Van een vrijwel niet-bestaande filminfrastructuur tot volle festivalzalen en internationale projecties: dankzij ambtieuze Caribische filmmakers, een groeiende interesse in diversiteit en nieuwe subsidie en onderwijs-mogelijkheden heeft de Nederlands Caribische Cinema de afgelopen 15 jaar indrukwekkende sprongen gemaakt.
Het tiende en laatste Critic's Choice programma op het IFFR: alles wat uitdaagt tot gesprek.
Eerder dit jaar kondigde zakelijk directeur Marjan van der Haar haar vertrek bij het IFFR aan. Gisteren werd bekend gemaakt dat Clare Stewart volgende week haar opvolger wordt. Stewart heeft haar sporen verdiend bij tal van toonaangevende festivals, zoals het BFI London film festival en BFI Flare London, het LGBTQIA festival van het British Film Institute; het Sheffield documentaire festival en... Lees verder
Afgelopen mei uitte ik mijn zorgen over de herstructurering bij het IFFR en vroeg ik me af of het festival zo eigenzinnig zou blijven als het altijd was. Het ontslag van een aantal programmeurs en het vertrek van andere medewerkers legde van tevoren een grauwsluier over de afgelopen editie. Was dat terecht? Heeft het festival zijn glans verloren? Of lukte het om zijn eigen smoel behouden? Ja... Lees verder
IFFR 2023 is niet alleen een platform voor filmmakers met een eigen stem, maar legt ook dwarsverbanden met andere kunsten. Wat kan cinema nog meer zijn?
Screen Daily bracht twee weken geleden al het nieuws dat het International Film Festival Rotterdam gaat herstructureren. Niet vreemd na twee corona-jaren: dat heeft er bij elk festival, bij elke culturele instelling, hard ingehakt. Zorgwekkend werd het toen de afgelopen dagen de sociale media vol stonden met berichten over massa-ontslagen bij het IFFR. Alle senior programmeurs zouden zijn... Lees verder
Voor de tentoonstelling van het jubileumprogramma Vive le Cinéma! Art & Film nodigden Eye Filmmuseum en het Rotterdams Filmfestival vijf filmmakers uit om werk te maken voor de driedimensionale ruimte. Intrigerende installaties die spelen met camera en kijker, beeld en betekenis.
Met het slothoofdstuk viert het International Film Festival Rotterdam van 2 t/m 6 juni het 50-jarig bestaan. En het feest van de cinema. In ieder geval online. Maar of het publiek ook weer in de zalen het echte festivalgevoel kan beleven is nog lang niet zeker. Openingsfilm is The World to Come.
Op 1 februari gaat het 50ste International Film Festival Rotterdam online van start. Hier alvast wat kijktips.
In de wereld van voor corona zou Garin Nugroho het Holland Festival openen met zijn voorstelling The Planet – A Lament. Het zou zonder twijfel een even indrukwekkende ervaring zijn geweest als zijn Setan Jawa die in 2017 werd opgevoerd. We zouden betoverd worden door zijn dansers en gelouterd door het verhaal. In de gestripte online versie van het Holland Festival is Nugroho gelukkig nog... Lees verder
Afgelopen week zat mijn in-box en mijn sociale-mediafeed vol met afzeggingen. Voorstellingen, filmfestivals en musea: alles waar ik me op verheugde of waar ik een bijdrage aan zou leveren is geannuleerd of op de lange baan geschoven. Begrijpelijk en verstandig. Maar ook gekmakend, en een inkomstenderving voor mij en vele anderen in de culturele sector. Toch zijn er dingen die we wel kunnen doen... Lees verder
In de trailer van het International Film Festival Rotterdam, dat op 22 januari van start gaat, verbrokkelen filmbeelden tot abstracte vormen en kleurpatronen. Het heeft te maken, begrijp ik, met de verwondering over de onstuitbare drang tot verhalen maken. Ooit zette een grotbewoner een geverfde hand op de rotswand. In de digitale tijd toveren we verhalen met gekleurde pixels. De 49ste editie van... Lees verder
Met ingang van februari 2020 volgt Vanja Kaludjercic Bero Beyer op als festivaldirecteur van het International Film Festival Rotterdam.
