Je kunt dit lezen, omdat onze 400+ leden dat mogelijk maken.
Goed hè?

TagMaastricht

Stephanie Louwrier: ‘Ik omarm de angst voor mislukking’

S

‘Ik trad eens op voor een zaal ergens in de middle of nowhere, met veel oude mensen. De voorstelling was aangekondigd als cabaret. Maar mijn werk valt niet binnen één bepaald genre. Door de aanduiding ‘cabaret’ had het publiek verwachtingen waar ik niet aan voldeed. De mensen wilden een leuke, onderhoudende avond. Mijn voorstelling was rebels, energiek. Ik sprong alle kanten op en ging zelfs bij... Lees verder

Echt Gebeurd is Geen Excuus, ofwel: Hoe theatermaker Sadettin Kırmızıyüz links en rechts door De Luizenmoeder wordt gepasseerd

E

Ik bezocht de try-out van Metropolis #1 in het Haagse Theater aan het Spui en een week daarna – omdat ik de eerste keer mijn ogen niet kon geloven – ging ik ook nog eens naar de première. Zelden zag ik zoiets bloedstollend spannends op het toneel. Maar helaas om de verkeerde redenen. Een hoop a-musische begrippen Metropolis is het nieuwe vierluik van theatermaker Sadettin Kırmızıyüz. In... Lees verder

Jouman Fattal, volgend jaar op tv, nu al te zien in Kikker’s ‘Wintercollectie’

J

De Wintercollectie heet het, en het is een vijfdaags minifestival vol verrassingen. Het Utrechtse Theater Kikker heeft er inmiddels een traditie van gemaakt om elk jaar rond Sinterklaas voor een paar echte surprises te zorgen. 10 voorstellingen van jonge makers, van video-art, tot ruige dance performance, van een stille monoloog tot postdramatische cyberpunk, voldoende om elke theaterliefhebber... Lees verder

Kill the West in Me – muziektheater over botsing Oost-West

K

We worden tegenwoordig doodgegooid met opinies over de voor- en nadelen van multiculti. Al naargelang politieke voorkeur zijn mensen bijzonder enthousiast dan wel zeer negatief over de toenemende ‘verkleuring’ van onze maatschappij. Het gamelanensemble Gending, het Doelen Kwartet en Het Geluid Maastricht besloten de koe bij de horens te vatten. Zij baseerden Kill the West in Me op feministische... Lees verder

Cultuurpers is onafhankelijk, en wordt gedragen door lezers. Doneer mee!

donatie
Ik doneer

De nocturnale beweging van Lavalu

D

Hoog in een chique appartement gaf Lavalu (artiestennaam van Marielle Woltring, Cleveland, Ohio, 1979) onlangs tijdens het Eindhovense festival FlatFest een try-out van haar nieuwe programma. Voor het eerst gaat ze nu zonder band, solo met piano, op tournee in kleine zalen waar een goede vleugel staat. Op die zondagmiddag in Brabant werd al snel duidelijk dat er ergens iets is gaan stromen bij... Lees verder

Vijf weken lang Bambie in Utrecht? Zou zomaar de weg zijn naar een diverser cultuur

V

Nu we het toch over diversiteit hebben: binnen het dominant blanke theaterpubliek zit het ook vol met bubbels. Zo heb ik het de afgelopen twee weken maar eens op me laten inwerken hoe weinig overlap er zit tussen het publiek van de twee kunsttheaters in mijn stad, Utrecht. Althans: ik heb me even soort van ondergedompeld in de wereld van Theater Kikker, en kwam daar bitter weinig mensen tegen die... Lees verder

Alain Platel zet heel Carré op scherp met overdonderend Nicht Schlafen #HF17

A

De plofnies kwam totaal onverwacht. De huisvader achter me, uit met vrouw en vermoedelijk onwillige puberzoon, barstte uit na ongeveer 10 minuten in de voorstelling. Net toen een oorverdovende stilte over het uitverkochte Theater Carré was neergedaald. Zeker vier mensen, waaronder ik zelf, schrokken zich een hartverzakking. Zo luid was een nies nog nooit geweest, maar zo stil als tijdens die... Lees verder

