Zaterdag 13 december presenteert de NTR Zaterdagmatinee de wereldpremière van Unscrolled voor piano en orkest van de Chinees-Amerikaanse componist Huang Ruo (Hainan, 1976), met de pianist Emanuele Arciuli en het Residentie Orkest onder leiding van Emilio Pomàrico. Hiermee start zijn drie maanden durende verblijf als composer in residence van het Amsterdamse Concertgebouw. Ruo is de eerste die... Lees verder
Strak en messcherp? Welnee. Maar daar gaat het deze middag ook helemaal niet om. Hier wordt het feest van samen zingen gevierd, met als eindresultaat een uitvoering van Händels oratorium die je niet op cd wilt, maar die een verrassend hoog niveau heeft en die je bovenal voor geen goud had willen missen. Veel is er geschreven over de problemen bij het Orkest van het Oosten en de soms moeizame... Lees verder
Je moet het maar durven: een opera vernoemen naar de belangrijkste organisator achter de massadeportaties en vernietigingskampen van Joden in de Tweede Wereldoorlog en hem dan niet als personage opvoeren. Componist Alejandra Castro Espejo en librettist Bo Tarenskeen deden het: hun opera Eichmann, een productie van de Diamantfabriek, gaat woensdag 9 december in première in het Muziekgebouw aan ’t... Lees verder
Dit jaar was het feest rond twee componisten van twee schijnbaar totaal verschillende planeten. De Est Arvo Pärt (1935) werd tachtig, de Fransman Pierre Boulez (1925) negentig. De één is ongekend geliefd bij een groot publiek vanwege zijn welluidende ‘tintinnabulistijl’, de ander wordt bejubeld door een select groepje ingewijden om zijn avant-gardistische composities, die het algemene... Lees verder
De Nationale Opera, Hänsel und Gretel (opera) Het is de bekendste sprookjesopera aller tijden. Niet verwonderlijk, want Humperdincks bewerking van Hans en Grietje is overduidelijk geworteld in volksmuziek als in bijna Wagneriaanse orkestratie. Dat moest wel een succes opleveren. Richard Strauss dirigeerde de wereldpremière, in Amsterdam is de versie van International Opera Award Winner Lotte de... Lees verder
Met nog een dag te gaan, is het tijd om te kijken wat er opviel aan het International Documentary Festival Amsterdam. Het beeld van het hele festival is diffuus, zoals dat hoort bij een festijn waarvan het programmaboekje bijna driehonderd bladzijden dik is. Er was, zoals altijd, een zee aan films over misstanden en actuele politieke zaken, maar er waren ook microcosmosjes en vormexperimenten... Lees verder
De man heeft de blik naar boven gericht. Hij kijkt verbaasd. Waarom hangt hij nu hier? Hier, in Amsterdam? Hij komt toch uit Spanje? Vervolgens hing hij jarenlang in St. Petersburg. Deze zaal, net zo diep rood en imponerend groot als de ‘’Spanish Hall’’ in de Hermitage, lijkt trouwens verdraaid veel op de zaal waar hij zo lang hing. Overigens is hij alleen. Alleen in de lijst. De rest van het... Lees verder
Het gebeurt me niet vaak dat ik een kleine dertig jaar na het zien van een film nog weet in wat voor staat ik de zaal verliet. Opperste verwarring was het. Was dit allemaal echt? Mocht je als filmmaker je interviewees wel slaan? Was het in scène gezet? Het was te gruwelijk om voor te stellen dat alles echt gebeurd was. En Kazuo Hara is een geval apart. Wat had ik gezien? The Emperor’s Naked... Lees verder
De IDFA kijktip van vandaag is het soort film waar ik normaal verre van blijf: een feelgood film die stilistisch keurig is, maar nergens vernieuwend. En toch ben ik plat gegaan en met mij de hele zaal. Waarom? Om dezelfde reden dat een groepje mannen met tabla’s en sitar het Jazz at Lincoln Center plat krijgt. De combinatie van westerse jazz met Pakistaanse klassieke invloeden en een... Lees verder
Aanstaande vrijdag is het weer zover. Dan beklimmen in de stadsschouwburg Amsterdam sprekers op het terrein van technologie, economie en design het podium om te vertellen over hun ‘ideas worth spreading’. Het thema van dit jaar is ‘the perfect trifecta’, want als er iets magisch is volgens oprichter Jim Stolze, dan is het wel de interactie tussen publiek, sprekers en... Lees verder
Welke titels schieten je te binnen bij de naam Arvo Pärt? Sonatine opus 1; Symfonie nr. 1; Perpetuum mobile, of Fratres; Für Alina; Spiegel im Spiegel? Ik gok op de tweede reeks, want met dit soort stukken veroverde Pärt eind twintigste eeuw de wereld. Het publiek stroomde in drommen toe om zich onder te dompelen in zijn welluidende klankwereld, maar critici spraken schamper van een ‘warm bad’... Lees verder
Al 500 jaar spreekt Jeroen Bosch tot de verbeelding. Zijn schilderijen blijven een enorme zeggingskracht hebben, ook al zijn we de kerkelijke context nu misschien uit het oog verloren. In aanloop naar de grote overzichtstentoonstelling die het Noordbrabants Museum volgens jaar organiseert, gaat een keur van Nederlandse kunsthistorici en curatoren op pad om de schilderijen van Bosch te onderzoeken... Lees verder
Kan er schoonheid schuilen in een atoombom? Of in de ontploffing van een kernreactor? Het lijkt me van niet, maar ik ga er vanavond achter komen. In Atomic Living onderzoekt filmmaker/ schrijver/ presentator/ producent Mark Cousins wat dat nou eigenlijk is, leven in het atoomtijdperk. Want naast de verschrikkingen hebben we ook röntgenfoto’s en andere bijzonder nuttige medische toepassingen... Lees verder
IDFA 2015 opent sterk met intrigerende familiegeschiedenis A Family Affair, maar het belangrijkste programma-onderdeel is Benjamin Barber: Jihad vs. McWorld.
