De Zuidpool scoort niet hoog bij vakantiegangers. Maar misschien wordt dat anders, als tenminste veel kinderen IJspaleis (6+) van jeugddansgroep plan d– zien. Voor de gelegenheid omgedoopt tot ‘d-reizen’, stelt plan d- een avontuurlijk reisje in het vooruitzicht. Het kost de danser/reisleider met zijn reclamebordje wel even wat inspanning om de mensen er warm voor te laten lopen, maar al gauw... Lees verder
Op Art (optical art) is minder bekend dan Pop Art. Totdat je de werken in kwestie ziet. Er zijn weliswaar geen Op Art sterren van Andy Warhol-status, maar hun creaties resoneren direct met beelden die je uit de kunstgeschiedenis kent. Zaterdag 25 februari opende in het Stedelijk Museum Schiedam een grote expositie[hints]In samenwerking met het Louisiana Museum in Denemarken[/hints] over deze... Lees verder
Waarom vond ik de mythische verhalen over het kunstenaarschap interessanter dan de kunstwerken die ik heb gezien? Dat vroeg ik me af na het bezoek aan de expositie GOED GEMAAKT (ode aan het maakproces) in de Amersfoortse kunsthal KAdE. Slechts door een enkel kunstwerk werd ik geraakt, terwijl de verhalen over Daedelus, Pygmalion en de dochter van Butades me mateloos fascineerden. Vliegen Daedelus... Lees verder
Ik las de biografie van Jacob Israel De Haan, Onrust, door Jan Fontijn. Schrijver en regisseur Gerardjan Rijnders baseerde Salaam Jeruzalem op deze biografie. Het is deze toneeltekst, gespeeld door De Nieuw Amsterdam, die me pas echt laat beseffen hoe dringend het is zo’n bijna vergeten figuur als De Haan te laten spreken. Jacob Israël De Haan kegelde taboes omver, vocht hartstochtelijk voor een... Lees verder
Zinderend. Wonderlijk, woest. Poëtisch, krachtig. Creatief en humoristisch. Muzikaal. Betrokken. Gelaagd. Bezield. Een paar dagen na mijn concertbezoek blijven dit soort woorden naar boven borrelen. En al is de Eef van Breen Group (EvBG) met Chapman for President een typisch geval van ‘vooral heen gaan’, ‘zelf horen’ en ‘niet te beschrijven’, doe ik toch een... Lees verder
Afgelopen zomer was het Frans-Colombiaanse collectief Pixvae de sensatie van het Haarlemmer Houtfestival. Hun debuut kwam onlangs uit via het prestigieuze Franse label Buda Musique. Deze week zijn er twee Nederlandse shows. Je kunt een dag niet beter beginnen dan met de eerste cd van Pixvae. Acht stukken slechts, maar de energie die hieruit spat is onweerstaanbaar. De muziek van deze uit... Lees verder
Vijf kunstbelevenissen zullen voor mij altijd vastkleven aan dit bizarre jaar. En van één ding werd ik echt bang. Of het ergste nu achter de rug is? Het bijzonderste is in ieder geval nog te zien tot 5 februari 2017. Een chronologisch overzicht van wat ongelooflijk, ondenkbaar, onbevattelijk en ongelogen en misschien onwaar was. Veel ervan zal overigens in 2017 terug komen. Januari: David Bowie... Lees verder
Aan de voortdurende discussie over de rol van kunst in de samenleving neemt het publiek geen deel. Overheid en kunstmakers ruziën of zijn constructief met elkaar in gesprek. De mening van bezoekers wordt niet gevraagd. Daarom deze bijdrage. Natuurlijk is mijn stem er slechts een van duizenden. Ik kan alleen mijn eigen mening geven. Vorige week bezocht ik het toneelstuk Kreuzersonate, als het... Lees verder
Voor ik begon met studeren had ik zeeën van tijd om te lezen. Naast hoogstaande literatuur als De Wereld van Sofie van Jostein Gaarder, las ik ook gewoon boeken uit de Bruna Top Tien. Zo ook de Angels & Demons-reeks van Dan Brown, waarvan het vierde deel onlangs verfilmd is. Regisseur Ron Howard heeft echter het ethisch vraagstuk waarmee het boek eindigt flink verziekt. De film Inferno is het... Lees verder
Op een koude regenachtige namiddag fiets ik naar de Brakke Grond om Bert Hana te vragen naar zijn drijfveren, zoals dat hoort, met een biertje erbij. Eerst bezoek ik het IDFA DocLab, waar zijn VR installatie ‘I Am Not Home Video’ staat, waar we al eerder over gesproken hebben. Bert Hana is misschien wel de droom van iedere kunstcriticaster, want helemaal selfmade, of autodidact zo u wilt. Ooit 3... Lees verder
Zvizdal, het documentair theaterportret van Pétro en Nadia die in periode 2011-2016 door Berlin zijn gefilmd, staat niet alleen in Parijs, Gent en Athene. Ook in Nederland is dit ontroerende verhaal te zien t/m 11 november 2016. Vlakbij de plek waar in 1986 een atoomexperiment mislukte vertelt Berlin met Zvizdal een ontroerend verhaal over een oud boerenechtpaar. Zij bleven als enige over in de... Lees verder
‘Laat mij in tranen mijn lot beklagen. En laat mij verlangen naar de vrijheid.’ Waar zou mijn voorkeur naar uitgaan: boek, film of toneelstuk? Die vraag fascineerde me toen bleek dat Toneelgroep Maastricht het boek Droomnovelle van Arthur Schnitzler en de daarop gebaseerde film Eyes Wide Shut van Stanley Kubrick bewerkt had tot een nieuw toneelstuk. Eigenlijk was het geen eerlijke... Lees verder
Een jaar geleden werd bij de Belgische schrijfster Kristien Hemmerechts borstkanker geconstateerd. Terwijl ze in een traject van operatie, bestralingen en hormoontherapie terechtkwam, bedwong ze de chaos in woorden. Haar nieuwe boek Er gebeurde dit, er gebeurde dat is daarvan het fraaie resultaat. Een levendig verslag van de verwarring, emoties en gedachten tijdens die eerste paar maanden... Lees verder
‘Hebben jullie echt al drie uur naar gedichten zitten luisteren?’ Asaf Avidan had zoiets nog niet meegemaakt. De muzikale hoofdact van de 34ste Nacht van de Poëzie heeft weer een extra verhaal om mee te nemen op zijn tournee. In Nederland kun je een volle zaal stil krijgen door een gedicht voor te lezen. Dit jaar lukte dat zelfs nog beter dan vorig jaar. Zelfs bij de allerlaatste dichter, om... Lees verder
Met een gemiddelde van twee romans per jaar heeft de Vlaamse schrijver in ruim vijfendertig jaar tijd een reusachtig en uniek oeuvre opgebouwd – deze week wordt hij 63, maar het aantal boeken dat hij heeft geschreven overstijgt ruim dat aantal. Interview met de man die sneller schrijft dan zijn schaduw, in tien quizvragen. ‘Nou, ik blijk geen kenner van mijn eigen werk, hè?’