Old Gangsters Never Die, festivalhit in wording

O

Een vervaarlijk geronk kondigt de opkomst van action-hero Chuck aan. En er is werkelijk niemand die zo cool in een karretje op kan komen rijden, half terreinwagen en half golfkar, als Ko van de Bosch. Met zijn te lange, te grijze haren in een staart en een te bruin lijf in een zwartleren motorpak, belichaamt hij onmiddellijk de jeugd op leeftijd. Zomerhit in wording De zomerfestivals komen er aan... Lees verder

Joris Smit over Tasso en Jeanne d’Arc: geen toneel dat het publiek in een bedje legt

J

Het Nationale Toneel speelt Jeanne d’Arc van Friedrich Schiller en herneemt gelijktijdig Tasso van Johann Goethe. In beide stukken speelt Joris Smit, in Tasso zelfs de titelrol. We gaan met hem in gesprek over Duitse romantici, Sallie Harmsen, het nieuwbakken Nationale Theater en het belang van op je bek gaan. Tasso en Jeanne, Goethe en Schiller. Is de Duitse romantiek de enige verbindende factor... Lees verder

Ronald Wintjens: ‘Meer gezicht voor jeugddans en performance art op Dansdagen.’

R

‘Er is niet alleen werk verdwenen, maar ook kennis en ambacht – het hele perspectief verdwijnt. Terwijl Nederland als dansland vermaard was in de wereld, juist omdat het de luxe had om te onderzoeken, op te bouwen, te stimuleren.’ Ronald Wintjes, de kersverse directeur van De Nederlandse Dansdagen, maakt zich zorgen. Hoe zit het met de toekomst van de dans? Het rommelt immers in... Lees verder

‘Eyes Wide Shut’: Film en boek strijden op toneel, en de muziek wint

&

‘Laat mij in tranen mijn lot beklagen. En laat mij verlangen naar de vrijheid.’ Waar zou mijn voorkeur naar uitgaan: boek, film of toneelstuk? Die vraag fascineerde me toen bleek dat Toneelgroep Maastricht het boek Droomnovelle van Arthur Schnitzler en de daarop gebaseerde film Eyes Wide Shut van Stanley Kubrick bewerkt had tot een nieuw toneelstuk. Eigenlijk was het geen eerlijke... Lees verder

Bombyx Mori, een briljante explosie tussen iets en niets

B

Terwijl het rommelt in de Amsterdamse dans- en performancewereld vanwege een totaal gebrek aan degelijke ondersteuning van ontwikkeling en experiment (zie Alarmbrief), toont choreograaf Ola Maciejewska dit weekend het indrukwekkende Bombyx Mori bij Veem House of Performance. Maciejewska is een mooi voorbeeld van een talentvolle maker die vanwege het afbrokkelende kunstklimaat in Nederland de wijk... Lees verder

Festival Musica Sacra biedt kleine en grote schatten

F

Festival Musica Sacra werd zondag 18 september afgesloten met een meeslepende uitvoering van de Brockes-Passion van Gottfried Heinrich Stölzel. Dirigent Peter van Heyghen voerde het Vlaamse ensemble Il Gardellino met grote toewijding en precisie door het kleurrijke werk van deze relatief onbekende tijdgenoot van Bach. Stölzel steekt met zijn levendige ritmes, gloedvolle aria’s en wonderschone... Lees verder

Salome Dances for Peace Terry Riley: openingshit Musica Sacra

S

Donderdag 15 september vond in Maastricht de aftrap plaats voor kunstenfestival Musica Sacra. Terwijl ik in de file stond, speelde Bobby Mitchell het achtste en laatste deel van de pianocyclus The Road van Frederik Rzewski, die zelf aanwezig was. Het vormde tevens de afsluiting van het festival van vorig jaar, dat gewijd was aan ‘de weg’, de tocht die pelgrims maken om een heilig oord... Lees verder

De 5 concerten die je niet wilt missen op Musica Sacra

D

Vorig jaar stond kunstenfestival Musica Sacra in het teken van ‘de weg’, geïnspireerd op de vele pelgrimsroutes die naar heilige oorden leiden. Dit jaar draait het in Maastricht om het ‘offer van liefde’. Op het eerste oog een anachronistisch thema, dat haaks lijkt te staan op de sentimenten in onze huidige maatschappij. De agressie tegen asielzoekers, het nietsontziende winstbejag van grote... Lees verder

