Hannah en Martin van Mugmetdegoudentand is niet alleen een hartverwarmende voorstelling, gespeeld door één fenomenale actrice en één onnavolgbare theaterpersoonlijkheid, het is ook een hersenkraker. Trouw-recensent en theaterwetenschapper Robbert van Heuven voelde zich uitgedaagd tot een kort essay naar aanleiding van deze voorstelling.
Iedereen wil hem even zoenen. Hans Kemna, stralend middelpunt van het ‘boekenbal voor acteurs’, heeft net de allereerste ACT Award gewonnen. De prijs werd uitgereikt in de Amsterdamse Stadsschouwburg, tijdens het ACT gala, de proloog van het Nederlands Theater Festival.
We waren het helemaal vergeten, dat milieu. Terwijl de straten in Nederland blank staan en sommige Nederlanders al spreken van Pakistaandse toestanden, gaat het hier toch vooral over dreigende bezuinigingen en uiteenvallende christendemocratische machtsblokken. ‘Kunstenaars van vandaag moeten zich verhouden tot de milieuproblematiek’ is dan ook een opmerking die we in Nederland niet... Lees verder
In Dit is mijn vader zet de jonge theatermaker Ilay den Boer (1986) zijn eigen vader letterlijk in de spotlights. Hij doet dat door zijn vader de hoofdrol te gunnen in een voorstelling die helemaal over hem gaat. Dat levert intiem en voyeuristisch theater op. Voor de voorstelling krijgt u een boekje uitgedeeld waarin de levensloop van Gert den Boer staat beschreven. Aan de hand van jaartallen en... Lees verder
De verwoestende kracht van oorlog en haat De schrijver Wajdi Mouawad (1968) ontvluchtte op negenjarige leeftijd zijn geboorteland Libanon. Op dat moment woedt daar al jaren een wrede burgeroorlog. Samen met zijn familie komt hij via Frankrijk in Canada terecht. Daar ontwikkelt hij zich tot een internationaal vermaarde theaterschrijver. Zijn werk wordt inmiddels over de hele wereld gespeeld. Het... Lees verder
Door Wijbrand Schaap Eens in de zoveel tijd staat er een theaterregisseur op die de leegte om zich heen aan de kaak wil stellen. Dat het om de leegte in hem (of haar) zelf gaat, daar komt deze jonge regisseur meestal een jaar of twintig later achter, als die eenmaal wat minder leeg geworden is. Zo gaan die dingen. We hoeven daarom niet verbaasd te zijn dat jonge, en buitengewoon goed ogende... Lees verder
De Russische ziel. Daar is dus iets mee. En daar krijg je iets van mee als je een stuk van Tsjechov ziet (mits goed uitgevoerd), of één van zijn korte verhalen leest. Of wanneer je het werk van Tolstoi, Dostojevski of welke andere bewoner van dat uitgestrekte niets ten oosten van Polen leest. Of de schilderijen ziet, die een paar jaar geleden het Groninger Museum in kille weemoed hulden. Jelle... Lees verder
Hierboven leuke audio van het Holland Festival. We zijn wezen kijken en luisteren bij deze voorstelling. Na afloop spraken we met acteur Sabri Saad el Hamus en recensent Martin Schouten. Zij hadden zo hun eigen opvattingen over dit stuk, dat als volgt werd aangekondigd: Caïro is de stad met dertigduizend minaretten. Hier hoor je vijf keer per dag boven het straatrumoer uit de kakofonie van de... Lees verder
Het Marathon-effect is bekend: zet toeschouwers een halve dag of langer bij elkaar in een theater, bij voorkeur op ongemakkelijke stoelen, en lever ze over aan een stuk of wat acteurs met een toneelstuk. Succes lijkt verzekerd, en dat wisten de oude Grieken al. Dat er dus geen wanklank zou zijn rondom het monsterproject I Demoni, de Dostojevski-bewerking van Peter Stein die het Holland Festival... Lees verder
Wat valt er na een twaalf uur durende theatermarathon nog te zeggen? Dat het goed was? Goed. Dat kan. Dat het zeldzaam was? Ook waar. Dat het een regisseur van in de zeventig vergt om een Russische roman met zoveel rust te ensceneren, en dat het zulke fenomenale spelers vergt om het publiek 11 uur lang aan de niet al te comfortabele stoeltjes te kluisteren, met niet al te veel opwindende scènes... Lees verder
Beeldverslag: Ellen Segeren Een paar jaar geleden schreef de Grieks-Nederlandse componiste Calliope Tsoupaki liederen met pianobegeleiding voor de Griekse zangeres Nena Venetsanou. Enkele hiervan bewerkte Tsoupaki voor de vier koperblazers van de Rotterdam Philharmonic Brass Soloists en de vier zangers van het Egidius Kwartet, waarvan voor deze gelegenheid de tenorpartij wordt ingevuld door... Lees verder
Tekst Maarten Baanders (foto Herman Sorgeloos) Nadat de zintuiglijke arbeid in Keeping Still – Part I en The Song al tot een minimum was gereduceerd gaat dansfilosofe Anne Teresa de Keersmaeker in het slotdeel van de trilogie, 3Abschied, de confrontatie aan met de meest extreme reductie die in het leven mogelijk is: de dood. Haar muziekkeuze valt weer op Der Abschied, het laatste deel van Das... Lees verder
Gelukkig is er een flink tijdsverschil tussen Santa Monica en Amsterdam, maar even dreigde er een flinke verwarring te ontstaan toen de organisatoren van het driedaagse Harmony Festival meenden de hashtag #hf10 voor zichzelf te kunnen reserveren. Sinds de eerste twitters, gisteren, is het echter stil in Californië, want ze hebben ontdekt dat Nederland Rulez waar het trending topics betreft. Niet... Lees verder