Muziekvakstudenten zijn over het algemeen conservatief. Toen ik in de jaren negentig muziekwetenschap studeerde konden we voor maar vijf gulden naar de concerten in nieuwe-muziektempel de IJsbreker. Gretig benutte ik deze mogelijkheid om voor een habbekrats de allernieuwste noten te horen van levende componisten als Pauline Oliveros en Sofia Goebaidoelina. Ik zag er nooit één medestudent. Nog... Lees verder
Het jaarlijkse Najaarsoverleg over brandende kwesties in de filmsector was geheel gewijd aan de benarde positie van de kleine artistieke film. Worden er te veel titels uitgebracht?
Maaike Engels (videokunstenaar en filmmaker) en Teun Voeten (oorlogsfotograaf en cultureel antropoloog) maakten Welcome to the Jungle. Een documentaire over de totale chaos in het geïmproviseerde migrantenkamp bij de kanaaltunnel in Calais, waar nu een slordige 6000 mensen in barre ellende wachten op hun kans om clandestien naar Engeland te reizen. Welcome to the Jungle is een pijnlijke en bij... Lees verder
Afgelopen voorjaar, toen ik op de patio van museum Beelden aan Zee de pas geplaatste sculptuur van Catinka Kersten bekeek, viel mijn oog op het beeld Daphne van Iris Le Rütte. Een vrouw die in plaats van een hoofd en armen takken naar de hemel strekte. Het is een scène uit de Metamorfosen van Ovidius: de nimf Daphne, op de vlucht voor de verliefde god Apollo, verandert in een laurierboom. De god... Lees verder
In de Amsterdamse Brakke Grond opende gisteren het Dancing on the Edge festival (DOTE) met een avond die gelijk toonde wat de spanbreedte is. De eerste voorstelling, Blank, ging een directe relatie aan met het publiek. In de tweede, en officiële openingsvoorstelling, Plastic, ging het meer over de dynamiek tussen de performers onderling en met de soundscape. Met haar openingsspeech belichtte... Lees verder
Terezín, 1944. In de meest deplorabele omstandigheden denkbaar voltooit Victor Ullmann de opera Der Kaiser von Atlantis. De kampleiding verbiedt na enkele repetities een eerste uitvoering. De niet mis te verstane allegorie op Hitler en diens ondergang leidt tot een van de zeldzame vormen van censuur in het kamp, dat de nazi’s als een voorbeeld aan het Rode Kruis toonden. Enkele maanden later... Lees verder
Virtual reality is komend jaar de nieuwe hype, zo wordt ons beloofd. In een Amsterdamse pop-up-bioscoop kon alvast van een voorproefje genoten worden.
Volgende week begint festival Dancing on the Edge. Anders dan de naam doet vermoeden gaat dit festival, met voorstellingen in Den Haag, Amsterdam, Utrecht en Rotterdam, niet alleen over dans, maar ook over film, theater en politiek. De ‘Edge’ waar het om gaat, zoekt het festival in het thema: een urgente artistieke dialoog met het Midden-Oosten. Nu harder nodig dan ooit, kunnen we... Lees verder
KLIK! Amsterdam Animation Festival 2015 in EYE wil een breed publiek laten kennismaken met de internationale voorhoede van de animatiefilm.
Het gebeurt niet vaak dat een film over een gebeurtenis in 1992 zo schrijnend actueel is. Toen stak een groep van zo’n driehonderd rechts-radikalen in Rostock een asielzoekerscentrum in brand. Wonder boven wonder is toen niemand overleden. Maar het tekende wel velen voor het leven. Onder meer de regisseur van Wir Sind Jung, Wir Sind Stark. Filmmaker en zoon van Afghaanse vluchtelingen Burhan... Lees verder
Zoals ik in mijn eerdere artikel over de Nederlandse Dansdagen schreef, won choreograaf Loïc Perela dit jaar de Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht. Het leverde hem 12.000 euro op om in zijn nieuwe project HASHTAG te steken. De toekenning van de prijs heeft sommige eerdere winnaars op weg geholpen (Monique Duurvoort, Joost Vrouenraets, Erik Kaiel, Muhanad Rasheed, Joeri Dubbe, Alida... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.