Vijf legendarische voorstellingen die je moet zien in september

V

September, de maand van het Nederlands Theaterfestival en het Fringe Festival vol met oude en nieuwe voorstellingen die je moet zien. Maar ook in de rest van het land gebeurt aan het begin van het nieuwe theaterseizoen erg veel. Vijf aanraders. Toneelgroep Maastricht, Eyes wide shut (toneel) ‘De nieuwe Shakespeare’ is hij al genoemd, ik noemde hem al ‘duivelskunstenaar’. Feit is dat... Lees verder

Servé Hermans: ‘Deze versie van “Eyes wide shut” is een moderne Odyssee’

S

Eerst was er het boek van Arthur Schnitzler. Toen de film van Stanley Kubrick. En nu dan het toneelstuk. Vanaf 27 augustus speelt Toneelgroep Maastricht Eyes wide shut. Nadat zijn vrouw haar seksuele fantasieën heeft opgebiecht, zoekt een man tegen de achtergrond van het carnavalsfeest koortsachtig naar zijn eigen diepst verborgen verlangens. “Ik wilde altijd al een keer gepsychologiseerd... Lees verder

Eyes Wide Shut: waarom Schnitzlers ‘Droomnovelle’ nog best te lezen is.

E

Eind deze maand komt Toneelgroep Maastricht met ‘Eyes wide shut’. Het toneelstuk is een bewerking van de gelijknamige film van Stanley Kubrick. Die werd op zijn beurt geïnspireerd door ‘Droomnovelle’ van Arthur Schnitzler. Het boek verscheen negentig jaar geleden en zorgde voor een boel ophef. Seksuele lading In de loop der jaren zijn heel wat literatuurstudies aan Droomnovelle gewijd. Maar wat... Lees verder

Fonds Podiumkunsten snijdt in danssubsidies. Volgens sommigen niet genoeg.

F

Het Fonds Podiumkunsten maakte de toekenningen voor de periode 2017-2020 bekend. Wat betekent dat voor de danssector? Pluriformiteit en ‘doorbloeding’. Terwijl iedereen met vakantie is, maakt het Fonds Podiumkunsten de subsidietoekenningen voor de podiumkunsten voor de periode 2017-2020 bekend. En het werd nog eens onderstreept: het fonds heeft te maken met een eerder ingezette... Lees verder

Joop Daalmeijer Erdoğan, Miranda van Kralingen Davutoğlu?

J

“Dat iemand zich bemoeit met een artistieke invulling, dat vind ik nogal fors. Laat ik het zo zeggen: je hebt die premier in Turkije… Je bemoeien met iets artistieks, dat vind ik nogal een beetje heftig.” Dit verklaarde Emil Szarkowicz, muzikant en cultuurrredacteur uit Limburg, in een uitzending van de regionale omroep L1 gisteren, Aanleiding is het negatieve advies van de Raad voor Cultuur over... Lees verder

Frans Budé: ‘Een gedicht moet een verhaal hebben’

F

In zijn recente bundel Achter het verdwijnpunt speelt de dood een belangrijke rol. Dichter Frans Budé verloor in korte tijd maar liefst vier dichtersvrienden en eerde hen in verzen. Zelf schrijft de 70-jarige poëet nog net zo gretig als in zijn jonge jaren: naast een gelegenheidsbundel over de Maas, die in mei verschijnt, schreef hij gedichten voor de aankomende tentoonstelling Thuiskomen in het... Lees verder

Vijf redenen waarom de Nederlandse Reisopera Amahl and the Night Visitors ieder jaar moet uitvoeren

V

Alleen Maastricht, Den Bosch en Enschede konden genieten van Menotti’s Amahl and the Night Visitors. Veel te weinig voor een opera die slechts tweemaal eerder in ons land te zien was (in 1988 en 1965) maar alles in zich heeft om een jong publiek voor het genre te winnen én de decemberopera bij uitstek is. Zeker als de mini-opera zo mooi glinstert als in de nieuwe productie van de... Lees verder

Populaire berichten

Recente uitgaven

Een welgemeend 'sorry'!

Een welgemeend 'sorry'!

Waarom ik soms te vroeg op 'verzenden' druk en ik hoop dat jij me scherp wil blijven houden.
Het moeras trekt

Het moeras trekt

Over een stinkende zaak bij het Nederlands Fotomuseum, een pop zonder huid, en waarom dit werk de moeite waard blijft

Categorieën