Image by Andrew B47 via Flickr Foto: Chris Vanderburght Het werd tijd voor een echte theaterklapper op het Holland festival, na de nogal lauw ontvangen Brits-Amerikaanse Shakespeares van Sam Mendes’ Bridge Project. En klappen deed het bij Rechnitz van Elfriede Jelinek dooor de beste acteurs van de Münchener Kammerspiele. Karin Veraart van De Volkskrant was diep onder de indruk: …Niet... Lees verder
Niet alles was negatief rond Sam Mendes’ Bridge Project, dat nogal zuinig ontvangen werd door ons van De Dodo, en een paar andere media. Behalve een paar positieve twitterreacties leverde de voorstelling The Tempest ook een best aardige recensie op van Volkskrantrecensente Karin Veraart, die bewondering had voor muziek, regievondsten en acteerprestaties van vooral Stephen Dillane en het... Lees verder
Door Wijbrand Schaap (foto Arno Declair) Sinds woensdag 9 juni 2010 lijkt Nederland weer een beetje meer op Oostenrijk, al liggen bij ons de bergen in het zuidoosten, in plaats van in het westen. En er is nog een verschil: wij mogen het toneelwerk van de Oostenrijkse Nobelprijswinnares Elfriede Jelinek nog wel zien, terwijl de strenge schrijfster het in haar eigen vaderland verboden heeft. Omdat... Lees verder
Loek Zonneveld maakt zich woedend over The Bridge Project, maar is dolblij met The Song van De Keersemaeker en Wijbrand Schaap geniet nog na van Amal Maher in de uitzending van Clash der Recensenten op Amsterdam FM, dinsdag 8 juni, tussen 15:00 en 16:00 uur. Met ook nog een heldere uitleg over wat De Dodo is, en waar die voor staat. Leuke uitzending.
Luisteren kan hier
Martijn Padding heeft iets bijzonders gedaan met Beethovens 10e. Hij maakte van het stuk dat de dove componist nooit echt helenmaal schreef een ervaring die je, zoals Volkskrantrecensent Frits van der Waa het uitdrukte, je deed voelen hoe het klonk tussen Beethovens oren. Volgens de NRC klonk het Indrukwekkend: de van alle heroïek ontdane scheppingssfeer, alsof je door twee eeuwen dichte mist de... Lees verder
Soms zijn we zelf niet bij een concert of voorstelling, maar is er een toeschouwer die in meer dan een paar zinnen een mooie of kritische beschouwing wijdt aan een voorstelling. Die stukken mag u inzenden, en als ze goed genoeg worden bevonden, plaatsen wij ze door op De Dodo. Met onze hartelijke dank, natuurlijk. Mail uw stukken naar: dedodo@cultureelpersbureau.nl Gastrecensie door Frank van... Lees verder
Door Maarten Baanders (foto Herman Sorgeloos) Waar waren we gebleven? In de vorige voorstelling, Keeping Still, gaf Anne Teresa de Keersmaeker ons een lege ruimte als slotbeeld mee. Nu lopen we de zaal van het Muziektheater binnen voor deel 2 van het drieluik, The Song en opnieuw strekt zich een uitdrukkelijk kaal toneel voor ons uit. Het zaallicht brandt nog als er een man het toneel op loopt... Lees verder
Curlew River Foto: Bertrand Stofleth Tegenover elke onafhankelijke journalist staan in Nederland ongeveer 15 voorlichters. Dat die voorlichters dus voor een groot deel het beeld in de media bepalen, ligt voor de hand. Zou het daarom zijn dat in de kranten en televisieprogramma’s rond het Holland Festival de aankondigingen veel talrijker zijn dan de kritische nabesprekingen? Een blik op de... Lees verder
Door Wijbrand Schaap (foto Joan Marcus) Je kunt de Mattheüs Passie van Bach laten uitvoeren door 15 kanaries, een elektrische gitaar, een drumstel, een ukelele en een trekharmonica, en het zal nog steeds mooi zijn, omdat het Bach is. Zo kun je ook de op en top Britse toneelstukken van Shakespeare laten uitvoeren door een groep Amerikanen, en zal het nog steeds Shakespeare zijn, maar dan zitten... Lees verder
Wij van de pers doen het gratis, maar mensen met echt veel geld kunnen het kopen: het recht op ongevraagd advies aan het Holland Festival. Vandaag maakte het festival bekend dat er een Board of Governors is benoemd. Mensen met geld die dat graag in topcultuur steken. Een novum voor Nederland. We hebben de namen: G.J. van den Bergh en C. van den Bergh-Raat, W. Bröcker, Ton en Maya Meijer... Lees verder
Wie het gemist heeft, zoals onze Beatrix, zal steeds meer beseffen dat er iets belangwekkends is gebeurd, dinsdag 1 juni, bij de opening van het Holland Festival. De Egyptische schoonheid Amal Maher bracht anderhalf uur lang klassieke Arabische muziek in Carré, en maakte zo een eerste kleine stapje in de richting van de westerse mainstream. Zelf waren wij van De Dodo al enthousiast, zij het met... Lees verder
Wilfred Takken mijmert vandaag over de figuur Jacques in de Shakespearekomedie As You Like It. De acteur Stephen Dillane maakt er in The Bridge Project een prachtige Bob Dylan van, vertelt NRC-recensent Takken: Toen Dylan ooit gevraagd werd of hij zichzelf als de ’stem van een generatie’ beschouwde, antwoordde hij: ‘I’m just a song and dance man.’ Iedereen lachen, maar hij meende het wel. Bij... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.