Anderhalf jaar is er nauwelijks gespeeld, zijn festivaltenten in de mottenballen gebleven en waren artiesten bezig met huiskamerconcerten of zolderkamersessies op Zoom. Nu mag alles weer naar buiten en is de ontlading nog net niet daar. Onwennigheid kenmerkt de frisse start van Theaterfestival Boulevard, dat voor de komende jaren is uitgeweken naar een park ten zuiden van de Bossche binnenstad... Lees verder
Het NUT levert prachtklus met Nooit meer werken.
Op de dag dat Mark Zuckerberg, CEO van de wereld Facebook, zijn lancering naar het ‘Metaversum’ aankondigde, om zo zijn collegatechies Bezos, Musk en Branson, die alleen maar een beetje aan het Universum hadden geroken, af te troeven, bezocht ik in Utrecht Leidsche Rijn de voorstelling ‘Nooit meer werken’ van het Nieuw Utrechts Toneel. In deze tijden van lockdown en... Lees verder
Ilay den Boer verlegt grens tussen theater en journalistiek met ‘Salomonsoordeel’
Je Maintiendrai. De wapenspreuk van Nederland (‘Ik zal handhaven’) siert de prachtige hal van het oude Postkantoor, nu Bibliotheek, van Utrecht. De spreuk waakte ook over de première van de voorstelling ‘Salomonsoordeel’ waarmee Ilay den Boer nu terugkeert naar het publiek. Hij was er namelijk even niet. Hij werkte een klein jaar bij de IND, de dienst Immigratie en... Lees verder
Rijksmuseum zet namen bij ons slavernijverleden en het effect is verbluffend
Het is heel erg makkelijk om niet bij dingen stil te staan. Zo leerde ik op school dat we naar de Oost voeren om daar nootmuskaat en peper te halen. Spullen die daar zomaar van de bomen de boten in rolden en die we hier heel duur konden verkopen. Suiker, ook zoiets. Dat kwam van plantages zo naar ons toe, en door die handel werden we rijk. Dat al die spullen door slaafgemaakte mensenhanden... Lees verder
ITA laat in Age of Rage precies de verkeerde dingen aan de verbeelding over. #HF21
In Elektra, een van de mooiste tragedies die de oude Grieken ons hebben overgeleverd, zit minstens één stuk tekst dat geschiedenis geschreven heeft. Het is het verslag van een paardenrace. Je ziet niks, maar de taal zet je verbeelding aan het werk. 25 eeuwen later hebben ze geprobeerd om de beschreven beelden om te zetten in echte beelden voor de film Ben Hur (ander verhaal, maar de oerscene komt... Lees verder
Arnold Schönberg klinkt uit een aandoenlijk stukje kleutertoneel. #HF21
Er is een rechtstreeks, omgekeerd, verband tussen muzikaal talent en acteervermogen. De technieken die nodig zijn om een muziekinstrument te bespelen zijn totaal andere dan de registers die je – lichamelijk en geestelijk – nodig hebt voor acteren. Hoe beter je je instrument beheerst, hoe slechter dus het acteren. De musici van Klangforum Wien beheersen hun instrument op het aller... Lees verder
De mythe van Europa, daar heb je toch een Griek voor nodig (en een beter theater) #hf21
‘…dit (slot) beeld, waarin echt ik zag wat ik nooit eerder zag. Dat was zo waanzinnig waarbij ik aan mijn eigen waarneming ging twijfelen. Interessante gewaarwording die voor mij los staat van duiding.’ Ik citeer hier een mij bekende bezoekster van de voorstelling Transverse Orientation, een van de toppers van het Holland Festival van dit jaar. Zij zat drie meter hoger, op de eerste ring... Lees verder
TIME van Ryuichi Sakomoto: hoe vijf kwartier in duizend jaar voorbij kunnen flitsen. #HF12
In een voor fans zoals ik legendarische aflevering van de SF-serie Star Trek, The Next Generation, wordt kapitein Picard geraakt door een vreemd lichtsignaal uit een lege sonde. Daarna schakelen we naar een dorp waar de kapitein heen schijnt te zijn geteleporteerd en zien we hoe hij een heel leven leidt als dorpswijze en begenadigd fluitspeler. Aan het eind sterft hij als zeer oude man, leider... Lees verder
De bandjes waren dood, maar Kukangendai blaast alles leven in. Zij het onnavolgbaar. #HF21