Er wordt heel wat gemopperd op de Nederlandse film: hij is te braaf, niet creatief genoeg, er is te weinig experiment. Er is echter één klein eilandje waarin andere wetten gelden. Waar soms met stevige budgetten en soms voor een appel en een ei films worden gemaakt die een andere taal spreken: De dansfilm. Geen gepsychologiseer, geen eindeloze dialogen, maar lichamen die bewegen. Of niet. Een... Lees verder
In 2014 maakte Morgan Knibbe (1989) de korte film Shipwreck, over de nasleep van een gruwelijke schipbreuk aan de kust van Lampedusa waarbij 350 vluchtelingen verdronken. Kort daarna maakte hij zijn eerste lange documentaire, eveneens over vluchtelingenproblematiek: ‘Those Who Feel the Burning’. Deze zeer indrukwekkende, originele en visueel sterke film was een van de beste Nederlandse films van... Lees verder
Rust en vrede zijn maar een dun laagje dat de chaos van oorlog en ander geweld in de wereld bedekt. In een uitgebreid en rijk gevarieerd themaprogramma laat Eye zien hoe filmmakers dat in verhalen hebben gevangen.
Rabbit Hole heet het programma-onderdeel waarmee het International Film Festival Rotterdam in de wereld van de internet-memes duikt. Met een Meme Café, vloggende Chinezen en het oogverblindende feministische pamflet Make Me Up.
Eye filmmuseum trapt het Virtual Reality seizoen af met The Deserted van Tsai Ming Liang. Tsai zelf was in het land voor een masterclass, inleidingen en interviews. En hoewel zijn films anders doen vermoeden, is hij een zeer geanimeerd spreker. In zijn masterclass vertelde hij over zijn carrière, zijn samenwerking met muze en vaste acteur Lee Kang-Sheng, en zijn positie in de filmwereld. Ik hield... Lees verder
'Feel IFFR' is dit jaar het motto van het International Film Festival Rotterdam. De emotie achter het beeld en bij de toeschouwer als leidraad bij onze interpretatie. De openingsfilm Dirty God is een mooie testcase. Regisseur Sacha Polak vertelt waarom ze een film over een door littekens gehavende vrouw wilde maken.
Mensenrechtenorganisaties uit de hele wereld en duizenden filmmakers en kunstenaars betuigen steun aan de door Rusland tot twintig jaar veroordeelde Oleg Sentsov. Deze Oekraïense filmmaker is sinds 14 mei in hongerstaking. Zijn leven loopt ernstig gevaar, aldus de European Film Academy.
Het 47ste filmfestival Rotterdam opent met Jimmie, een vluchtverhaal op z'n kop. Regisseur Jesper Ganslandt over filmen met zijn zoontje en de verbanden met zijn debuut Falkenberg Farewell.
Wat krijg je als je schaduwspel, Weimar cinema, gamelan en Javaanse mythes combineert? Een mix die veel vraagt van het publiek, maar die een genot is als je je er aan over wilt leveren. De Indonesische regisseur Garin Nugroho maakt geen gemakkelijke films. Vaak zijn ze visueel prachtig, zoals Opera Jawa, maar zit de plot een beetje in de weg voor westerse kijkers. Dat is niet minder bij Setan... Lees verder
De Jurriaanse zaal in de Doelen is het decor van een Masterclass van de Franse filmmaker Olivier Assayas (1955), een oude bekende van het International Film Festival Rotterdam. Van hem is de volgende typerende uitspraak: ‘Het filmen van het gezicht van een acteur is volgens mij het meest krachtige waartoe cinema in staat is. Als het kader goed is, als de woorden in orde zijn en als je als... Lees verder
Het bekende Tijger logo van het International Film Festival Rotterdam(IFFR) is veranderd in een kleurrijke IFFR Planeet, waar met een beetje moeite de tijger nog in terug te vinden is. Dat kleurrijke komt ook tot uiting in de programmering. Ik ben op zoek naar de mooiste parels uit het programma. Uit de USA komt ‘Paterson’, vintage Jim Jarmusch. Maar er is meer, bijvoorbeeld uit Italië. Il... Lees verder
Barry Jenkins, de snel omhoog regisseur van de voor 8 Oscars genomineerde ontdekking Moonlight gaf een masterclass in Rotterdam. Over het vinden van je stem en een intuïtieve manier van filmmaken.
