Utrecht, februari 2024 – In 2024 maakt het NUT (Nieuw Utrechts Toneel) een familieproductie (6+), een locatieproductie met diner in Utrecht en (voor het eerst!) een tournee langs grote zalen in het hele land. Ieder jaar onderzoekt het NUT de toekomst van een bepaald thema. In 2023 was dit de ‘toekomst van geld’ en in 2024 duiken we in de ‘toekomst van de dood’ en daarmee... Lees verder
Vandaag werd bekend dat de grote theatervernieuwer Peter Brook is overleden. Hij werd 97 jaar. In die jaren werd hij een van de invloedrijkste regisseurs en theatervernieuwers van de wereld. Hij zocht wereld wijd verhalen en vertelde ze via acteurs die al even divers waren als de verhalen die hij vertelde. Ik ben een paar keer in zijn theater geweest, vlak bij het Gare du Nord in Parijs. Les... Lees verder
Eén van de allerleukste dingen aan Festival Boulevard is de variatie in de programmering. Theater, dans, muziek, jeugdvoorstellingen, mime, comedy, het loopt allemaal dwars door elkaar. En ook biedt het festival even veel ruimte aan jonge makers als aan de rotten in het vak. Zo krijg je een mooi overzicht krijgen van wat de aanstormende generatie theatermakers in huis heeft. Dat de variatie ook... Lees verder
Baasjes gaan op hun honden lijken. Of omgekeerd. Of baasjes vinden honden leuk, die op hen lijken. Of andersom. Hoe dan ook. Wie bewijs van deze stelling wil, spoede zich naar Theaterfestival Boulevard alwaar John Buijsman het juweeltje ‘Cosmic Cowboy’ speelt, terzijde gestaan door Kees, een labradoodle. Of iets wat daarvoor door moet gaan. John Buijsman is een van de meest... Lees verder
Beter staand sterven dan knielend leven. De uitspraak ligt vers in het geheugen na de moord in de Lange Leidse Dwarsstraat, als mantra in de lofzangen op Peter R de Vries, diens onverschrokkenheid, non-conformisme, rechtlijnigheid en eerlijkheid. Deze zelfde uitspraak springt al uit de eerste alinea’s van de inleiding op de biografie van dichter Jef Last, geschreven door Rudi Wester.1 Treffender... Lees verder
Denk Pussy Riot, denk Rammstein, denk misschien aan Nina Hagen voor ze Jezus vond en gooi dat lekker woest door elkaar. Dan krijg je iets wat in principe een waanzinnige festival-act is. Razende vrouwenpunk in een van bier en rook doordrenkte nachtclub, woeste moshpits vol mensen die echt iets uit hun ziel te dansen hebben. Het zit er allemaal in bij Club Gewalt. Ik zag hun nieuwste project Die... Lees verder
In Elektra, een van de mooiste tragedies die de oude Grieken ons hebben overgeleverd, zit minstens één stuk tekst dat geschiedenis geschreven heeft. Het is het verslag van een paardenrace. Je ziet niks, maar de taal zet je verbeelding aan het werk. 25 eeuwen later hebben ze geprobeerd om de beschreven beelden om te zetten in echte beelden voor de film Ben Hur (ander verhaal, maar de oerscene komt... Lees verder
Hij is bekend als schrijver van comedyseries, zoals SamSam en Het zonnetje in huis, en als presentator van het satirische tv-programma Dit was het nieuws. Maar tijdens de jeugd van Harm Edens (59) viel er weinig te lachen. ‘Al klapt het hele land voor je, als je ouders dat niet doen, blijft dat een gemis.’ De ‘intelligente lockdown’ was vorig jaar nog maar net ingegaan, of de onrust begon Harm... Lees verder
Een inkijkje in haar stormachtige binnenste – dat is wat Kathelijn Hulshof (32) wil geven met haar boek Gevalletje borderline. We moeten met elkaar durven praten over psychische aandoeningen, vindt ze. ‘Dan wordt de last minder zwaar en eenzaam.’ Orkanen in mijn binnenste ‘Nee, jij kunt geen borderline hebben, zeiden mensen tegen me. Ik had een opleiding afgerond, ik had een baan en een sociaal... Lees verder
Sommige kunst begrijp je niet helemaal, maar raakt je diep. De films van Paradjanov bijvoorbeeld, of The Planet, a Lament van Garin Nugroho. Nugroho heeft ervoor gekozen om zijn voorstelling niet van boventitels te voorzien, zodat je rationele brein even op een zijspoor moet. Wat zingen ze, wat gebeurt er precies, waar gaat het over? Na een paar minuten ditzelfde rondje rennen geeft dat deel van... Lees verder
Iemand riep laatst dat bandjes dood waren. Dat in een wereld van digitaal gemak, loop-apps en samples geen plek meer was voor jongens en meisjes met een gitaar, een krakkemikkig drumstel en eventueel een piano. Gisteravond, terwijl echte mannen naar voetbal keken, zat ik in het Amsterdamse BIM-huis te kijken naar een bandje. Ik werd er dolgelukkig van. Kukangendai, op voordracht van meester... Lees verder
Een jongen is te gast op zijn eigen begrafenis waar een black metal band een uitvaartconcert speelt. De moordenaar, zijn beste vriend, is er ook, samen met anonieme black metal fans. Het licht is hard, er ligt sneeuw op de grond. Rechts aan de zijkant van het toneel is een muurtje gebouwd met kratjes bier, links staat wat ik in de aanvankelijke duisternis aanzag voor een bankje, maar dat een... Lees verder