Iemand riep laatst dat bandjes dood waren. Dat in een wereld van digitaal gemak, loop-apps en samples geen plek meer was voor jongens en meisjes met een gitaar, een krakkemikkig drumstel en eventueel een piano. Gisteravond, terwijl echte mannen naar voetbal keken, zat ik in het Amsterdamse BIM-huis te kijken naar een bandje. Ik werd er dolgelukkig van. Kukangendai, op voordracht van meester... Lees verder
Unheimlich en intrigerend: Kindertotenlieder van Gisèle Vienne #HF21
Een jongen is te gast op zijn eigen begrafenis waar een black metal band een uitvaartconcert speelt. De moordenaar, zijn beste vriend, is er ook, samen met anonieme black metal fans. Het licht is hard, er ligt sneeuw op de grond. Rechts aan de zijkant van het toneel is een muurtje gebouwd met kratjes bier, links staat wat ik in de aanvankelijke duisternis aanzag voor een bankje, maar dat een... Lees verder
To blaat or not to blaat. FC Bergman zet het schaap op een mooi voetstuk in The Sheep Song #HF21
Wie gezegend is met de achternaam ‘schaap’ weet niet alleen dat hij uit een rijk en eerbaar geslacht stamt, maar kent ook alle spreekwoorden, gezegden en al dan niet beledigend bedoelde naamgrappen uit het hoofd. Tot en met kameraadschappelijk blatende chefs kunst. Dan is het feit dat het Vlaamse theatergezelschap FC Bergman een voorstelling maakt met als titel ‘The Sheep... Lees verder
La Codista is een aandoenlijke ode aan het wachten, met een fijn laagje eronder #HF21
Het is altijd fijn om te weten dat er iemand op je wacht. Bedrijven die zeldzame dingen aanbieden, ambtenaren die zeer gewilde stempels te zetten hebben, allemaal hebben ze hun geluk en hun inkomen te danken aan mensen die op hen willen wachten. Het wachten zelf is natuurlijk ook iets waar je een leven omheen kunt bouwen. Er zijn mensen wier huwelijk zou stranden als ze niet hun dagelijkse uurtje... Lees verder
Ine Aya: Wodans staatsbezoek aan Kalimantan roept nogal wat vragen op. #HF21
Na drie eeuwen koloniale onderdrukking en uitbuiting is het inmiddels pay-back time. Wij, het nageslacht van de zeemacht die er nootmuskaat kwam halen, zijn daar echter niet zo goed in. Want wij komen terug naar Indonesië met massatoerisme, goedkope kledingververijen en multinationals als Unilever. We doen weinig anders dan de boel verder leegtrekken. Economisch, maar ook cultureel. Dit kan... Lees verder
Mailles blijft in het Holland Festival een gesloten oester die haar parel niet prijsgeeft.
Iets over wortels, en dat die zijn afgesneden en dat dat lastig is. Of juist niet, omdat het vrijheid geeft. Iets over mannen en vrouwen, maar wat precies werd niet helemaal duidelijk in Mailles, dat ik donderdag 10 juni, na weer een curieuze testenvoortoegangtoestand, in het Holland Festival mocht meemaken. De grote zaal van het gebouw dat ik maar geen ITA wil noemen omdat die naam belachelijk... Lees verder
Eye en IFFR vieren jubileum met Vive le Cinéma – Filmmakers verlaten het doek
Voor de tentoonstelling van het jubileumprogramma Vive le Cinéma! Art & Film nodigden Eye Filmmuseum en het Rotterdams Filmfestival vijf filmmakers uit om werk te maken voor de driedimensionale ruimte. Intrigerende installaties die spelen met camera en kijker, beeld en betekenis.
Theatrale installatie met visie op de actualiteit vanuit het Marrons perspectief, deze zomer in Plein Theater
Swart Gat/ Gouden Eeuw (Dunguu olo – katibo-ten) is een theatrale installatie over het Amsterdams slavernijverleden en de Marroncultuur uit Suriname. Het concept is van Tolin Erwin Alexander, Berith Danse en vormgever Bartel Meyburg. De theatrale installatie, die nog niets aan urgentie heeft verloren, is verder afgemaakt en start weer in de zomer van 2021! Van 17 juni (19 juni première) t/m... Lees verder
Bij Giselle Vienne’s L’Etang voel ik weer wat ik al die tijd gemist heb.
