddels wat het in de basis inhoudt, en dus ook wat er te verbeteren valt. en natuurlijk zullen er nog anderen zijn met nog meer suggesties. Dat gaan we allemaal meenemen in onze tentjes deze maand juli, daar gaan we over denken en slapen en dan gaan we met de nieuwe inzichten aan de slag voor Theaterfestival TF en De Internationale Keuze van de... Lees verder
Door Wijbrand Schaap Eens in de zoveel tijd staat er een theaterregisseur op die de leegte om zich heen aan de kaak wil stellen. Dat het om de leegte in hem (of haar) zelf gaat, daar komt deze jonge regisseur meestal een jaar of twintig later achter, als die eenmaal wat minder leeg geworden is. Zo gaan die dingen. We hoeven daarom niet verbaasd te zijn dat jonge, en buitengewoon goed ogende... Lees verder
De Russische ziel. Daar is dus iets mee. En daar krijg je iets van mee als je een stuk van Tsjechov ziet (mits goed uitgevoerd), of één van zijn korte verhalen leest. Of wanneer je het werk van Tolstoi, Dostojevski of welke andere bewoner van dat uitgestrekte niets ten oosten van Polen leest. Of de schilderijen ziet, die een paar jaar geleden het Groninger Museum in kille weemoed hulden. Jelle... Lees verder
Hierboven leuke audio van het Holland Festival. We zijn wezen kijken en luisteren bij deze voorstelling. Na afloop spraken we met acteur Sabri Saad el Hamus en recensent Martin Schouten. Zij hadden zo hun eigen opvattingen over dit stuk, dat als volgt werd aangekondigd: Caïro is de stad met dertigduizend minaretten. Hier hoor je vijf keer per dag boven het straatrumoer uit de kakofonie van de... Lees verder
Het Marathon-effect is bekend: zet toeschouwers een halve dag of langer bij elkaar in een theater, bij voorkeur op ongemakkelijke stoelen, en lever ze over aan een stuk of wat acteurs met een toneelstuk. Succes lijkt verzekerd, en dat wisten de oude Grieken al. Dat er dus geen wanklank zou zijn rondom het monsterproject I Demoni, de Dostojevski-bewerking van Peter Stein die het Holland Festival... Lees verder
Wat valt er na een twaalf uur durende theatermarathon nog te zeggen? Dat het goed was? Goed. Dat kan. Dat het zeldzaam was? Ook waar. Dat het een regisseur van in de zeventig vergt om een Russische roman met zoveel rust te ensceneren, en dat het zulke fenomenale spelers vergt om het publiek 11 uur lang aan de niet al te comfortabele stoeltjes te kluisteren, met niet al te veel opwindende scènes... Lees verder
Beeldverslag: Ellen Segeren Een paar jaar geleden schreef de Grieks-Nederlandse componiste Calliope Tsoupaki liederen met pianobegeleiding voor de Griekse zangeres Nena Venetsanou. Enkele hiervan bewerkte Tsoupaki voor de vier koperblazers van de Rotterdam Philharmonic Brass Soloists en de vier zangers van het Egidius Kwartet, waarvan voor deze gelegenheid de tenorpartij wordt ingevuld door... Lees verder
Tekst Maarten Baanders (foto Herman Sorgeloos) Nadat de zintuiglijke arbeid in Keeping Still – Part I en The Song al tot een minimum was gereduceerd gaat dansfilosofe Anne Teresa de Keersmaeker in het slotdeel van de trilogie, 3Abschied, de confrontatie aan met de meest extreme reductie die in het leven mogelijk is: de dood. Haar muziekkeuze valt weer op Der Abschied, het laatste deel van Das... Lees verder
Gelukkig is er een flink tijdsverschil tussen Santa Monica en Amsterdam, maar even dreigde er een flinke verwarring te ontstaan toen de organisatoren van het driedaagse Harmony Festival meenden de hashtag #hf10 voor zichzelf te kunnen reserveren. Sinds de eerste twitters, gisteren, is het echter stil in Californië, want ze hebben ontdekt dat Nederland Rulez waar het trending topics betreft. Niet... Lees verder
Image by Andrew B47 via Flickr Foto: Chris Vanderburght Het werd tijd voor een echte theaterklapper op het Holland festival, na de nogal lauw ontvangen Brits-Amerikaanse Shakespeares van Sam Mendes’ Bridge Project. En klappen deed het bij Rechnitz van Elfriede Jelinek dooor de beste acteurs van de Münchener Kammerspiele. Karin Veraart van De Volkskrant was diep onder de indruk: …Niet... Lees verder
Niet alles was negatief rond Sam Mendes’ Bridge Project, dat nogal zuinig ontvangen werd door ons van De Dodo, en een paar andere media. Behalve een paar positieve twitterreacties leverde de voorstelling The Tempest ook een best aardige recensie op van Volkskrantrecensente Karin Veraart, die bewondering had voor muziek, regievondsten en acteerprestaties van vooral Stephen Dillane en het... Lees verder