Oprichting van de Fasci di combattimento (de Zwarthemden) Milaan, Piazza San Sepolcro, 23 maart 1919 We kijken uit op het Piazza San Sepolcro. Krap honderd mensen. Allemaal mannen die niet meetellen. We zijn met weinigen en we zijn dood. Ze wachten tot ik ga spreken, maar ik heb niets te zeggen. Het toneel is leeg, overstroomd door elf miljoen lijken, een vloedgolf van lichamen – verworden tot... Lees verder
Na drie eeuwen koloniale onderdrukking en uitbuiting is het inmiddels pay-back time. Wij, het nageslacht van de zeemacht die er nootmuskaat kwam halen, zijn daar echter niet zo goed in. Want wij komen terug naar Indonesië met massatoerisme, goedkope kledingververijen en multinationals als Unilever. We doen weinig anders dan de boel verder leegtrekken. Economisch, maar ook cultureel. Dit kan... Lees verder
Swart Gat/ Gouden Eeuw (Dunguu olo – katibo-ten) is een theatrale installatie over het Amsterdams slavernijverleden en de Marroncultuur uit Suriname. Het concept is van Tolin Erwin Alexander, Berith Danse en vormgever Bartel Meyburg. De theatrale installatie, die nog niets aan urgentie heeft verloren, is verder afgemaakt en start weer in de zomer van 2021! Van 17 juni (19 juni première) t/m... Lees verder
Eigenlijk zijn al zijn vrouwelijke personages gebaseerd op zijn krachtige moeder en grootmoeder, zegt Vamba Sherif (47). In zijn nieuwe, autobiografische boek Ongekende liefde vertelt de van oorsprong Liberiaanse schrijver zijn roerige levensverhaal aan zijn dochter Bendu. Een ode aan zijn geboorteland en de belangrijkste vrouwen in zijn leven. Ik ben geboren in een geleerde en invloedrijke... Lees verder
Een duivelskind werd ze genoemd, en zo behandelden haar ouders haar ook. Angélique van Deursen (51) werd 25 jaar lang mishandeld en misbruikt. Het tekende haar voor het leven, maar kreeg haar niet helemáál kapot. Al had dat weinig gescheeld. Twee vaders Als kind had ik voor mijn gevoel twee vaders. Overdag was mijn vader een boze man, die me al slaag gaf als ik de deur iets te hard dicht deed... Lees verder
Onlangs verscheen de 35e(!) druk van Reis door de nacht, de klassieker geschreven door Anne de Vries. Als tienjarig jongetje leefde ik intens mee met de oorlogsavonturen van Jan de Boer en zijn familieleden. Tevens vormt het boek een metafoor voor mijn eigen strijd tegen het duister. Het is een heerlijke lentedag. In de sloot zwemt een eend met haar kuikens. Vogels tjilpen, bloemen ontluiken, op... Lees verder
Godfried Bomans stierf een halve eeuw terug. Bijna meteen daarna verzonk Nederlands meest geliefde schrijver in de vergetelheid. Het is tijd voor een herwaardering van Bomans’ literaire werk én zelfs zijn politieke standpunten. Ik dook in de archieven, tevens speurend naar de schaarse sporen van Bomans in Amersfoort. Eerst een paar ronde getallen. Hij verzorgde zeventig jaar terug een lezing in... Lees verder
Iedereen baalt. Laten we dat voorop stellen. En heel veel mensen zijn zwaar getroffen. Horeca, detailhandel, scholieren en vooral studenten: alles wat niet noodzakelijk is om te overleven, baalt. Dus ook de kunst. Niet alle kunst, natuurlijk, vooral grotere instellingen komen de coronacrisis tot nu toe redelijk goed door. Stil en gesloten, maar niet failliet. Dat kunnen we niet van al die... Lees verder
Het is een fris en levendig boek, de nieuwe roman van Adriaan van Dis (74). Op de hem kenmerkende humoristische toon snijdt Van Dis in KliFi de grote thema’s van deze tijd aan: klimaatverandering, de vluchtelingencrisis, politiek populisme, (on)vrijheid. Als in de republiek Nederland een verpletterend warme zomer uitmondt in een orkaan en een dorp van vluchtelingen wordt weggevaagd, zwijgen... Lees verder
Als elk ballet om discipline draait, is dat zeker iets wat voor de balletten van Hans van Manen geldt. Discipline in de muziek, in de maat, in de eenvoud. Hoe ballet orde schept in beweging, de ruimte afmeet, relaties vastlegt: je vindt het allemaal in de werken van Hollands meest befaamde dansmaker. Ook de zes onderdelen van het programma Variations van Het Nationale Ballet dat 27 en 28 februari... Lees verder
Hij won het afgelopen jaar als tweede Schot ooit de prestigieuze Booker Prize, en dat ook nog met een debuutroman. Het onverwachte succes van Shuggie Bain heeft een bitterzoet randje voor Douglas Stuart (44). Want het verhaal over het buitenbeentje Shuggie, dat zijn ongelukkige, alleenstaande moeder Agnes verliest aan de drank, is gebaseerd op zijn eigen jeugd. Shuggie groeit op in een... Lees verder
Goed nieuws uit Frieslân. De vijf grotere theaters in de zelfstandigste provincie van Nederland gaan intensief samenwerken om zo samen de coronacrisis te lijf te gaan.
Het is geen toeval dat ik juist nu De twaalfjarige bruiloft herlees. Want de benauwdheid in het verhaal lijkt op de benauwdheid van onze eigen tijd. Net als Delia en Martin Bagot zitten we opgesloten in een verstikkend bestaan. Mijden het contact met medemensen. Missen de frisse lucht van bezoeken aan cafés, musea, filmhuizen en theaters. Dublin 1917 is Nederland 2021.
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.