Engeland is gesloten. De minister van cultuur meldt blij dat artiesten weer op tournee kunnen in Europa, zolang ze niet buiten Noorwegen, IJsland en Liechtenstein komen. We’ve always taken an ambitious approach in negotiations on touring artists, including in my meeting with @AbidRaja last month. Delighted that our new trade deal with Norway, Iceland and Liechtenstein will allow musicians... Lees verder
Na anderhalf jaar thuis is Fremdkörper van Boogaerdt/VanderSchoot met testenvoortoegang best lastig
Er zijn redenen om niet in België te wonen, maar gisteren verlangde ik intens naar een avondje zuiderburen. Zij hebben het ‘testen voor toegang’ in de cultuursector namelijk net iets beter geregeld dan hier. Toen ik in Antwerpen een ‘testen voor toegang’-voorstelling bezocht stond er voor de ingang van het theater een tent waar ik, met een tijdsafspraak, binnenliep, een wattenstaaf in mijn neus... Lees verder
De magie van een acteur ervaar je pas echt als je er live bij bent.
Ga, ergens in 2022, als het weer kan, alsjeblieft naar een theater waar je ‘Verdriet is het ding met veren’ kunt zien. Je kunt daar kijken en luisteren naar het fenomenale talent van Jesse Mensah – als hij niet voor die tijd het Songfestival gewonnen heeft – en de magie die aan Jacob Derwig kleeft, ervaren. Vergeet, voor de tijd daartussen, de stream. Al dan niet live. Want magie... Lees verder
Schrijvers die schrijven. Daarover gaat Brommer op Zee, en dat is ok.
Veel fervente lezers zullen ervan dromen dat hun favoriete schrijver op een dag bij hen aan tafel aanschuift, om te vertellen over haar werk. Misschien evenveel fervente lezers zullen hun droomauteur meenemen op een ommetje, lam willen drinken op een caféterras of meenemen naar een darkroom. Of naar een klassiek concert in het Concertgebouw. Kan allemaal. Sommigen zullen zelfs alleen aan het boek... Lees verder
‘Monument voor BKR’ laat zien hoe goed een inkomensregeling voor kunstenaars kan werken
Met ‘Een monument voor de BKR’ heeft Fransje Kuyvenhoven inderdaad een eerbetoon geschreven in haar “geschiedenis van een spraakmakende kunstenaarsregeling (1949-1987 )”. Alleen al omdat de eerste honderd pagina’s geen tekst bevatten, maar een chronologische etalage van kunstwerken uit de BKR. Van onder meer Karel Appel, Corneille, Constant, Lucebert, Jan Wolkers, Kees van Bohemen, Ger... Lees verder
De wereld kan wel wat liefde gebruiken
Ook in coronatijd valt er voor een cultuurconsument genoeg te beleven. Neem nou afgelopen week. Op zondag (voor de grote sneeuw begon) maakten mijn vrouw en ik een wandeling naar de binnenstad van Amersfoort. Daar is bij een kraampje niet alleen de lekkerste Latte van de stad te koop, ook staan er op een onontgonnen veldje vlakbij allerlei nieuwbouwprojecten enkele kunstwerken van ATM Model Art... Lees verder
ITAlive bereikt via stream #romantragedies toch mooi 871.000 twitteraars. En bijzonder was het.
Dat Shakespeare na vier eeuwen nog steeds actueel is, daarvoor hoef je hem niet eens in moderne kleren te steken, maar het helpt natuurlijk wel. Het wereldwijde succes van Ivo van Hove en zijn ‘Internationaal Theater Amsterdam’ is dan ook mede te danken aan zijn Shakespearebewerkingen ‘Kings of War’ en ‘Romeinse Tragedies’. Marathons, urenlang theater met eten tussendoor. Valentijnsdag 2021 stond... Lees verder
Niemand anders is Micha Wertheims beste mislukking tot nu toe
Het is op sociale media, en trouwens ook in de gewone media, niet handig om al te slim te zijn. Het adagium van mijn vader, die journalist was en mij voorhield niet bang te zijn om domme vragen te stellen, is tot een erecode verheven. Je hoeft maar een kwartiertje Op1 te kijken, of WNL op zondag, en je maakt tenenkrommende domheid mee: niet al te snuggere vragen van presentatoren die de domste... Lees verder
De wraak van Nadia. VPRO’s #onstage is het beste antwoord op de cynici in de top van de NPO
Misschien is het de sneeuw, en mijn hondje dat er zo vrolijk van werd. Misschien zijn het de sleeënde kinderen in ‘De Kuil’ van Lunetten, en misschien is het de lamlendigheid die me bekruipt na zoveel dappere pogingen om de lol van kunst hoog te houden in tijden van Corona. Maar ik zat bij de eerste minuten van VPRO’s Onstage al te brullen. Terwijl ik vroeger Henny Vrienten best... Lees verder