Onlangs heeft Lidy Blijdorp (* 1986) de cello van de bekende cellist Anner Bijlsma (* 1934) overgenomen. Het was zijn wens dat het instrument in het vervolg door haar bespeeld zou worden. Via het Nederlands Muziekinstrumenten Fonds (NMF) kwam het instrument bij haar terecht. De maker van deze cello is niet bekend. Wel staat vast dat hij afkomstig is uit het atelier van de Italiaanse vioolbouwer... Lees verder
De zomerperiode is een fijne tijd voor inhaallezen – boeken van de afgelopen tijd die je nog wilde lezen, maar waar je niet eerder aan toekwam –, maar we kregen ook alvast een blik op een paar te verwachten titels. Dat leverde dat deze maand een fijne, gevarieerde oogst op. Eifelse avonturen Sinds De omweg is er geen nieuwe roman verschenen van Gerbrand Bakker, de auteur die wereldwijd succes... Lees verder
Tim Honnef is een van de weinige Nederlanders met een voorstelling op de Fringe. Hoe raakte hij hier verzeild?
Jetse Batelaan is een van de grootste theatervernieuwers van deze nog jonge eeuw. Zijn ster rees in 2003, met een voorstelling waarin vijf unieke acteurs de werkelijkheid theater maakten, en omgekeerd. Nu, 13 jaar later, is Batelaan al een tijdje de baas van een van ‘s lands beste jeugdtheatergezelschappen en verlegt hij de grenzen van die bedrijfstak opnieuw. En dat allemaal op een uiterst... Lees verder
Hoe keuzestress te vermijden op de aan alle kanten uit zijn voegen barstende Edinburgh Fringe? We doen een experiment: een dagje op de flow van de flyeraars.
De beste in je vak zijn, en dan niet in één vak, maar in een stuk of drie. Ook dat is wat een kunstenaar kunstenaar maakt. Ben Duke is een groot kunstenaar. Hij is een begaafd danser, een fenomenaal acteur en cum laude afgestudeerd in de Engelse literatuur. Logisch dus dat hij het grootste gedicht uit de Britse geschiedenis, het 10.000 verzen tellende Paradise Lost, tot een anderhalf uur durende... Lees verder
Nee, deze zinnen zitten niet in de theatermonoloog Mona van Griet Op de Beeck, maar vatten de bestseller Kom hier dat ik u kus (28 drukken in krap twee jaar) mooi samen. Het eerste deel bewerkte Op de Beeck tot een van de indrukwekkendste voorstellingen van Festival Boulevard. We zien de zin van de negenjarige Mona wél als decor, compleet met kinderlijk getekende regenboog. Een decor dat verder... Lees verder
Ooit was er die film, Ladri di Biciclette, Fietsendieven in het Nederlands. De Italiaanse regisseur Vittorio de Sica vestigde er in 1948 een totaal nieuwe filmstroming mee: het neo-realisme. Amateur-acteurs speelden zo’n beetje hun eigen leven aan de onderkant van de sociale ladder. Betrokken, bevlogen, rauw en confronterend, zeker in die tijd. Kleine mensen, gevangen in de spiraal van sociaal... Lees verder
Drie ton per jaar erbij is reden voor een feestje. Maar Viktorien van Hulst, voor het tweede jaar aan het roer van het Bossche Theaterfestival Boulevard, moest zich in haar openingswoordje inhouden. Omdat het subsidiërende Fonds Podiumkunsten een groot aantal goed presterende collega-instellingen ondanks een positieve beoordeling geen geld geeft, overstijgt het leed in de podiumkunsten de vreugde... Lees verder
“Things happen, and then they happen again, but not the same way, not quite; such is the logic of the biennial. And then there are things which have never happened before, and which happen now and in a time that seems somehow out of time, or takes our “now” out with it.” [hints]“Dingen gebeuren, en dan gebeuren ze weer, maar niet op dezelfde manier, niet helemaal; dat is de logica van... Lees verder
Je moet ingelogd zijn om een reactie te plaatsen.